Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 juni 2015, om 12:05 uur
Bekeken:
341 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
186 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik wilde helemaal geen ingenieur, arts of scheikundige worden!"


Ik wilde helemaal geen ingenieur, arts of scheikundige worden. Mijn belangstelling was gericht op creativiteit. In de vierde klas van de lagere school wilde ik naar de Werk schuit in Amsterdam om te leren schilderen en boetseren. Het werd mij verboden. Ik wilde bij de padvinderij. Ze verboden het. Ik wilde naar de Zondagsschool. Het werd verboden.

Het milieu van mijn grootouders ene en inwondende ongehuwde tante was een lange lijst van geboden en verboden. Mijn tekeningen, aquarellen en schilderijen werden door mijn tante en oma vernietigd. Werk van voor 1967 is nauwelijks voorradig nog. Overgebleven twee collages. De rest is weg.

Mijn grootvader hoefde geen geld te reserveren voor een eventuele studie; hij was multi miljo nair.

 

Moeder: Uiteindelijk heeft jouw grootvader jou met behulp van een politiemacht de villa in Heemstede uit laten zetten in 1967 olv een commissaris die als verzetsman bij de Velser affaire betrokken was en niets moest hebben van langharig werkschuw drugs tuig, want dat ben je tot op de dag van vandaag altijd gebleven, van der Wal, dat weet jij zelf heel goed. Je wilde niet werk en, van der Wal. Je hebt de maatschappij uit gevreten. Je hebt nooit iets uitgevoerd. Je bent nog steeds een parasiet, van der Wal. Je was zogenaamd “dienstweigeraar” maar te laf om het Vader land te verdedigen met de karabijn in de vuist . Als ex-verzetsvrouw kijk ik op je neer, van der Wal.

 

Fred van der Wal: Ik ben nooit de villa te Heemstede uitgezet door mijn grootvader, noch door de politie in 1967. Mijn grootvader was al een jaar overleden toen ik begin mei 1967 na tien jaar afwezigheid uit de hoofd stad weer terug ging naar Amsterdam. Ik zat in het laatste jaar van de kweekschool en haakte af eind april 1966. Ik ging werken in een antiqua riaat te Amsterdam. Lang haar had ik niet. Drugs had ik nog nooit gebruikt of gezien.

Ik kreeg geen zakgeld het laatste jaar van de kweekschool omdat mijn grootmoeder, waar ik bij in huis was, multi miljonaire, beweerde dat ze een arme weduwe was en het geld maar bij mijn vader moest gaan halen, die echter ook weigerde bij te dragen.

“Ga maar een baan als nachtwacht nemen, net als de grote Rembrandt” zei hij spottend en lachte me uit.

“Rembrandt was geen nachtwacht”, zei ik terug

Hij weer: “Han van Seters. is student en die werkt er ook bij, die is tegen rijkeluisjongetjes uit Heemstede zoals jij en verder kun je opsodemieteren. Ga werken lul en anders ben je voor mij een klootzak!”

Ik wierp tegen dat een student een paar uur college had per week. Ik zat elke dag op de kweekschool van 8.15 tot 5 uur en had daarna een grote hoeveelheid aan studie werk te doen. Het was normaal in die tijd dat een leerling van de hoofdakte elke dag tot twaalf uur ’s avonds studeerde.

De hoeveelheid aan leeerstof was groot. De kwaliteit van de Da Costakweeekschhol hoog. De diirectie noemde zich wat dat betreft een “elite school”.

Het woord “elite” was niet bepaald van toepassing op de leeerlingen.

Deze kweekschool leverde diverse promovendi op en één hoog leraar. Het zegt genoeg over het hoge peil van de studie. Velen gingen door naar de universiteit.

 Inmiddels had ik geen geld. Om nog enige inkomsten te hebben verkocht ik mijn honderden rock and Roll en Blues LP’s bij Concerto in Amsterdam en bijna al mijn boeken. Ik wist heel zeker dat er een tijd zou komen dat ik al die LP’s waaronder zeldzame Blues Labels terug zou kunnen kopen. En zo geschiedde.

Ik weigerde dienst uit walging tov het militaire apparaat en stond in de jaren zestig afwijzend tov de misdadige Amerikaanse poltiek en uitlokking van de VS van de Vietnam oorlog. Ik heb niets met de VS en zal er nooit komen.

 

Moeder: Toen ik jou zogenaamde artistieke schrijfsels bij jouw zogenaamde tentoonstellingen in kippenhokken en achterkamers van je vriendjes aan een corrector van de Voorthuizense Courant, die gewaardeerd lid is van mijn parochie, liet lezen, verklaarde hij jou voor een gevaarlijke crimi neel en een gek, van der Wal.

Hij zei mij letterlijk: “Dit is nou typisch het verhaal van een psychiatrische patënt van een geslo ten afdeling in een inrichting zoals ik zo vaaak tegen kom in de rechtspleging als ik verslag doe vanaf de tribune, het is onmogelijk dat hij nog vrij rond loopt, het moet een onvervalste psycho paat wezen, hij heeft religieuze, geestelijke, emotionele, sociale en grote sexuele problemen die hem boven het hoofd groeien en tot een gevaarlijk, explosief mens maken. Eén van de vele psychopaten die er rond lopen. Hij zal wel dwangmatig hoeren bezoeken.

Het moet iemand zijn die geen relatie in stand kan houden zo gestoord als hij is. Ik moet hier uit concluderen dat hij waarschijnlijk TBS heeft of langdurig heeft gehad. Hij zal wel constant begeleiding en een uitkering hebben om zich enigszins staande te kunnen houden..

Ik heb uit de krant en politierapporten genoeg over dit soort gevallen te lezen om een diagnose te kunnen stellen. Deze man is een gevaar voor zijn omgeving en voor zichzelf. Wellicht is hij vuurgevaarlijk en op de vlucht.”.

In welke milieus, van der Wal, ontmoet jij die naar bunzings stinkende vrouwen waar je je hart zo aan op haalt? Zeker ook in de kunst?

Wat zijn dat voor gore kennissen?

Ook allemaal ongewassen artiesten zoals jij?

Wat betreft je voortdurende pornografische uitingen, je gore taal, je aantijgingen tegen vrouwen in het algemeen het volgende citaat van een groot schrijver: “Ehret die Frauen, Sie flechten und weben himmliche Rosen ins irdische Leben”

Dat zijn pas echte vrouwen, van der Wal!

Wat heb jij geboft van der Wal, dat je door je giftige schrijf pen nooit door iemand stevig aange pakt bent en op je bek geslagen, want dat verdien jij. Jouw soort smeten we met zijn allen als goede vaderlanders het trappenhuis van De Kring af.

Ben je soms voor justitie of de belastingen naar het buitenland gevlucht op laf hartige wijze? Heb je met je half criminele geld soms dat huis gekocht? Spreek je eigenlijk wel een woord Frans als randdebiel met je minieme opleiding? Ik waarschuw je, van der Wal, kom mij niet te na in het verzorgingstehuis; ik heb machtige vrienden die het jou heel moeilijk kunnen maken. Zou je al je leugens over mij ooit ergens publiceren dan krijg je een levensgroot juridisch probleem!

 

Fred van der Wal: Een corrector van een dorpskrant uit Voorthuizen en braaf lid van de RK kerk die zijn leke-diagnose denkt te kunnen stellen op afstand? TBS nog wel! Hij schat mij hoog in blijkt uit zijn relaas. Een gevaar voor mijn omgeving! Was het maar waar!

Vaker ben ik genoemd een schaap in wolfskleren. Dat hoor ik graag.

Geen relatie in stand kunnen houden, zegt deze humorist –corrector van een parochie? Ik ben meer dan 40 jaar gehuwd. Ik ga niet om met vrouwen die naar bunzings ruiken maar naar het zware parfum van Yves Saint laurent Öpium”. U meent dat het de naam van een drugssoort is? U bent goed op de hoogte! Hoe vermakelijk! . Gevlucht naar het buitenland? Een romantische gedachte.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.