Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 juni 2015, om 08:01 uur
Bekeken:
380 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
150 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

".Kunstschilder John, de enige kunstenaar met een pitbull kop"


. De kunstschilder John, de enige Amsterdamse kunstenaar met een pitbull kop die niet gemuilkorfd is noemde mij eens een Ouwe Rukker, maar dat is bezijden de waarheid. Nimmer ben ik een in fluweel gehulde bleke jongeling geweest die zichzelve hunkerend zat te strelen in een afgesloten torenkamer voor een Edwardian zilveren spiegel, want ik heb geen verstand van antiek en doe het liever op de slaapkamer of in

bad.

Ik ben verder bezig met een verhalenbundel waar ik de titel nog niet van wil noemen, want dat is me een vondst...om over naar huis te schrijven, maar niet door een journalist in derde klasse van de CAO voor de jour nalistiek zoals U .

Als ik U de titel van mijn bundel hier ter plekke vertel kunt U wel van vreugde een kuitenflikker of een dubbele axel en een pootroffel met Uw achterpoten op de tapkast slaan, dus doen we dat maar niet, want ik wil vooral niet in het openbaar gecorrumpeerd worden, weet U. Ik ben een uiterst discreet man en geen kangeroe. Ik zeg U dat voor de zekerheid al voor de tweede keer. Er lopen heel wat rare mensen rond tegenwoordig als ik zo mij heen kijk. Het komt uit alle gaten en hoeken. Ik heb onlangs vernomen dat een zeventienjarige jongeman vier hoog bejaarde vrouwen in aanleunwoningen verkrachtte. Het zijn rare tijden. Die vrouwen vonden het natuurlijk fantas tisch, die konden er weer jaren tegen aan, die zijn lek ker opgekrikt, maar ik had zo'n medelijden met die jonge jongen, die is voor zijn leven bedorven.

Zo ver zijn wij al afgezakt. U denkt toch niet dat ik een incontinent opoetje van vierennegentig ga beffen in d'r ongewassen derde oksel?

Je weet niet wat de toekomst brenge moge, maar daar hoop ik voor

gespaard te blijven. Aan de andere kant, als ze aandringen ga je mis schien toch nog overstag. Ik ben een ontzettend meegaand tiepe voor wie mij kennen, maar er zijn grenzen. Ik schrijf niet met weerzin, doch met grote vreugde.

Soms zit ik zelfs hardop te schateren en snelt mijn echtgenote toe, die denkt aan een attaque of een aanval van tijdelijke waanzin. Kan ik er wat aan doen dat ik de leukste thuis ben? Ik schrijf omdat ik dit alles niet ver loren wil laten gaan.

Is er een nobeler motief? Neen, neen en nogmaals neen! Het leven is veel slimmer dan de dood. En daarom vermeld ik al die mensen met naam en toenaam, want voor wie ik lief heb wil ik heten en wel bij name en anders liever niet. Soms levert dat ergernis op en bedreigingen door stijle calvinisten met justitie, maar ik ga door tot aan het gaatje. Ik ben bijvoorbeeld al van af het begin vierkant voor het feminisme. Ik houd van dominante vrouwen en mannen, van die ontzettend boeiende tiepes die op natuurlijke wijze na vier minuten reeds het heft in eigen handen nemen en de touwtjes strak in handen houden. Het klappen van de zweep ken nen. Letterlijk en figuurlijk initiatieven nemen, insnoeren en vast gespen

die hap, want voor dat losse in de omgang heb ik toch zo'n minachting. Enig decorum is gewenst. Knijpen tot ze piepen is mijn devies. Niet dat elke echtvereniging of vrije relatie gelijk een sadomasochistisch bordeel hoeft te worden in alle opzichten, zo lang het ‘t ideaalbeeld maar bena dert.

Slaughterhouse 5.

Het moet spannend blijven. Er zijn Meesters en slaven, Meesteressen en slavinnen met een hoofdletter M en S. De raggende mannen ook.

Vuile Mong en de vieze gasten. Zo zit de wereld in elkaar. Zo ontstond ook mijn boek "Meesters en Slaven" dat nog niet is uitgegeven. Vierhonderd paginas in A4, op A5 formaat het dubbele aantal, dripend van bloed, zweet en tranen en andere externe secreties druipen er van af. Interne secreties breken dwars door de opperhuid naar buiten. Het werk glibbert uit je handen. Te goor om los te lopen, maar toch ook met een

menselijke touch. Allemaal waar gebeurd. U wens is voor mij een bevel is de ondertitel. Het vervolg heet : " Aan de voeten van de Meester". Dat gaat niet over de nieuwe spititualiteit. Waar het trouwens heel goed toe ven is als de voeten zijn gewassen want in tenenkaas heb ik geen zin. Verdere afleveringen zijn gepland onder de titels " Ontmaagd door de S.,S.", die jongens wisten echt van wanten en " Bruiden voor één nacht", dat zijn namelijk de beste bruiden, omdat lekker ook maar ene vinger lang is. Nee, dan heb ik het niet bij uitstek over kersverse pruimpjes, maar ook niet over afgeneukte sletten. Meer iets er tussen in, want je moet geen leden van de vrouwelijke kunne hebben met spinrag in d'r uitgewoonde ouwe doos. Er moet doorloop zijn in het ondernavelse en wisseldiensten van zo’n wentelteefje. Ik wil alle roosters doorprikken. De beuk er in gooi en, ook bij je kleine zusje. Als opgeprikte vlinder zal zij mij dienen. Daarom zal er in relaties altijd een strijd om de macht zijn en de sterkste zal altijd blijven winnen, hoe de zwakke ook tegen spartelt in zijn al of niet denkbeeldige boeien; het windt de sterkere alleen maar op, die geeft ?m nog even van Jetje, dus men gaat zijn gang maar met zijn negotie. Daarom geloof ik ook in de survival of the fittest.

Je moet blijven doorroeien. Ook tegen de stroom in. De stiekeme stront vliegen, de voortijdig afgevallen eikels en de slappe sluipwespen vallen van zelf af en daar gaat een Meester(es) wel even op staan met zijn hoog gehakte lederen laars tot in de liezen en draait ze sadistisch langzaam de grond in. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.