Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 juni 2015, om 08:00 uur
Bekeken:
416 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
194 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Als wij het achteraf zaaltje binnen komen "


Als wij het achteraf zaaltje binnen komen waar de lezing over aardappel kunst door de miskende aardappelberoepskunstenaar uit Rotterdam zal worden gehouden kijkt hij zuinig.

"Ik doe zoiets in principe namelijk bijna nooit. En al helemaal niet voor niets. Ik ben er namelijk zwaar op tegen. Waarom? Daarom! Omdat ik niets te zeggen heb wat U kunt begrijpen als aardappelkunstenaar. Ik exposeer als droogkoker mijn magistrale meesterwerken in boeren schuren van aardappeltelers in Friesland, begrijpt U, dan kan ik gelijk mee eten. Van Gogh deed dat ook! Ik smeer aardappelpuree op mijn kop en neem daar een kiekje van, dat is moderne kunst. Ik identificeer mijzelf als beroepskunstenaar met een aardappel. U heeft geen benul van mijn peil loze diepten, weet U en ik kan het ook niet uit leggen. Zal een mier be grijpen wat een mens hem te zeggen heeft? Ik ben namelijk een jeugdge nie ondanks mijn eenenzestig levensjaren.

U niet al journalist, dat zie ik zo dat U geen genie bent, dat spreekt vanzelf.

U schrijft over leuke wandeltochtjes in verweggistan. Alleen artistiekerige, ijdele beroepsdorpsoudenhoeren geven lezingen en schrijven leuke stuk jes over die kerk in Vezelay. De weg er naar toe loopt stijl omhoog. Wat omhoog gaat, gaat ook weer naar beneden, dat is symbolisch. Ik weet dat als belegger heel goed, dus begin ik daar liever niet aan. Het leven is een vicieuze cirkel dat dachten de Romeinen ook al. En moet ik daar dan blij mee zijn? Of opgetogen over dat monsterlijk grote kerkgebouw in Veze lay?

Niks hoor. Die kerken zijn terreur instituten van de geest beweert die mis

selijk makende los geslagen Fred van der Wal, die helemaal van God los is, maar ik zeg U: slechts in de kilte van het gnostisch geweld...pardon, ge welf, zult U zichzelve vinden en dan doel ik op de Da Vinci Codex. Het boek is beter dan de film. Ik wil niet gelijk zeggen dat het symbolisch is die op en neer gaande wegen in het leven, maar toch denk je soms...Liefst praat ik over mijn eigen werk en m'n tere kunstenaarszieltje plus mijn ge voelige in- en uitborst, die overlopen van inspiratie.

Je hebt mensen met een tiet vol poen of met een tiet vol inspiratie. Er is geen middenweg, behalve in de Watergraafsmeer ter hoogte van de Wet houder Franckenweg. Ik ken die buurt terdege. Toch druipt de twijfel en de zwaarmoedigheid soms van mij af, dan ween ik des middags van vier tot vijf om het leed van de wereld. Pas maar op dat je er niet net onder zit, want voor je het weet zit je van top tot teen onder de smurrie als bij het modder worstelen.

Ik heb de voorzitter van de Zwiggelter kunstenaarsvereniging uit Drenthe nog eens een lezing over mijn werk toe gezegd maar dat is toen afgebla zen op gereformeerde grondslag. De kerkeraad was massaal in opstand geko men. De mannen gingen in de consistoriekamer staan en de wortels ook.

Als één man. Men kende mij wel en vond mijn werk je reinste pornogra fie, deelden de tekenleraar Jan en zijn vriendje de eeuwige boemel stu dent Hansje mij mee en de vrijgemaakt gereformeerde ouderling op art. 31 Marc de Groot stuurde onlangs nog een brief dat hij als zoon van Calvijn de politie zou waarschuwen als ik mij in Kampen, het bolwerk van de stijle reformatoren zou durven vertonen.

Ik was daar niet welkom. Ja, die brief heb ik nog, die zit in mijn ar chief. Hij vond dat ik zijn vrouw, een twee meter hoge in het zwart geklede reb belende kort geknipte kleipotkunstenares met handen als koekenpan nen had beledigd door haar "een paar bespataderde schop schijfbiljart poten" toe te meten in een pamflet.

En ik had niet eens geschreven dat zij een afgelebberde, kortgeknipte kut tekop was, omdat ik haar wilde sparen uit collegiale over wegingen. Ze heeft mussels als een bootwerker heb ik gehoord uit conservatieve gristelijke kunstkringen, maar moet wel hoognodig haar intiem laten liften want die handel is gelijk een snellift op de begane grond aan geland en dankzij een storing gestopt. Een slepende affaire.

Ik zal er verder maar niet over spreken. Voor je het weet heb je een watje kou om je oren van haar te pakken en loop je rond met je oog aan een draadje zodat je de onderkant van je neus ook eens kunt aanschouwen. Wat is de schepping dan toch mooi in fotografisch op zicht uit andere hoeken genomen. En dat verzin ik niet ter plekke. Die calvinisten zijn namelijk buitengewoon agressief, laat ik U dat vertellen. U moet namelijk weten dat ik ondanks mijn scepsis mijn zeventiende eeuwse voorvaad'ren gelijk geef met hun motto: "Vertrouw op den Heere Heere, maar houdt Uw kruit droog".

 

Het rokerige zaaltje waar net honderd man met passen en meten in gaan is stampvol.

" Ik doe zoiets pas na lang wikken en wegen, ik heb er een hekel aan en als kunstenaar ook niets te zeggen, net als de kerk interieurschilder Hank

Duvelsjas. Daar vinden wij elkaar woordeloos in, dat gaat diep, heel diep! Soms vallen wij elkaar huilend van het lachen in de armen als we elkaar treffen bij de EO producer Hans en zijn lieve vrouw ondanks haar reuma tiek en kruipknie dansend een schaal dampende brownies binnen komen brengen. De dansende dominee, noem ik hem altijd. Die kleffe troep is met een halve liter Pepsi nog wel weg te werken en het mensje bedoelt het goed! Brownies zijn nu zelfs mondjesmaat verkrijgbaar in Irak. Over een paar jaar lopen daar net zoveel goed gevulde vetzakken rond als in de V.S. De coca cola dictatuur".

Een uiterst aandachtig gehoor, zittend, hangend tegen de bar, leunend op elkaar of gewoon staand met een glas pils en een zelfgedraaide van de Weduwe in de andere hand, op het eerst gezicht vertegenwoordigers van de manlijke en vrouwelijke kunne, maar ook wat tussen innetjes, die bij het kuiken sexen niet gemakkelijk van seksjuwelen identiteit bepaald kun nen worden, maar in elk geval wel van uit eenlopende leeftijd. Toevallig even veel mannen als vrouwen die avond.

"Een geweldige avond. In één woord geweldig", zegt de organisator na afloop tevreden. Een EO man kijkt wat besmuikt. De kunstartiest heeft iets waars, maar onaardigs gezegd over zijn omroep en dat kan hij omwille van de smeer en een mogelijke oekaze van directeur Andries Knevel niet zonder te knippen zo maar uitzenden. Een paar fijnchristelijke fans met een gebroken bier glas al vast dreigend in de hand dringen naar voren en eisen op hoge toon een handtekening, want anders willen ze wel even het gezicht van de spreker verbouwen. In elk geval zullen zij een klacht indien en bij de commissie voor gelijke behandeling als ze over het hoofd wor den gezien en dan gaat meneer een zware pijp roken.

Een vraag uit het publiek: " Hoe komt U nou aan onderwerpen voor Uw verhalen, beelden, sterren, cirkels, bellen, als ik vragen mag?" "

Voor elk verhaal heb ik een aanleiding. Ruzietje hier, een brouille daar, een vrolijk drankgelag bij mijn zeer goede, charmante vrienden Wim en Anneke in de Cher, hetzij een extatisch dansende domme dame op leef tijd waar de vellen bij hangen uit Koudum, die in een enig, zwart cocktail jurkje-wat houd ik toch van zwarte jurkjes- op naaldhakken in een zompig weiland al kronkelend een wulpse dans uit voert om heur intieme vlees waren aan te prijzen in wie ik aan de goudkleurig kettinkjes om de enkels van haar dikke beentjes -ik dacht, aanvankelijk waar ken ik die ook weer van- de dankzij buitensporig alcoholgebruik licht verkreukelde T. uit Haar lem herkende, die haar handel tevergeefs aan de los lopende singles poogde kwijt te raken en op de meest ongepaste momenten in spagaat valt of haar been rechtstandig de lucht in stak om reclame te maken voor haar fysieke, ondernavelse capaciteiten als ex-ballettomane, verlept als een bos hangende tulpen, alhoewel haar aangenaam ogen de gebronsde rug er zomer 2004 nog steeds mag zijn als sterk punt en met verve ge noemd kan worden als we haar oude hals en verlepte armen even uit vlakken.

Je hoort wel eens zeggen: me rug op!

Nou, als T. zou zeggen "Me rug op" zou een krasse doorsnee artiest uit café Meijers daar misschien geen bezwaar tegen hebben, maar daar houden wij het dan wel bij! 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.