Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 juni 2015, om 08:06 uur
Bekeken:
341 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
161 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Dagboekfragmenten 1987 (deel 1)"


DAGBOEKFRAGMENTEN 1987

 

woensdag 4 mei 2011 13:50 door fred van der wal

 

Tags: dagboek fred van der wal 1987

 

Zondag 18 jan. 1987.

 

TV ochtend concert van Lowell Fulsom en Big mama Thornton. Het enthousiaste publiek swingt de pan uit Weer eens iets anders dan die devoot zingende lijken van een koortje in de roomse kerk. Ik lees in de Elsevier artikel over de beroepssnoever Jantje Cremer die wanhopig doch tevergeefs vecht tegen een midlifecrisis. Hij pleit voor een anti intellectualisme in de kunst. Nou,daar hoeft Jantje niet veel moeite voor te doen.

 

Maandag 19 jan. 1987.

 

Bij Sonjas tv programma de overmaatse dikke stoot Karin Bloemen en de hysterika Adelheid Roosen. Baardaap Ad de Boer van de EO snottert over het gebrek aan respekt voor ons Koningshuis (zonder Oranje zijn we niets!). Geschilderd aan tweede versie Huigs dolfijne warme vis.

 

Donderdag 22 jan. 1987.

 

Bel Ina even op om haar aan de afspraak met uitgeverij Cantecleer te herinneren en aan de capsules ceclafor die ze thuis heeft laten liggen.Bij een boekhandel koop ik “De wijn van de jeugd”van John Fante en “Portret van een huwelijk”van N. Nicholson. Ik gaf ooit een exemplaar aan Dirk en Marijke de Muinck en één aan Ella H. In Drachten bij It Bleekerhus schilderijen en grafiek opgehaald en gesproken met Wouter van der Horst. Ik beloof hem het boekje “Kunst spreekt vanzelf” van prof. Rookmaaker uit te lenen op korte termijn.

 

Vrijdag 23 jan. 1987.

 

 

Bij de huisarts becotide gekregen om te inhaleren. Espresso en twee boterhammen op bed gebracht. Om half twee naar Heerenveen om schilderijen op te halen bij de Kunstruimte in het centrum. Allebei een black denim jeans gekocht.

 

Zaterdag 24 jan. 1987.

 

Geschilderd aan Huigs dolfijne warme vis.

 

Zondag 25 jan. 1987.

 

Geschilderd aan Huigs dolfijne warme vis.

 

Vrijdag 30 jan. 1987.

 

 Elly Rouckes belt op, timide zoals altijd,of ze zondag mag langs komen met een cursist van haar die een doos acryl heeft gekregen voor zijn verjaardag en instrukties vraagt hoe hij het moet gebruiken.Natasja belt op of ze nog één nacht bij Annet mag blijven slapen,want ze gaan vanavond naar de bowling om te fonduen en te bowlen.Ik pak Indian Summer van Jef Geeraerts uit de kast en blader het even door.Pers daarna 2 citroenen uit en maak een gloeiend hete kwast,zet het boekje terug in de kast en pak “Voer voor psychologen” van Mulisch.Voor in het boek op het schutblad heeft Frieda T. in keurige blokletters naief geschreven:”Onder de mensen, met heel hun wereld,wat ben ik blij, dat jij er bent.”Ik was de tekst en de herkomst van het boek al lang vergeten.In de zeventiger jaren is ze omgekomen bij een auto ongeluk ergens op de autobahn in Duitsland.Uiteindelijk hebben de Duitsers haar toch nog te pakken gekregen.Mijn gedachten gaan terug naar de tijd dat ik haar regelmatig zag.Oktober 1965.Ik lag twee maanden lang met een koorts van 38 graden celsius in bed ten gevolge van een Pfeiffer,die al snel geconstateerd werd door de huisarts.”Aanstellerij.Hij wil gewoon niet naar school!”zeiden mijn oma en tante en brachten drie maal daags humeurig het eten boven en bemoeiden zich voor de rest niet met me.Ik lag de hele dag uit verveling naar de radio te luisteren.Like A Rolling Stone en Positively Fourth Street van Bob Dylan stonden hoog in de hitparade en de lieflijke songs van Mariann Faitfull klonken de hele dag door de ether.De tijden waren werkelijk aan het veranderen.Het leek alsof er geen einde aan mijn zieke toestand kwam en ik werd met de dag grimmiger en kwader.Het jaar 1965 was een absoluut rampjaar geweest.Mijn hoofdakte examen was niet doorgegaan,Els had de relatie na drie jaar verbroken en ik werd ziek tegen het einde van het jaar.De zeer pijnlijke zweren in mijn keel beletten me te praten,kon nauwelijks wat eten en viel in recordtempo twintig kilo af.Ik was zeer gedesillusioneerd,gedeprimeerd en geschokt.Ik stond op de rand van een totale psychiese instorting.Langzaam werd ik beter,maar kon een jaar lang niets doen zo uitgeput als ik was. Al om drie uur ‘s middags moest ik gaan slapen om overdag enigszins op de been te kunnen blijven. Els was er vandoor gegaan met een gereformeerde schoolmeester uut Drenthe die nog wel eens hoofd ener school meet de Bijbel zou worden, beweerde ze.  Ik had de dag van opkomst voor de militaire dienst in het vooruitzicht in sept. 1966,vlak voor mijn vierentwintigste verjaardag. Ik pak de krant van 30 januari 1987 en lees dat de roomse Simonis oproept om homosexuelen uit hun huizen te zetten en woonruimte te weigeren. Het COC begint terecht een kort geding tegen de fanatieke fascistoïde zwartjurk.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.