Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 april 2015, om 08:17 uur
Bekeken:
420 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
196 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Is het niet vervelend om door collegas..."


 

Is het niet vervelend om door collegas en de publiciteit altijd als een controversieel kunstschilder/ auteur te worden opgevoerd?

 

Een beetje wel maar het heeft toch geen zin om buitengewoon onaangenaam te doen tegen de mensen die dat vinden .

Ze denken onder Groningse en Friese kunstenaars dat het leuk is  om me op die manier te categoriseren en buiten te sluiten sinds 1978 toen ik in Frisland kwam wonen.

Als het dan toch op die manier moet, moet je je er maar bij neerleggen dat een heleboel collegaatjes maar wat aan kletsen en mee praten met anderen om niet op te vallen. De meeste beeldende kunstenaars zijn karakterloze kuddedieren..

Ze beweren mij allemaal niet te lezen of mijn werk te kennen maar weten van alles over mij en dan heb je soms het idee dat je er misschien weer een vijand bij krijgt.

 

Mijn eerste boek in eigen beheer uitgebrachte boek heette ‘Dáááág Dagboek’ en dat gaf ik aan mijn oudste dochter die me veel later vertelde dat ze bij het lezen in huilen uitgebarsten was, zo dramatisch vond ze het soms. Dat had ik nooit gedacht en het deed me wel iets.

 

Het ging me in mmijn weblogs en boeken om de tiepies Nederlandse manie van de linkse progressieven om zich met andere volkeren te bemoeien, de les te lezen, te schreeuwen. Links is zeldzaam betuttelend, vijandig en paternalistisch. Opheffen van Nederland, dat is hun doel.

Nederland heeft oude banden met Zuid-Afrika en je had in Amsterdam, aan de Keizersgracht een schitterende bibliotheek met prachtige antieke boeken over Zuid-Afrika uit de oude, koloniale strijd. Daar is dan een stelletje extreem linkse vandalen binnen gerukt en die hebben die boeken in de gracht gegooid. Dat soort dingen vind ik verschrikkelijk. Extreem links doet me altijd denken aan de nationaal socialisten met hun boek- en kunstverbrandingen. Geen haar beter.

 

Uw mensbeeld verschilt ook grondig met dat van links draaiende melkzure dames en heren met extremistische denkbeelden?

 

Die hebben helemaal geen mensbeeld, die hebben niets, die verkopen kletskoek, illusies, en vooral leugens, lasterpraat om zichzelf te profilren ten koste van ande ren.

Zoals Harry Mulisch, de profeet van alles wat extreem links was, die verneukte neus, had over heel de wereld een netwerk van communisten die beweerden dat ie zo’n geweldig goede schrijver is.

Alle Nobelprijswinnaars waren 'of communist' of meelopers.

Een Naipaul? Geen Nobelprijs! Nabokov ook niet, alleen meelopertjes krijgen de Nobelprijs.

Sartre, ja, die heeft hem geweigerd omdat dat chique stond, maar wat die niet alle maal voor onzin beweerd heeft dan zijn we nog wle even onderweg.

'Harry, O ja, Hij was ook een felle aanhanger van dictator Fidel Castro. Het is een wonder dat ze die Castro niet omgekeerd hebben opgehangen of tegen de muur gezet, want die mensen hadden daar niet te eten, ze konden zelfs geen Havana roken terwijl ze daar toch de beste sigaren maakten.

Mulisch geloofde in de nieuwe mens, maar dat kan toch niet. De nieuwe mens, dat wordt dan eventjes bedacht door Karl Marx achter zijn schrijfbureautje en dat wordt nagebauwd door socio halve zolen en mensen die graag ergnes ahteraan lopen. Geen zelfstandige denkers. Kom nou, alstublieft. Mulisch geloofde die onzin zoals nu linkgekkies beweren dat ik lid van Stormfront ben en dat alle echte kunstenaars, 99,9 % links richtend zich opstellen, maar dat komt omdat de meeste kunstenaars niet nadenken en  zoet werden gehouden met torenhoge subsidies als ze maar linkse leeugens verspreiden. Hondjes van Pavlov die blaften als de subsidiepot open gaat.

  'Fred van der Wal is een vuile fascist, een reactionair, een renegaat’, riepen ze al in de jaren zestig door o.a. die moffiese schreeuwlelijk Dieuwke Bakker van Galerie Mokum, want hij gelooft niet in de socialistische heilstaat.

Ik ben er niet trots op dat de geschiedenis na de jaren zestig mij gelijk geeft, want het is droevig. Begrijpt u dat heel goed dat ik dat droevig vind?

Ik ben daar helemaal niet trots op dat ik gelijk heb gekregen. Ik heb altijd al gedacht dat ik gelijk had in alles, nu nog trouwens, maar dacht niet dat de linkse utopie  zó snel  in elkaar zou lazeren.

 

Toen de muur van Berlijn omver werd gehaald door het gepeupel kwamen al die mensen met hun rafelige boodschappentasjes naar West-Berlijn om daar een chocolade reep te kopen.

In geen veertig jaar hadden ze een chocoladereep of een banaan gezien.  Maar mensen als Mulisch en Han Lammers die als communistische meeloper en agent van de Russen op de loonlijst stond, waren een paar jaar tevoren nog in Oost-Duitsland geweest en daar was er toch een veel betere maatschappij, daar had de mens nog eens toekomst zeiden ze, dat was geweldig. Maar ze konden geen banaan kopen.

Daar in Oost-Berlijn zag ik een groentewinkel in de etalage een verdroogde ui in een glas stond en verder niks, dat was alles wat ze in voorraad headden voor de Nieuwe Mensch. Een Praktika camera kostte daar een vermogen. Op een Trabant, d emeest vervuilende krakkemikkige auto met rookpluimen van hier tot aan de horizon moest je tien jaar wachten als je zo’n truttenschudder bestelde. Die rookpluimen uit die uitlaten waaren er geod voor om het zicht op de Nieuwe Mens te verduisteren. Ik heb het zelf gezien.

 

 U reageert niet op de naam Dieuwke Bakker, terwijl u toch    ontzettende ruzie met haar had over het feit dat u een schilder van har niet uw woning aan de Nieuwe Spiegelstraat wilde over doen?

 

Ach, dat mens is al lang dood, heeft zich van kant gemaakt of is vermoord door iemand ie op haaar geld uit was. Ik heb haar na die affaire met mijn huis nooit meer iets gezegd. Ik heb haar niets misdaan, maar het was een idiote vrouw natuurlijk. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.