Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 april 2015, om 22:04 uur
Bekeken:
372 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
202 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vandaag was ik voor het eerst in het AZC te St.-Annaparochie"


Op uitnodiging van een zeldzaam aardige asielzoeker en het ex-gemeenteraadslid P.  Ik reed met mijn elektro skoeter naar het AZC , bedacht me toen dat daar mijn dure skoeter ten prooi zou kunnen vallen va kwaadaardige lieden met een al of niet licht getinte huidskleur.

Reed dus terug naar huis om de fiets te pakken. En trapte naar het AZC waar  P. en de asielzoeker ons al opwachtte.

In de plaatselijke AH ontmoette we eerst P. die we al eens eerder hadden gesproken bij de kassa van AH waar hij in de rij stond.

Hij viel op door zijn vriendelijke, humane levensverhaal over zijn werk als postbode. Hij is al lang gepensioneerd.

Vanmiddag stelde hij een goede vriend van hem aan ons voor, een beschaafde goed geklede vluchteling die in het AZC wachtte op een beslissing van de IND.

Ik maakte kennis met hem en hij schudde mij de hand. Een uitnodiging om naar zijn stacaravan te gaan kon ik niet afslaan.

Bij de poort checkten ik eerst in bij de balie. Is verplicht. Daarna liep ik met P. en de asielzoeker langs de caravans, die allemaal uniform grijs waren gekleurd. Waarom geen verschillende kleurtjes gegeven? Waarom geen struiken en heggen om het wat vrolijker te maken. 

Troosteloos aanzicht. 

In de caravan aangeland kwamen de versnaperingen op tafel. Lekker dingen die ik nog nooit had gegeten. Een fles goede wijn, blikje cola, gebraden kip, bijzondere rijst, voor toe thee zoals ik die nog nooit heb gedronken.

Ik hoorde dat de hele familie van 130 euro per week alles moesten doen. Eten, kleding enz. Geen vetpot.

Geanimeerde gesprekken met P. en met de bewoners van de caravan die goed Engels spraken.

De asielzoeker had een hoge functie gehad bij een diplomatieke dienst. Ik kan geen details geven van welk land want hij loopt gevaar als ijn identiteit bekend wordt bij mensen die hem willen doden.

Van 3 uur tot 9 uur duurde het bezoek. Adresssen en telefoongegevens wisselde ik uit. Hij bood zijn vriendschap aan. Ik zei hem dat hij en zijn familie altijd hier op mijn adres welkom zijn. En vice versa was dat ook het geval.


 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.