Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 april 2015, om 09:19 uur
Bekeken:
385 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
195 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De raggende mannen (deel 3)"


De raggende mannen (deel 3)

 

Het moet zo shocking blue voor die arme jongen zijn geweest! o ver zijn wij al afgezakt. U denkt toch niet dat ik een incontinent opoetje van vierennegentig on gevraagd ga beffen in d’r ongewassen derde oksel? Je weet niet wat de toekomst brenge moge, mij geleidt des Heeren Wil, maar daar hoop ik toch alsnog voor gespaard te blijven.

 

Aan de andere kant, als ze aandringen ga je misschien toch nog over stag, vooral als het een flinke kluit oplevert en dan denk ik toch wel aan een bedrag van zes cijfers voor de komma.

 

Ik ben een ontzettend mee gaand tiepe voor wie mij kennen. Zo plooibaar en kneedbaar ook. Ik schrijf niet met weerzin, doch met grote vreugde. Soms zit ik zelfs hardop te schateren en snelt mijn echtgenote toe, die denkt aan een attaque of een aanval van tijdelijke waanzin.

Kan ik er wat aan doen dat ik de leukste thuis ben? Daar zal je mee geboren worden! Ik schrijf om dat ik dit alles niet verloren wil laten gaan. Net als Klaverblad .Is er een nobeler motief? Neen, neen en nogmaals neen! Het leven is veel slimmer dan de dood. En daarom vermeld ik al die mensen met naam en toe naam, want voor wie ik lief heb wil ik heten en wel bij name en anders maar liever niet, dan geef ik het estafette stokje moeiteloos door aan een Anonimicus zoals Dunya van Veen, waar ik toch echt geen been in zie.

Soms levert dat allemaal ergernis op en bedreigingen door stijle calvinisten met justitie, maar ik ga door tot aan het gaatje en of dat van voren of van achteren zit zal me toch gauw een worst wezen.

Ik ben bij voorbeeld al van af het begin vierkant voor het feminisme. Ik houd van domi nante vrouw en en mannen, van die ontzettend boeiende tiepes die op natuurlijke wijze na vier minuten met hun ver dragend stemgeluid reeds het heft in eigen handen nemen en de touwtjes strak in handen hou den. Het klappen van de zweep aan den lijve kennen en dat kunnen overbrengen, anders heb ik er nog geen reet aan wat mijn exclusieve habit betreft. Tiepes die letterlijk en figuurlijk initiatieven ne men, lasso werpen, insnoeren en vast gespen die hap en blijven we liggen, moet je maar zien wat er van komt, want voor dat losse in de omgang heb ik toch zo’n minachting. Enig decorum is ge wenst. Dwang ook. Knijpen tot ze piepen is verder mijn devies. Niet dat elke echtvereniging of vrije rela tie gelijk een sadomasochisties bordeel hoeft te worden in alle opzichten, zo lang het ‘t ideaal beeld maar benadert is het mij al lang goed. Een echte man wil door een vrouw ook wel eens stevig doorgeneukt worden. Het leven met een vrouw moet namelijk spannend blijven en licht kinky, anders stap ik af en pak ik de laatste Sudoku.

Er zijn Meesters en slaven, Meesteressen en slavinnen met een hoofd letter M en S. De raggende man nen ook, die horen er echt bij en Vuile Mong en de vieze gasten. Een bont gezelschap. Zo zit de we reld in elkaar. Het is raggen of geragd, knijpen of geknepen worden, dat is the question. Zo ontstond ook mijn boek “Meesters en slaven” dat nog niet is uitgegeven. Alleen in een first draft aanwezig. Vierhonderd paginas bloed, zweet en tranen en andere externe secreties druipen van het schutblad en de kaft af. Het werk glibbert uit je handen. Te goor om los te lopen, de paginas pekken aan elkaar, maar toch ook weer een tekstboek met een diep menselijke touch waardoor alles gerelativeerd wordt door de auteur met een lach en een traan, doorspekt met kwinkslagen. Allemaal waar gebeurd. Uw wens is mij een bevel is de ondertitel. Het vervolg heet : “Aan de voeten van de Meester”. Dat gaat niet over de nieuwe spiritualiteit, maar meer over bokbier. Dubbel bokken met Fred van der Wal. En wat die Meester betreft? Waar het trouwens heel goed toeven is op het karpet, als de voeten zijn gewassen want in tenenkaas heb ik geen zin. Ik ben nu al door een Rotterdamse onnozelaar De Grootste Internetvervuiler genoemd en de stijl griffermeerde promotor van de kunstschilder Henk Helmantel noemt mij al sinds 1981 een raspornograaf.

Ik wil met een broek vol liefde voor asbak met laadklep of voetenbank spelen als vrijetijs SM-er, maar niet in full time verband.

Verdere afleveringen van mijn belevenissen zijn gepland onder de titels “ Ontmaagd door de S.S.”, toen ik nog Jeugdstormer was, multi functioneel inzetbaar met een dozijn steel handgranaten, die jong ens wisten echt van wanten en het mee slepende “ Bruiden voor één nacht”, dat zijn namelijk de beste bruiden, omdat lekker ook maar ene vinger lang is. Wegwerp bruiden. Nee, dan heb ik het niet bij uitstek over kersverse pruimpjes, maar ook niet over goed ingenaaide afgeneukte sletten, want daar koop je echt niets voor op de zwarte markt. Meer iets er tussen in, want je moet geen leden van de vrouwelijke kunnen hebben met spinrag in d’r doos of een taai maagdenvlies waar je een drilboor voor nodig hebt om doorheen te komen.

 

(wordt vervolgd)

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.