Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 april 2015, om 17:16 uur
Bekeken:
514 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
225 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik heb het u toch gezegd vanaf den beginne (deel 1)"


Ik heb het u toch gezegd vanaf den beginne: Fred van der Wal zal de wereld nog eens versteld doen staan!

 

Ja, dat wist ik al op de lagere school. De wereld versteld doen staan, dat was mijn opdracht. Versteld doen staan dus.Waarmee? Uiteraaard met mijn literaire en beeldende talenten. Alsof het niks kost, zeg!

Sinds W. F. Hermans zich op soortgelijke manier, doch in een geheel andere formulering, heb ben uitgelaten over hun unieke plaats in het geheel treffen wij nu Fred van der Wal in de Troefmarkt van het kunstenaarsplantsoen.

“Uniek, meneertje! Nu heurt U het eens van een ander”…monkelt onze ras kunstenaar. Het beheurt tot de aantrekkelijkheden van het kunstenaarschap en het literaire bedrijf dat er altijd reuring in de tent is.

Gezapigheid, treurnis en saaiheid zijn goed voor uitgerangeerde Volkskrantbloggers die als uitgebuste hemelfietsers en illusie politici van het slappe koord slechts ressentiment kennen, jaloezie en kinnesinne en al blij zijn als ze hun roomklopper in de sapcentrifuge onder een welluidende fuga kunnen steken bij een dame met zwarte lingerie en lekker opgebonden tietjes die de houdbaarheidsdatum al lang voorbij zijn, want slechts de jeugd heeft de toe komst in de cups van de lachende Behahaha, maar ook in het postzegelfrisse tangaatje met de strak aangespannen bruine reetveter. Voor mij als auteur/beeldend kunstenaar is de anus een volwaardig seksjweel orgaan. Het grootste geluk ligt tussen de achterwangen als de vochtige, paarse roos van vlees de lippen raakt en uitnodigt tot anaal tongen.

Wie geen anus wil likken pakt maar een doos bittere sjokolade Droste flikken. Het doet mij altijd denken aan dat fijne Nederelandse lied van twee reetbruine ogen keken de jager aan.

Mag ik nog even aanvoeren dat de door mij breedvoerig geëtaleerde eigendunk en hoge opi- nie over mijn beeldende en literaire kwaliteiten gerechtvaardigd worden op de koop toe door een geneties bepaalde geniale karaker structuur. Ik ben nu eenmaal een genie.En dat….lieve lezers en –essen zal niemand kunnen betwisten.

 

Dat is toch allemaal bij Fred van der Wal al lang vast gesteld vanaf het begin dat hij met open vizier, opgewekte blik en vaste tred in alle openheid en argeloosheid het kunstenaarsplant- soen betrad!

Zijn raketachtige opgang tussen 1967 en 1975 in Amstredam heeft hij toch al lang bewezen. Wat onze rasartiest in een slordige acht jaar bereikte, daar doen collegaatjes een heel leven over. De jofele pikken!

Het soort authenticiteit dat ruim voldoende is om van een nieuwe opvatting over d eletteren en beeldedne kunst te spreken, waar stijl gereformeerde duitendieven als Henk Helmantel c.s. niet aan kunnen tippen!

Wie heeft met hem zijn alom bekende stoutmoedige verbeeldingen in taal en beeld gekoppeld aan zijn ontvankelijk gemoed gemeen?

Niemand toch? Het is altijd bij de collegaatjes van een en/of situatie waarbij het bij onze ras kunstenaar een duidelijke en/en situatie is. Een uitzondering daar gelaten, maar ik ga me daar een beetje namen noemen zeg!

Helemáál niet!

Bij zijn artistieke attitude hoort ook het Nieuwe Zelfvertrouwen  embedded in een Nieuw Be- wustzijn, zo ongeveer in lijn met de Beats die zich beriepen op The Awareness Of The mo- ment. Daar gáát het toch ook om? Is hij dan niet een soortgelijke zoeker naar het ongerijmde en bovendien een vinder van psycho-analytische en psycho-somatische traumata en andere gevoeligheden van al of niet geëxploreerde faculteiten van de menselijke geest uitmondend in een way of life als artiest waar merg van been scheidt en de ochtendstond gelijk een oraal geëxploreerde erectie de dame goud in de mond geeft!

Wat willen wij dan anders? Een neuck in de morghe is een dag sonder sorghe zeiden ze al bij de VOC en pakten weer een geketend zwartjoekel met tieten uit de Weltmeister Heavy Weight klasse om die de mores van de blanke man bij te brengen in het vooronder van de tea clipper met specerijen en al. Ik doel helemaal niet op racisme of faksisme maar heb het dan liever over het zundgat van de boordkanonnen.

De zonde lokt, dat is nu eenmaal zo.

Mag ik als ras artiest ook nog even de Beat Generation aanhalen? Hoe zij met een band recor- der aan in een buitengewoon ver gaande poging om het alledaagse leven te betrappen door- snee gesprekken in de bar opnamen. Sex en drugs en rokkenrol, maar dan met een literair doel. Hoe er gevuilbekt werd na een paar keilen werd duidelijk geïllustreerd door het opgeno men materiaal, zinnen gelardeerd met een hoog kut en lul gehalte.

Op die manier krijgen lui die niets te zeggen hebben toch iets navrants.

Onvoorwaaardelijke onthullingen. Bekentenis literatuur. Verstand en emotie verzopen in een citroentje met suiker, een pikketanussie of een kopstoot op tafel. Geil gestamel en gehijg in de marge van het bestaan.

Breng je dat in dundruk uit krijgt het een lading en een werking die menig zorgvuldig geconci pieerd stuk literatuur mijlen ver overtreft. Toch moet de literaire productie dan niet ontaarden in toevalseffecten want gefundenes Fressen komt altoos uit de vullisbak.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.