Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 maart 2015, om 08:18 uur
Bekeken:
329 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
156 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zwart op wit niet verkeerd (deel 6)"


                                                                                                        Fatsoensrakkers


In de jaren  ´80 zorgden zijn exposities van erotische sadomasochistiese portretten van in rag fijn nylon geklede dames en heren met open crotch , geboeide ballen en tepelklemmen aangezet voor ophef in het konservatieve Friesland en frontpagina nieuws in de Leeuwarder Courant. Kalvinistiese fatsoensrakkers van de RPF en GPV eisten op ho ge toon de verwijdering van z’n expositie uit het gemeentehuis van Bergum. Voorwaar; ik zeg U; van je vrien den moet je het hebben! Van gereformeerde zijde werd zijn werk omschreven als anti-christelijke “pornografie” en door de streng fundamentalistiese fijn christelijke direk teur van het gereformeerde Art Revisi ted als “tekens uit de hel”. De kunstenaar bleef lachen. Tussen 1993 en 2002 was de artist naar aanleiding van deze geruchten zelfs niet welkom bij de Christian Artists Vereniging waar een gefrustreerde fundamentalistiese sektariese Friese tekenleraar (H.P.) en een totaal niet getalenteerde illustrator  Willem Z. de dienst uit maakten. Ze hadden op fundamentalistische religieuze grondslag ernstige bewaren tegen Fred van der Wal. Zelf zegt de libertijnse Fred van der Wal: ”Je wordt eerder overreden door een evangeliese of gereformeerde  strontkar dan door een rolls royce!” En zo is het maar net, lieve mensen!

                                                                                     Autodidakt


Opmerkelijk is dat Van der Wal op drie maanden Ateliers '63, waar hij werd verwijderd door leraar Edgar Fernhout, een pure autodidact is die zichzelf alle technieken heeft aangeleerd. ”Bij Ateliers '63 leerde je niets. Het was een sexueel speelhol, verder niks. Ik heb in een antiquariaat in de Nieuwe Spiegelstraat te Amsterdam ge werkt voor één gulden per uur, toen al een fooi. Daar heb ik veel geleerd door goed te kijken naar 17e-, 18-e en 19 -e eeuwse grafiek. Ook door  te praten met een enkele collega uit de reklame wereld steek je veel op. Niet van kunstartiesten of zogenaamde conceptuele fotografen die op het knopje van een digitale camera drukken en denken dat het kunst is wat ze maken, want die kijken allemaal op kosten van de subsidie de hele dag het raam uit. Schilderen is een echt doevak. Niet lullen, maar poetsen! Je moet het gewoon zelf doen en van de kollegaat jes, die lulletjes,  valt toch niets te verwachten. Op geen enkel gebied. Ik ga namelijk uit principe niet om met kunstartiesten”. Naast schilderen en tekenen was hij op diverse andere terreinen actief. Hij schreef gedichten in de Schoolkrant van de Da Costa kweekschool, speelde in de Kennemer tafeltennis kompetitie in het eerste team van “Sneeuwbal” was als jongeman goed gekeurd voor de reserve officiersopleiding, had talloze vriendin nen en minnaressen, was zelfs enige jaren tegen heug en meug lid van een Evangelische gemeente in (achteraf  bleek de voorgang er er buitenechtelijke sexuele kontakten er op na te houden), stond aan de wieg van de bond van Friese kunstenaars Fria (de voor zitter, bochul Ger van N. was lid van de onsmakelijke, gore, los geslagen  partnerwis sel club NVSH), trad enige jaren toe tot een Baptisten gemeente (een ouderling werd verdacht van incest maar iedereen zweeg, zoals het ’t volgzame klootjeskerkvolkje van met vlaggetjes zwaaiende Oranje klanten betaamt. De dominee ging op va kantie bij voorkeur naar de wal len in Amsterdam, om zijn vakantiegeld weg te brengen, dan weet je wel hoe laat het is). Die niet nader te noemen gemeente, al waar een waterver vende, gefrustreerde christelijke juffrouw (af komstig uit het partner wissel circuit, waar zij haar huidige christelijke partner had opge daan) hem het leven jaren lang op puur Bijbelse wijze zuur maakte uit jaloezie omdat hij meer succes had als beeldend kunst enaar en vervolgens zijn echtgenote en hem de kerk uit  werkte. Fred van der Wal vindt zulke praktijken kenmerkend voor de fundamenta listiese en pinkster sektes. Hij deed alvorens hij zich in kriste lijke kringen mengde, jaren lang aan boks- en krachttraining en behaalde moeiteloos de zwarte band karate (nooit ging hij knock down!) , judo en jiu jitsu en is nog steeds genegen een iege lijk die hem niet direkt bevalt op Bij belse wijze met liefde het licht uit zijn of haar ogen te trappen. Zijn ervaringen in de verschillen de evangelische richtingen heb ben hem niet echt vrolijk ge stemd. “Het is maar een dun sausje die fijne christelijkheid. Stelt niks voor! Het zijn stuk voor stuk enorme huichelaars, dat griste lijke gajes. Het is  plat schorriemorrie. Ze doen alles wat Godt en het dikke boek verboden heeft en dat wordt geto lereerd zo lang het maar niet op valt en in de besloten kring blijft. Die tijd in dat schijn heilige gezelschap is helaas zeker niet zonder strubbelingen verlopen. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.