Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
12 maart 2015, om 19:54 uur
Bekeken:
378 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
163 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Ik ben een geboren sluipschutter ! (dreel 1)"


Ik ben een geboren sluipschutter             

 

Wie zich van zijn lezers vervreemdt heeft geen bestaansrecht en waar de hoofd prijs valt valt ie nergens, gelijk de appel altijd ver van de perenboom valt. Ik ben een sluipschutter ! Geen druiperige dropkutter! Ik schiet niet met rubberkogels, maar met scherp op kruishoogte om de kruisraket te raken. Penisnijd dus. Castratiecomplexen. De metamorfose van Narcissus.

Dan denk ik weer aan die dagen dat mijn penis niet van steen is, want ik zit niet in de ge van genis. Slapte aan de beurs alom. Genitaal?

Dat klinkt heel somber, maar zo is het toevallig ook nog eens een keer.

Hoe ouder, hoe gekker, hoe geiler en gemener, des te sadistischer èn masochistischer en dan komt door afbraak van een geluksstofje in de hersenen met als gevolgd dat heel gemakkelijk de vervreemding en de eenzaamheid om de hoek kijken.

En wie staan daar achter de deur? Kanniet en Wilniet ook, die ligt er naast met eeen knuppel in de hand.

Waar?

Op het kerkhof.

The Graveyard Blues.

Als weblogger sta ik graag met beide benen op de grond en wil niet het luchtruim kiezen als een speel goedballon na verkozen te zijn door een op het eerste gezicht lief ogende, lang niet domme blondine voor het RBA die met heur academische graad de bevoegdheid heeft verworven uit haanden van de afdelingschef van de Internet redactie Volkskrant.

Niet mijn grootste vriend met zijn burgermansjournalistieke opvattingen.

Nee, lezers, ik heb niets met haar en zal ook nooit iets hebben, omdat ik niet verrukt ben van blond en sowieso liever een goed boek lees, zoals « De Ontdekking Van De Literatuur », samen gesteld door de bijdehante bijgoochem J. Zwagerman, het prototype van de Hollandse auteur met zijn zwarte, hoornen bril. Een auteur zonder bril is hetzelfde als een kunst artiest zonder baard. Een koude pizza. Cold Turkey af kicken.

De RBA kan me gestolen worden, zoals zo veel.

Wat moeten we aan met poweten uit Tiengemeten?

De brandstapel op met die gannefen?

Kan altijd nog ! Dan wel op een klein houtvuurtje met sulfur in de oksels en gewichten aan lul en ballen om het lijden te verzwaren want lijden zuivert uit en bevrijdt de ziel. Wie onder de handen van de dominant lijdt als onderdanige verbetert zichzelve.

Knielen aan de voeten van de Meester c.q. Meesteres. Er is geen beter lot dan de totale onderdanigheid en overgave. Het enige geluk ligt in de slavernij.

De mensheid bestaat uit twee categorieën: Meesters en slaven, Meesteressen en slavinnen. De Meesters en Meesteressen zullen heersen, de slaven en slavinnen dienen. Laat de ketenen rinkelen in de folterkelders.

 

Het sadomasochisme als een spirituele weg naar verlichting. De AHA Erlebnis van de pijn gekoppeld aan sex, macht en onderdanigheid. Daarom zeg ik altijd; met leer meer sfeer en milde pijn is fijn, mits het gekoppeld is aan seksjuwaliteit anders heb je nog een lege dop in plaats van het ei van Columbus.

 

Powezie, ik heb het al vaker gezegd is goed voor bakvissen en mannen met een onduidelijke seksjuwelen habitus. Hoe vaak moet ik dat nu nog zeggen ?

Parbleu! Nu U het zegt! Ik heb powetiese inspiratie! Ik moet het op gedragen toon declameren:

 

ben jij het niet

die het riet

vrij doet trillen

of zie ik het verkeerd

en zijn het slechts je billen

 

In the silver sixties kende ik  een gevierde poweet die een groot publiek had, doch twintig jaar later sloegen de stoppen van de zekeringenkast van de rede bij hem helemaal door en meende onze Ivoren Toren artiest ontoegankelijke, onverstaanbare nonsens te moeten schrijven, waarmee hij zijn brede lezerskring verloor. En wel terecht. Wie herowiene gaat prikken laat ik liever stikken.

Niets vluchtiger dan adoratie van de massa, nog pijnlijker dan een RBA status, die mij de weg ter helle van het Writer's Block lijkt te wijzen, want wat staat er geschreven op de richtingborden naar dat inferno ?

 

Met hoofdletters : CONFORMEREN !

 

En de uiterst smeerbare conformistische fromage van La vache qui rit smeer ik niet op mijn knapperige stokbrood, dan nog liever paturijn, fleur en fijn, lust en pijn.

Zo behouden we onze Flyin' Colours met trommels een trompetten tot over de horizon op weg naar de pot met goud. De enige pot die deugt, alhoewel ik de voorkeur gaf als reine jongeling aan biseksjuwelen vrouwen die ook van vrouwen houwen.

Wat kan mij hoofse welwillendheid en tot niet verplichtende beleefdheden schelen van People die ik toch nooit zal leren kennen ?

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.