Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 februari 2015, om 21:13 uur
Bekeken:
335 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
198 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"...En de artiest lijkt in zijn nopjes (deel 2) "


...EN DE ARTIEST HIMSELF LIJKT IN ZIJN NOPJES (DEEL 2)

 

Een uiterst aandachtig gehoor, zittend, hangend tegen de bar, leunend op elkaar of gewoon staand met een glas dood geslagen pils en een zelfgedraaide peuk van de Weduwe van van Nelle in de andere hand, op het eerste gezicht vertegenwoordigers van de manlijke en vrouwelijke kunne, maar ook wat androgiene tussen innetjes, die bij het kuikensexen niet gemakkelijk van seksjuwelen identiteit bepaald kunnen wor den, maar in elk geval specimen van de menselijke soort van uiteenlopende leeftijd. Toevallig bijna even veel mannen als vrouwen die avond.

“Een geweldige avond. In één woord geweldig”, zegt de organisator na afloop tevreden en slaat de handen verrukt in een.

Een EO man met een camera kijkt wat besmuikt. De kunstenaar heeft iets waars, maar onaardigs ge zegd over zijn omroep en dat kan hij omwille van de smeer en een moge lijke oekaze van directeur Andries Knevel niet zonder te knippen zo maar uitzenden. Weer extra werk aan de winkel en de band moet morgen gemonteerd zijn.

Een paar fijnchristelijke fans met een gebroken bierglas al vast dreigend in de hand dringen naar voren en eisen op hoge toon een handtekening, want anders willen ze wel even het gezicht van de spreker verbouwen tot de lappen vlees er bij hangen. In elk geval zullen zij een klacht indienen bij de commis sie voor gelijke behandeling als ze over het hoofd worden gezien en dan gaat meneer de artiest een zware pijp roken.

 

Ik heb zelf ook eens zo'n avond mee gemaakt. Na een urenlange monoloog over mijn geniale kunst enaarschap en de daarmee gepaard gaande diepe, artistieke gevoelens gekoppeld aan de weer zin tegen het rechtse kabinet als voorstander van het open huwe lijk eindelijk het vragen half uurtje.

Een vraag uit het publiek: “ Hoe komt U nou aan onderwerpen voor Uw schandalige verha len, meneer van der Wal, als ik ronduit hier vragen mag?”

Ik moest even nadenken waar ik het vandaan haalde, klokte als pauze teken een paar beugel flessen Grolsch naar binnen, dronk daarna een flesje bier merk Kanon leeg, haal de diep adem, liet een schallende boer, vlakte die af met de platte hand op mijn gewelf de buik hetgeen een dempend ef fect van 60 decibel had zodat alleen de bezoekers op de eerste rij stijl achter over sloegen door de drankkegel en het geluid van de explosie die gepaard ging met en roffelende scheet. Ik had de vorige avond veel knoflook gege ten, dus zodoende. Gasmaskers op; de kunstenaar spreekt uit alle gaten en hoeken! Gooi de sluizen open. Spuien geblazen!

"Voor elk verhaal heb ik een aanleiding. Ruzietje hier, een brouille daar, een hoog oplo pend menings verschil met een dauwtrapper uit Creativité en zijn twee meter hoge vrouw tje, de reuzin van de Bourgogne, een vrolijk drankgelag bij mijn zeer goede, charmante vrienden Wim en Anneke Koster in de Cher, een onderhoud bij de begaafde musicus Jan Bartlema en zijn verstandig ogende gade, enkele dagen bij de gastvrije, vrolijke Madelei ne en Karel van Wieringen, hetzij een zuipfestijn onder het aanschouwen van een extaties dansende, verlepte dame op leeftijd waar de vellen bij hangen, die in een enig, zwart cocktailjurkje-wat houd ik toch van zwarte jurkjes en dito lingerie om zelf aan te trek ken- op naaldhakken in een zompig weiland al kronkelend een wulpse paaldans om een fictieve paal uit voert- werk in uitvoering, prima hoor, zo lang het maar niet mijn paal is, wantd at is geen paardepis - in wie ik aan de goudkleurig kettinkjes om de enkels van haar dikke beentjes –ik dacht, waar ken ik die ketting ook weer van- de dankzij buiten sporig alcoholgebruik licht verkreukelde T. H. uit Haarlem herkende, die haar handel tevergeefs aan de los lopende vermogende singles poogt kwijt te raken en op de meest ongepaste momenten in spagaat valt of haar been rechtstandig de lucht in steekt om reclame te maken voor haar fysieke capaciteiten in het ondernavelse, alhoewel haar aan genaam ogende gebronsde rug er zomer 2004 nog steeds mocht zijn als sterk punt en met verve genoemd kan worden als we haar oude hals, de hangende oogleden, het los hangende vel rond de triceps, de gerimpelde gleuf van haar te diep uitgesneden decol leté, de doorrookte gutturale stem die diep uit haar kut vet lijkt op te wellen, de gerim pelde kalkoenen nek, die slechts onzin uit kraamt en we de verlepte armen even in onze verbeelding uitvlakken. Ja, dan valt het achteraf nog wel mee.

 

(wordt vervolgd)

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.