Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 februari 2015, om 21:55 uur
Bekeken:
358 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
181 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het gaat mij allemaal vreselijk aan mijn hart..."


Het gaat mij allemaal vreselijk aan mijn hart wat er in het kunstenaarsplantsoen voor valt maar toch drink ik mijzelf niet elke avond totaal katjekutjelam. Het comazuipen heb ik ook sinds kort ver achter mij gelaten en ik hoef ook niet zo nodig meer om mij heen te trappen zoals elke pacifist of linkse agitator, alhoewel het bij tijd en wijle ontzettend leuk was om te doen.

 

Heel veel fijne collegaatjes hebben daar goede herinneringen aan en zo hoort het ook. Een enkeling is uit het raam gesprongen, heeft zich verzopen of bij zijn eigenste kop in zijn gesubsideerde ateliertje in Kennemerland opgehongen. Ik heb het dan over de vriendelijke Karel S. die niet tegen het leven opgewassen was als moekie aan de was was. Voor sommige zelfmoordenaars kan ik veel begrip op brengen dat zij zichzelve met liefde uit roeien, dan hoef ik geen handje te helpen. Life in a stolen moment.

 

Over genie gesproken, zeg! Voor ik het vergeet!

 

Laten we het daar nou eens over hebben! Zeldzaam artikel trouwens dat genie. Net als truffels.

 

Verdomd! Ik zou mezelf bijna nog bijkans vergeten als zelf gekroond genie en truffel in de Tefal pan! Toch ben ik niet voortijdig bij het vis bakken de pan uitgesprongen. Mag ik figuurlijk gesproken ook effe aan schuiven aan de overvolle dis van onze fijne, eeuwen oude Westerse beschaving, die de PVDA aanhang het liefst ontkent in zijn haat tegen alles en iedereen die boven het maaiveld uit steekt en zou willen vervangen door Aboriginal gekluns in opgelapte Berber tenten met bewoners die in bananenrokkies rond darren met de speren en kromzwaarden in de aanslag, en aan het tentdak van die rare, lelijke, slecht in elkaar gekonterfeite schilderijen die bij de eerste de beste zandstorm al om waaien compleet met kameel en al, maar ook die vleespotten van Egypte uit hun voegen barsten, tumbling dice, als U begrijpt wat ik bedoel, daar vlak bij de vlakte der Kruiken, Pols potten en ander broos vaatwerk en dan doel ik met vleespotten beslist niet op vol gevreten dames die van dames houden, maar meer de culinaire insteek die vaak uitmondt in de dualistische kruissteek met zijn tweetjes na wat flesjes en vlaflipjes.

 

Ik ben namelijk sinds gisteren heel erg voor de homootjes moet  weten, dat moet ook van overheidswege, lees ik op teletekst, anders krijg je drie maanden bajes.

 

Ik kijk dan eigenlijk in plaats van teletekst veel liever naar de paintings van Isis Nedloni, LaReinaWilleke, Ron Lindeman en mijzelf als genie dan, maar ik mag ook dat ene schilderij van H.K. te O. niet vergeten, een olieverf portret dat de laatste keer op de vloer stond van zijn atelier, want dat is een portret dat heel veel portretten overbodig maakt.

 

Het merkwaardige is dat de klant die het bestelde het niet accepteerde, terwijl het doek van heel hoge kwaliteit en originaliteit is. Ik heb er een foto van doorgemaild gekregen. Het schilderij is trouwens heel moeilijk te fotograferen en laat op de foto niet alle details zien en mist de uitstraling van het origineel zoals vaker op een foto. Waarom zie ik nou wel de kwaliteit van dat doek en een klant die eigenlijk helemaal zijn bek moet houden niet?

 

Zo is het helaas ook de grote mode om boeken van Arabian Black Horse berijders met antieke musketten hogelijk te waarderen en ik heb die boeken van Kale Hassan Hoeseinni uiteraard niet gelezen als Goede Vaderlander Waterlander die toch het liefst verwijlt op de blanke top der duinen met een verrekijker voor de bedroefde ogen om op het naaktstrand af te loeren naar de Big Boobies  van een Big Blon’ Baby (zie en hoor Jerry Lee Lewis and his pumping piano) die zeldzaam is tussen al die donker gekleurde Noord Afrikaanse onbenaderbare tiepes met kroeshaar en couscous snorren maar het is in de hedendaagse cultuur  toch al allemaal knudde zeg ik U als moerasmannetje, die alles beter weet dan dat hij het zelf weet.

 

Wat kan papyrusrollen beschreven met een bamboerietje nou opleveren behalve uit heemse folklore en identiteits crises van Nieuwe Vaderlanders met aanpassings proble men? Wat heb ik met al die shit te maken?

 

Ik hoef niet naar Verweggistan met de aeroplane! Ik zie het allemaal wel op Discovery Channel daar hebben ze ook fijne automontage programmas van tattoo apen met enorme befsnorren en mussels om een Grizzly beer mee te vellen. Helemaal mijn tiep. Het is trouwens geen man die geen snor dragen kan, dus ook dat zit wel snor. En een snor zonder baard is helemaal geen eurocent waard. Met een kale vleespet gaat nie mand naar bed. Daar rust een smet op zo’n kale kop. Ik wil helemaal niet discrimeren vanzelf gesproken maar wie geen haar op zijn kop heeft deugt gewoon niet. Dat zie je op een kilometer afstand door een beslagen zonnebril bij een maanloze nacht zo ook wel, zo’n kale schedel weerkaatst het licht By The Light Of The Silvery Moon, I Gotta Spoon, To Ma Honey I croon, dat hoef ik toch niet uit te leggen wat ik daar mee bedoel.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.