Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 januari 2015, om 16:54 uur
Bekeken:
404 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
153 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een mislukte filmproductie (deel 5)"


Vlak voor de vakantie in Frankrijk met de Henk en Babs Duvelsjas de beroemde schilders uit Groningen geeft mijn oudste broer een idee om kaartjes vooraf te verkopen om geld in te zamelen. Tussen de bezoeken aan kerken en kathedralen in werkt dat idee zich langzamerhand uit tot het eeuwig geldend publieksaandeel.

Een eeuwig geleden publieksaandeel geeft aan dat de koper een  grootrisico loopt, een kaartje belooft net wat te veel want die film zals er wel nooit van komen.

Er zitten meer voordelen aan deze vorm van financiering, je krijgt een idee van je eigen publiek, je schept een enthousiatse groep mensen die betrokken zijn bij het project.

Bovendien kom je bij de bioscopen anders binnen als directeur met een pak aandelen waar de honden geen brood van lusten, je hebt niet alleen iets te vragen maar ook aan te bieden en dat onderhandelt een stuk prettiger met het mes op tafel want ik kan ze dan het vel over de oren trekken.

Ondertussen ben ik in contact gekomen met de journalist Ton Tonnemaat en Rolie Prinsenmarij, die samen minus 101 media vormen.

Hun topwebsite beviel me en de vraag is nu; zijn mensen waar ik mee kan werken, ben ik het type waar zij mee willen werken? Deze vraag wordt voor het eerst afgetast in voorheen De vergolden Turk in Leiden naast De Ossekop, vroeger een respectabele club waar ik mijn vader nog zie binnengaan, nu een otomatiek stinkfabriek.

Ton blijkt een fanatiek klimmer te zijn en met water wat minder te hebben, want meneer lust wel een keil en  Rolie is een zeiler en dat somt eigenlijk alle kwaliteiten in een woord op, zeilers zijn gewoon goeie mensen, dat staat vast…! Samen zijn ze naar het sodestraal op  eiland, boven Noorwegen, geweest in de boot van Eerdeloos Beulakker en hebben het eiland doortrokken en de Berenberg aldaar beklommen.

Het lijkt te klikken. Ik vraag nog een offerte bij een andere websitebouwer, en ga uiteindelijk in zee met Tonie Macaronie en Rolie Stromboli. Tonie schrijft veel artikelen voor sex bladen en Rolaie fotografeert ie dan de acten onderhoudt en bouwt sites (tenminste als hij niet ergens op het water zit…).

Thuisgekomen lees ik een boek van de vader van Tonie over zijn ervaringen op een Nederlandse onderzoekers zeeboot tijdens de 2e WO. Wat een leven, zo ingeblikt door het water te moeten varen…Hoe verwerk je al die spanningen van het leven in zo'n kleine ruimte in oorlogstijd met de dreiging van dieptebommen en met de werkelijkheid van dieptebommen.

Vrouwen geven tijdelijk soelaas.

In Lutjelollum zoek ik de eigenaar van de onderzeeboot op,  die samen met zijn vrouw er net drie weken full time op woont, na een werkzaam bestaan in Veenhuizen. Samen met Corrie Oliebootje en Abel Hansop organiseren zij Sail jelollum op 5 en 6 juli.

Ruim vijftien oude lekke reddingsboten, waaronder de berenboot, zijn dat weekend in Lutjelollum en met vele demonstraties hebben zij er een echt festival van weten te maken.

Het is krap tijd en ik wil nog kaarten drukken met het logo en het verhaal van het publieksaandeel maar Utze blijft rustig, als ik zelf alles regel kan ik de presentatie doen vlak na de opening.

Wanneer ben je er klaar voor om de buitenwacht over je schouder mee te laten kijken, wanneer kan je de algemene kritiek aan op je plannen of de algehele bijval….?

Na overleg met mijn oude drukkers-duo achter antieke diepdruk pers al klaar is(de oude is in rook vervlogen bij een brand ) ja er kunnen kaarten worden gedrukt, dus ook klaar voor die zaterdag om uit te delen. Doen dus besluit ik met mijn eerste medewerker Mare Bakkenist.

Mare is een fervent zeiler, kan dus al niets mis mee zijn, en was werkzaam in de IT sector als projectmanager. Hij is nu met de VUT en wil alleen dingen doen met zijn hart. Een goeie vent met ballen, zo leek het mij om naast me te hebben en te zorgen dat ik niet driehonderd-en-dertig kanten tegelijk uitga.

 

Een ontmoeting met de havenmeester, Corrie Oliebootje. We komen snel tot zaken en lopen naar het oude PTT schakelstation wara d evlammen zo nu en dan bij Hoogspanning uit slaan, aan de voet van het Paviljoen drie. Het blijkt al 41 jaar onbewoond te zijn  en de pas overleden vrouw waart nog rond, en een zaal is ingericht als het DommeGanzeninformatiecentrum, maar dan in het Fries…. Hij is direct bereid de zaal er voor af te staan, en via hem leer ik eindelijk, want ik ken het gebouw al zo'n 25 jaar, welke architect er voor tekende.

 

Toen het Lauwersmeer nog niet was ingedijkt kwamen hier internationale telefoonlijnen binnen uit Denemarken en de PTT heeft toendertijd gemeend het gebouw het aanzien te moeten geven van een Deense boerderij als camouflage. Voor liefhebbers een pracht gebouw.

Nadat deze overeenkomst ook weer op karakteristiek Noordelijke wijze, dat betekent; to the point en kort, is afgehandeld lopen we even het paviljoen 3 binnen, oorspronkelijk opgezet door een dwaalgast, en likkend aan een ijsje bespreken we wat er nog gebeuren moet.

Ondertussen had ik die week in mijn oude bedrijf met mijn oud- medewerker een ontwerp in elkaar gezet voor het logo; een geel-blauwe signaal vlag met de tekst er door heen. Dat deze vlag als betekenis had ;Ik wil iets communiceren sprak mij wel aan. Maar gelukkig was daar mijn website-bouwer die als reactie liet weten het niet geweldig te vinden, hij miste storm en water en gereformeerde ellende.

Maandag weer naar Peter toe en achter het scherm. Ik had in mijn hoofd een schilderij van Jan van Loon, De VW Golf en toen we dat zagen als achtergrond wisten we direct; Dit is het.

Een van de drukkers  voor waterverfloos marterharen off-set drukwerkdoos van zeer goede kwaliteit kwam net binnen zeilen en kon de schijf meenemen naar Groningen. Bij Housing Project Publishing Company is het altijd weer gezellig binnenlopen, en je botst er steevast tegen de meest bizarre kunstenaars aan met al hun gekkigheden.

Dit keer de O zo zwijgzame achterbakse Jan van der Klooij uit Bergum, van wie de uitgeverij het vorig jaar een schitterend boek heeft uitgegeven vol dierentekeningen in Rembrandtstijl.

Heimwee naar het werk als uitgever heb ik niet, ik mis wel eens de kameraderie, de grollen en grappen met elkaar en het als team werken aan een project. Maar dat komt weer; Movieworld here we come The Hens Van Sieventer Wild Water World Wide Movie Productions LTD…..

Donderdag zijn de kaarten gedrukt, ze zien er goed uit. Peter Pennwip maakt nog even de lay-out voor een visitekaartje en ik sjees langs een sigarendozenmaker  om met hem een sigarendoosje te bespreken om de kaarten in te versturen en als display te laten dienen voor d ebolknak actie. Mijn eerste kaartendisplay was een houten bakje, die we zelf bouwden. Nu staan er een paar duizend molens met kaarten van Art Revisited in de hele wereld, en ben ik weer bezig om een simpel kaartenbakje te ontwerpen….wat ben ik toch een luldebehanger.

Wat drijft een mens? Waarom wil je reddertje worden met je pikhouweel, dominee dorknoper, cabaretier quasi leuk of doore boekhouder? Of als je nergens voor deugt kunstenaar? Die vragen kunnen telkens opnieuw gesteld worden omdat elke tijd zijn eigen antwoorden geeft in het licht van de eeuwigheid die ons allen wacht.

Vanaf zijn geboorte was Kobus Kwallebal geboeid door het water, de zee en alles wat daar menselijkerwijs aan vast zat, dus ook kwallen, kwabben, steekvliegen, zeeslangen, warmwaterpils, makreel, haring, hoeren, duinpannetjes, helmgras en zoetwaterchinezen. Voor hem was er na de lagere school maar één richting: hij wilde het zeegat uit trekken dat hem trok en waar er twee trekken zijn er twee gelukkig. Maar zijn vader, zijn gereformeerde cultuur, besliste aanvankelijk anders. Hij zou en moest kruidenier worden.

Af en toe word ik in de nacht zwetend en zwetsend wakker en blijk me dan al dag dromend zorgen gemaakt te hebben over de financiële aspecten van het project nu het steeds dichterbij komt. Je bent een kleine zelfstandige zonder pensioen, je zet al je geld op de kaart van een speelfilm, in de verwachting dat er publiek zal zijn voor zo'n onderwerp en in de overtuiging dat jij ook in staat bent zo'n project tot een goed einde te brengen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.