Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 januari 2015, om 15:42 uur
Bekeken:
411 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
179 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Ik stond met mijn rug tegen de muur (deel 1)"


Ik stond met mijn rug tegen de muur (deel 1)

 

In mei 1966 heeft U onder invloed van het prachtige zomerse weer en het cultboek van Jack Kerouac “On The Road” gekozen voor een aanvankelijk onzeker kunstenaarsbestaan in plaats van een degelijk een veilig maar uiterst saai burgermans bestaan als onderwijzer aan een dorps school met den Bijbel ergens in de provincie in een ingeslapen dorp en met als een waardevast overheidspensioen in het voor uitzicht.Wat heeft bij Uw keuze de door slag ge geven?

 

Al in de derde klas van die kweekschool kreeg ik in de gaten dat ik veel liever naar een opleiding voor de grafiese sektor was gegaan,maar daar hoefde ik bij mijn opvoeders niet mee aan te komen,die wis ten niet eens wat een uitgeverij of een drukkerij was,dus dat ging niet door.Ik heb ze nog wel voor gesteld dat ik zou switchen naar een grafiese opleidingmaar ze lachten me vierkant uit.In de vijfde klas solliciteerde ik naar een baan in de reklame, maar daar stak mijn toenmalige gereformeerde vriendin Els D. een stokje voor,die dacht dat het re klamewezen bevolkt werd door heetgebakerde amateur hoeren,duivelse drinkebroers,drugsaddicts en aan sex verslaafde overspeligen.Ze dacht dat wie in de reklame ging uitsluitende de hele dag bezig was met neuken.Het was dus kiezen tussen haar of die baan en toen heb ik het plan om in de reklame te gaan maar laten varen,alhoewel het een gouden kans was.Als ik in die tijd wat meer karakter had ge toond had ik haar gezegd gewoon op te sodemiete ren. Het spijt me nog steeds wel een beetje dat ik dat toen niet heb gedaan.Ze verdiende niet beter!In sept. 1965 liet ze me zonder enig overleg gewoon in de steek omdat ik het hoofdaktejaar over moest doen en ook nog maanden lang ziek werd en een jaar als gevolg daarvan nauwlijks kon funktioneren.Dat heeft me wel heel erg verbitterd.Men heeft niets te verwachten van de zo christelijke mede mens met al zijn of haar moralistiese praatjes,dat werd me toen wel heel erg duidelijk.Daarna was de kust vrij van ships that pass in the night,dus zo doende.De jaren 1965 en 1966 behoren tot een abso luut dieptepunt in mijn eigen kleine geschiede nis.Ik ging door een heel diepe fysieke en psychie se krisis waarin ik van niemand steun had.Inte gendeel.Pas na drie jaar was ik er enigszins over heen.Ik weet dat ik op bepaalde heel fijn christe lij ke mensen,van die zalvende,zelf ingenomen tie pes, nog steeds heel erg heftig reageer en die post trau matiese stress reaktie komt voor uit die jaren dat ik het gezelschap had van die boven genoemde dame. Bij het minste of geringste konflikt met kerk gang ers haak ik voor goed af.Ik ben niet bereid, noch in staat zulke konflikten bij te leggen.

 

U koos dus desperaat en verbitterd voor een bohemien bestaan,omdat U niets meer te verliezen had en alleen maar te winnen?

 

Min of meer.Ik stond met mijn rug tegen de muur. Geen beeldende opleiding,geen geld,op straat gezet toen ik mijn voornemen kenbaar maakte aan mijn zeer vermogende opvoeders in de beeldende kunst te willen gaan. Onmiddellijk werd mij de toegang tot de Heemsteedse villa ontzegd en kleding,boeken en andere eigen dommen konfiskeerden ze aan vankelijk en die heb ik maanden later met veel moeite van de Amsterdamse advokaat Mr. Moes terug gekregen.Ik stond op straat zonder geld.Ik had nog een rijksdaalder op zak,dat was alles en daar mee heb ik een treinkaartje naar Amsterdam ge kocht en er de komende elf jaar verbleven na een af wezigheid van tien jaar.Ik mocht die middag dat ik het huis uit werd gezet zelfs geen tandenborstel mee nemen van mijn Heemsteedse opvoeders.

Ik wist dat het allemaal niet zo gemakkelijk zou gaan die eerste jaren.Andere beeldende kunstenaars hadden vijf,zes jaar gerieflijk op een akademietje kunnen zitten,achter de meiden aan,of het model in d’r kut knijpen,maar ik moest alles inhalen in één jaar,de termijn die ik mijzelf had gesteld.Overdag werkte ik zes dagen per week voor een gulden per uur in een stoffig antiquariaat en ’s avonds be kwaamde ik mij met wat vakliteratuur in het beel dende vak.Ik pik dingen heel snel op,leer zeer ge makkelijk en hoef iets een keer te zien of te lezen en ik vergeet het mijn leven lang niet meer.In okt. 1967 heb ik mijn baan opgezegd omdat de werk sfeer in dat antiquariaat te deprimerend was.De eige naar,die een psychiatries verleden had was een zwaar gestoorde borderline patiënt en iedereen die weet wat dat inhoudt begrijpt mijn standpunt.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.