Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
12 september 2014, om 18:37 uur
Bekeken:
490 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
164 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De ballade “ Vuile huichelaar, pak jij je koffers maar!”"


De ballade “ Vuile huichelaar, pak jij je koffers maar!” van zanger Rene de Haan bewaar ik voor mijn Friese vrienden uit de kunst sien, behalve voor drs. Huub Mous, die bij nader inzien een heel ver standige man blijkt en door de jaren heen mijn geestelijke raadsman en mentor is gebleken, die nog steeds zijn gelijke niet kent.

Mag ik ook nog even wijzen op de prachtige design van gekrulde vormen aan de beide poten van de bril van Huub Mous, die eigenlijk geen poten heten, maar veren. Bij poten denk en wij aan een andere categorie cultuurliefhebbers van het manlijk geslacht die zich voornamelijk bezig houden met bui tenschoolse activiteiten in de bosjes rond homo ont moetingsplaatsen. Weer een andere manier van veren.

Ik begrijp sowieso niet wat de Friese kunstenaars in die terrassen in Leeuwarden aan de Nieuw stad tegen over V&D zien, waar ze de hele dag rond hangen zodra de zon even ach ter de wolken vandaan komt. Smerige glazen op tafel die in een goor sopje gespoeld worden en afgedroogd met een zure dweil aan de tap. Het risico van een week buikloop en vliegende slingerschijtitis in hun strontgebied nemen ze graag op de koop toe.

Met die artistieke gasten moet je trouwen goed oppassen, die lullen je met hun artistieke praatjes de oren nog van je hoofd waar je zelf bij staat en als je even niet uit kijkt, dan jatten ze zelfs je schaduw en kun je het voort aan schudden. Een hoog bejaarde sneltekenaar met nog maar een zwart weg gevreten tand stompje, korstige lippen en een stem als geklopte cokes is zonder te vragen aan een por tret van mij begon nen en de keramiste Tiny D. uit de Telemannstraat vraagt of ze aan mijn tafeltje mag komen zitten. De altijd even vriendelijke rock and roll pianist Jan Giro schuift aan en ook Misja M. gaat aan ons tafeltje zitten.

Ik zeg tegen Tiny D.: Verleden zondagmiddag was je in de Prinsentuin waar Jan Giro met een rock combo op trad, maar je wilde me niet groeten, he. Of had je je contactlenzen niet in?

Tiny zwijgt, daar is ze sterk in, ook omdat ze weinig te zeggen heeft, steekt een sigaret op en drinkt nerveus haar zoveelste halve liter wit bier achter elkaar op. Dat er zoveel vloeistof in zo’n scharregatje kan gaan zonder dat het gelijk naar onderen door loopt!

Misja, die samen met haar man danscafe De Spil runt raakt steeds meer op dreef: ”Ik snap gewoon niet dat de mensen in die verkeerd uitgepakte opgekookte mallemolen zien van die terrasjes hier. Het waait er altijd en als Amsterdamse toe rist zouden ze me hier met geen tien leren zwepen naar toe krijgen”.

“Het publiek wordt er ook niet veel beter op. Soms schaam ik me echt kapot. Zit er weer zo’n hufter op het terras vlak naast Dynabite luidkeels uit te leggen hoe hij al dertig jaar de sociale dienst op licht en hoe zijn vrouw clandestien de hoer speelt op de Weaze omdat hij anders geen Nieuwe Mercedes kan rijden.

Ik heb het mee gemaakt dat er eentje zei: ”Ik mag jou wel, ouwe rukker. Je bent voor mij Okee en wie okee is die mag voor mijn part op mijn wijf klimmen. Voor mijn vrienden heb ik alles over. Als je effe lekker van bil wil, ze zit net in het hotel tegenover het sta tion. Lekker wijffie met d’r vijfenvijftig jaar, hoor, al zeg ik het zelf, na afloop is het alsof je de elfsteden tocht hebt gereden tussen d’r dijen, die knijpt de laatste druppel uit je eeuwenoude knup pel. Kamer 69, hier heb je een kopiesleutel. Zeg maar dat Bertus je heeft gestuurd dan is het al lang goed, dan mag je voor deze keer een gratis ritje. Ze moet een beetje in vorm blijven, want volgende week is er weer veemarkt in de FEC dan maken die veeboeren na afloop een beste wip, dat tikt lekker aan in de platvink!”.

Naast mij zit een bebaarde kunstschilder die ongevraagd een doekje open doet over zijn groot ste hobby: ”Ik ben al sinds mijn veertiende levensjaar dol op SM en had een relatie met een Amsterdamse Meester meer dan tien jaar lang. Ik houd van zowel mannen als van vrouwen en vind dat de normaalste zaak ter wereld. Hij wilde zelfs met mij trouwen, maar nu is er al een half jaar een ander. De hele sien mag van mij van onze liefde weten. Wanneer twee mensen van elkaar houden en een passionele relatie met elkaar hebben mogen er geen remmingen zijn. Liefde doorbreekt alle muren. Het geslacht maakt niets uit, ware hartstocht gaat dwars door grenzen en burgerlijke conventies heen als de spreek woordelijke kogel door de kerk. Mijn Meester koestert nog steeds de hoop dat ik naar hem en zijn martelkelder terug keer en me deze keer voor goed door hem in de boeien laat slaan onder het motto: Voor wie hier binnen gaat is geen terugkeer meer mogelijk. Soms aarzel ik en het heeft enkele ma len weinig gescheeld of ik liet me voor goed ge vangen nemen op vrijwillige basis, daar hadden we al en heel scenario voor uit geschreven, die procedure zou een half jaar in beslag nemen en was van week tot week ingeprogrammeerd. Het verlangen naar slavernij is soms te groot om er niet aan toe te geven, maar ik houd stand. Mijn huidige geliefde heeft wel eens het bange vermoeden geuit dat ik haar zal verlaten voor een jonge Meesteres, maar het tegendeel is waar. Ik zal haar nooit voor wie dan ook willen verlaten. Zij heeft alles waar ik altijd naar gezocht heb. Ik weet hoe kostbaar en uniek zo’n relatie is. Een goede SM relatie is met een kaarsje te zoeken. Je moet op zoveel deel ter reinen des levens met elkaar overeenkomen voor je elkaar in de boeien kunt slaan. Als het klikt met je SM partner heb je niet alleen de hoofdprijs maar ook de naald in de hooiberg gevonden. Die kans is heel klein, maar het kan altijd op elk moment geschieden. Je moet altijd alle mogelijkheden open houden anders slib je dicht.

Ik geniet intens van sadomasochistiese spelletjes. SM is niet door iedereen geaccepteerd. Velen zien het als gevaar lijk of ziekelijk, maar het draait allemaal om vertrouwen. Ik voel me vrij als ik in bondage lig hang of zit. Ik voel me gewild en aantrekkelijk bij die spelletjes. Vertaal het maar met dat veelzeggende woord: Bloedgeil! SM heeft enorme aantrek kelijke visuele aspecten. Sadomasochisme is bij uit stek geschikt voor artistieke mensen in het algemeen met een leven dige verbeeldingskracht en beeldende kunstenaars gezegend met een grote erotiese fantasie in het bijzonder.

Een vrouw in bondage, naakt of in lingerie is voor mij een aantrekkelijke vrouw. Ik voel me goed thuis in de rol van onderdanige zowel als van Meester. Tijdens het vieren van de huwelijksverbinte nis van filmster Angelina Jolie droeg zij een hanger met daarin het bloed van haar geliefde. Ze houd van werken met mesjes en injectienaalden. Bloedsport. Mij gaat dat net iets te ver. Naalden door mijn tepels en voorhuid okee, maar daar houdt het dan wel even mee op. Geen scarifications, blij vende piercings, littekens of bloederig gedoe verder aan mijn lijf. De zweep en de riem er over heen; you’re welcome! Striemen horen er bij. Het zijn de sieraden van de onderdanige. Als She mijn tepels heeft bewerkt met haar nagels voel ik het een week later nog. Bondage? Eind goed, al goed! Tepelklemmen? Goed idee; je hebt je tepels niet voor niets gekregen, daar moet aan ge werkt worden! Dildos en vibrators? Naar binnen met die handel! Fiets 'm d'r in! Genomen worden met behulp van een komkommer of een diepgevroren gepelde banaan? Moet kunnen! Een butt plug? Gewoon een etmaal laten zitten, weet je van voren ook weer dat je van achteren leeft.

Over mijn huidige geliefde doe ik echt geen b(r)oekje open. Ik zwijg als het graf. Ik wil haar privacy niet beschadigen of haar in een verkeerd daglicht zetten. Niemand zal zich gaan op geilen aan onze bizarre liefhebberijen op seksjuweel gebied.

Het is heel bijzonder om een leren halsband om de hals van je SM partner te gespen, vooral als er een gegraveerd naam plaatje met de slaven c.q. slavinnennaam, in is gegraveerd. Ik noem de liefhebber/-hebsters van halsbanden altijd halsbandparkieten, een exotiese vogelsoort die in de Himalaya leeft en bestand is tegen de koude des nachts en de hitte des daags, zodat zij perfect kunnen overleven.

Tijdens een vakantie in 1965 was ik met mijn toenmalige Meesteres in een hotel voor SM stellen ergens in Zuid Frankrijk aan de Koot Dazuur waar het licht voor een schilder heel bijzonder is vol gens Henk Helmantel die er nog nooit geweest is en we waren nog geen vijf minuten op onze ka mer of we begonnen aan een intensief SM spel. We waren gewoon een stel wilde dieren. Zonder enige remming naar elkaar toe. Zoiets bouw je langzamerhand op. Hotelpersoneel die vreemde geluiden uit onze kamer hoorden komen dachten dat er een stel tijgers bezig waren, te horen aan het beestachtige gebrul en kwamen zelfs met getrokken revolvers geschrokken onze kamer binnen hollen om in een bevrijdende lach uit te barsten toe ze ons zagen bezig met een opwindend SM ritueel”.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.