Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 september 2014, om 15:26 uur
Bekeken:
389 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
195 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een hele opluchting "


Een hele opluchting om het verhaal van een gevoelsgenoot te lezen. De streek roman ‘De martelgang van kromme Lindert’ van A.M. de Jong was er niks bij.

Neem Barry Scheurwater nou. Al in zijn lagere schooltijd liep Barry het liefst op High Heels en trok zijn moeders jurken aan, tutte zich op met rimmel, lipstick, valse wimpers, rouge en beeldde zich in het Engelse pop zangeresje Helen Shapi ro, een ordinair rockers meisje met een suikerspinkapsel, te zijn. Zijn familieleden zagen het gedrag van Barry met lede ogen aan.
‘Hij groeit nog op voor rasflikker als je ‘m niet elk dag flink in elkaar ramt, dat mietje moet gewoon elke dag beuk hebben, anders wordt het nooit een echte kerel, die de meisjes met zijn l*l doet zingen als een merel’, waarschuwde een goed willende oom, die behalve stekeltjeshaar en stieren nek, een gebroken bok sersneus, twee half dicht geslagen loensende ogen en opgekropte bloemkool oren, ook een goed lopende boksschool had waar plaatselijke kampioenen werden ge kweekt.

Tattoo apen. Mussels als kabeltouwen, hersens ter grootte van twee pindas. Jong ens die als kas plantjes binnen kwamen met armen en benen als lucifershoutjes verlieten na twee jaar de sportschool als afgetrainde vechtmachines die door roeien en ruiten gingen. Er is in elke vechtsportschool echter één uitzondering.

Bokslessen baatten Barry niet want als Sissy was hij de risee van de ring. Hij was dan wel nog niet uit de kast gekomen, maar werd wel steeds met flitsende linkse hoeken, linkse en rechts directen en genadeloze uppercuts tegen de glazen kin in de neutrale hoek gedreven of tegen het canvas geslagen onder applaus van de an dere clubleden, een stelletje tattoo bosapen van de Antillen die zoals bekend in de vechtsporters wereld geen mededogen met de zwakkere kennen.

De vier vuisten de lucht in, was een favoriete rolprent onder de prijsvechters. In de kleedkamer werd Barry na elke les onder de douche gepakt door de reet ram mende rauwdauwen die na afloop van een potje sparren tot de nok aan toe vol testosteron zaten en dat moest een uitweg hebben in andermans openbaar toe gankelijke holte.
Niet dat de andere boksers nou gelijk homos waren, ze hadden allemaal een eigen neukie, waren al jaren getrouwd, gingen naar de hoeren of waren sinds kort keurig verloofd met een cassière of meisje van de koekjesfabriek, maar een echte man houdt ook van mannen op zijn tijd, dat is algemeen bekend en als een glad geschoren willig reetje voor de hand ligt waarom zou een gezonde Hollandse jong en daar dan geen gebruik van maken, dus Barry bracht de meeste tijd op de boks school voorover gebukt door in de douche om de mannen openbare toegang te verschaffen tot de achteruitgang die voor de adspirant boksers de vooruitgang van een  voor ingang werd.
Wij kunnen ons in deze tijd waar echt alles kan niet voorstellen wat voor een op gave dat voor Barry moet zijn geweest want een goed ingezeepte l*l glijdt echt heel snel naar binnen maar de zeep begint behoorlijk te branden in de endeldarm, dat weet ik uit mijn ervaring als onbezoldigde lustknaap van vijftig jaar geleden toen er nog geen tubes KY Jelly waren en je als arme kunstartiest je hooguit een pot Nivea kon permitteren, maar alles went, ook een ingezeepte vent met zijn leu ter in je volvette krent.
Op de lange duur is het zachte weefsel van je endeldarm zo taai als een goed ge looide leren dameslaars, dus kan je wel een stootje hebben, alhoewel je op moet passen dat ze de voering er niet uit trekken als ze onverhoeds terug trekken om hem des te harder weer naar binnen te stompen.

Ik heb heel wat mannen met een vrouwelijke inslag gekend bij wie op oudere leef tijd de endeldarm er zestig centimeter ging uit hangen, dat is geen aangenaam ge zicht zo’n treurig neerhangende staart.

Het is natuurlijk het loon van de tegennatuurlijke omgang, maar toch denk je wel eens bij jezelf of het allemaal veel winst heeft opgeleverd, die emancipatie van de homoseksjuwelen, want in medisch opzicht is het een bedenkelijke vooruitgang.

Na de boksperiode van de bont en blauw gebeukte Barry vonden de medici een af wijkende chromosoomverhouding bij hem, naar deze legitimatie van het afwijk ende gedrag van Barry was nauwelijks nog nodig. Hij voelde anders dan de ande ren en had dat altijd al geweten.
Nu is Barry al lang veranderd in Caroline, de beroemdste transseksjuweel uit Eng eland en wordt zij niet moe haar levensverhaal aan de man te brengen.

Onlangs nog in het blad ‘My Story’.

Barry hield niet als elke normale jongens van het opblazen van kikkers, roken van schoenveters, stelen van achterlichtjes van fietsen en celluloid van de handvaten, voetballen, meisjes grijpen en uitkleden, lulletje bij elkaar kijken in een verlaten boshut, de hopman pijpen, en ook niet van Dinky Toys, cowboy spelletjes, tref bal, klapperpistolen, of speelgoedtreinen.

Nee, die Barry was in alle opzichten een mietje en hij werd daar door de andere jongens verschrikkelijk mee gepest.

Barry speelde met poppen, liep op de High Heels van zijn moeder, hinkelde, liep op stelten en sprong touwtje met de andere meisjes.

Cissie was zijn bijnaam in Brooke, Norfolk, dat zoals U al begrijpt een soort Lut jebroek is waar ze elkaar om niets met de houten klomp het licht uit de  bloed doorlopen ogen slaan, zoals nu nog gebruikelijk in Friesland.
Slechts eenmaal gebeurde er in de tienerjaren van de slecht lerende Barry iets merkwaardigs.

Hij besloot na zes maal de eerste klas van de middelbare school te hebben over gedaan om geen fotomodel, dressboy, tepeldraaier bij de film, mode ontwerper, jongenshoer of herenkapper, maar slager te worden.

Die beroepskeuze betreurde hij al na een week omdat de slager hem steeds in zijn billen kneep en na werktijd hem daaglijks voor over in dezelfde stand op het hak blok anaal nam met het bebloede hakmes nog in zijn vette varkensklauw, terwijl Barry nu eenmaal van afwisseling èn van proper hield. De week daar op ging hij in de grote stad (Norwich) in een homo kledingboetiek werken en begaf zich elke avond tot diep in de nacht in het geperveteerde homo circuit, dat niet veel ver schilt van de Amsterdamse homo sien.

Hij deed het allemaal stiekem want zijn familieleden, een stel laag geschoolde randdebiele drinkebroers en afgetrainde vechtmachines van het Rambo formaat spraken als fervente potenrammers minachtend over flikkers en potten die alle maal aan de hoogste boom moesten worden opgeknoopt en keken dan gemeen in de richting van Barry, die zwijgend op de versleten nep leren driezitsbank zat te bibberen als een juffershondje, want hij zag de bui al hangen.

De veren staken hier en daar uit de bank maar Barry’s hol was door het vele bruin werken gelooid als de binnenkant van een soldatenlaars. Hij voelde niets meer. Totaal afgestompt.
‘Als we merken dat je van de bruinwerkerij bent hakken we ‘m er gelijk af en schroeien we je van onderen dicht met kokende olijfolie van de eerste persing en dan zie je maar waar je je handel verder kwijt raakt, mietje’, waarschuwden zijn vijf potente hetero broers hem.
Nadat hij in een compromitterende situatie met een oudere man in de portiek van het ouderlijk huis was betrapt door een passerende agent van politie in burger waarbij zij beiden hun pantalon en slipjes op hun hielen hadden hangen, besloot Barry naar Londen te verhuizen.
Daar sloot hij vriendschap met Pollywop Flessedop, geboren als Ronnie Rebel rouser van de Rockin’ Ronnies, de bekende popzanger.

Voor het eerst geconfronteerd met het verschijnsel transsexualiteit begreep Barry voor het eerst waar om zijn homosekjuwelen ervaringen zo weinig bevredigend waren geweest: net als Pollywop was hij een vrouw in een mannenlichaam en wil de hij geen homosexuele mannen, maar puur heterosexuele tiepes die echt voor de vrouw gingen met hun l*l als voornaamste richtingaanwijzer in eros land.
Zijn doel in het leven was vanaf dat moment duidelijk: hij wilde de ombouw in. Operatie transformatie.

De Grote Operatie die zijn manlijkheid voor goed zou weg nemen. Hij had een lange weg te gaan.

De poen ontbrak hem en daar zou hij eerst voor moeten zorgen want de zorgpolis voorzag niet in het befaamde abattoirwerk van ‘Een tik weg die Pik, een hak weg die zak’, om het eens even plastisch als simplistisch uit te drukken, want wij weten als lezer hoe gecompliceerd een geslachtsveranderende operatie is alhoe wel het tegenwoordig een fluitje van een cent is en elke brancardduwer met een padvindersmes en fluit de operatie in zijn vrije tijd in de kelder uit kan voeren. Zo lang hij zich zelf maar niet in zijn vingers snijdt.
De eerste fase was dat hij drie jaar voor de buitenwereld als vrouw moest leven. Barry was net zeventien jaar oud maar door de angora wol geverfd als een roze meisjestruitje.

Hij noemde zich Caroline en begon als damestasje voortvarend aan een hormo nenkuur om de befaamde vrouwelijke welvingen in de vorm van een paar pronte tieten, een slank middeltje, ronde heupen en lekkere dikke billen te gaan ontwik kelen in no time, want meneer had haast met het vrouwtje uit te gaan hangen.

Elke ochtend werd Caroline kotsmisselijk van de medicatie voor zijn kwaal brakend en kwakend wakker, maar een duidelijk begin van ontluikende borsten was al heel snel waarneembaar.

Na een jaar hormonen therapie had hij de stevig borsten van een liftend meisje van zestien, langs de kant van de weg, waar ieder vrachtwagenchauffeur voor zou stoppen. De charme van de vrouw zit in haar bloesje.

Met de kostbare operatie in het vooruitzicht moest er een constante cash flow op gang komen dus Caroline kon kiezen voor een leven als goedkope stoephoer in Londen of het betere werk van ‘The Prince And The Showgirl’.

Caroline koos om voor de hand liggend redenen het beschermde bestaan van showgirl.

Het overtollige lichaamsdeel in het ondernavelse werd door een buddy weg ge werkt met krachtige kleef pleisters en bandages zodat aan het geile publiek Caro line een spiegelgladde, opbollende naar voren uitstekende, gewelfde venusheuvel in het strakke slipje kon tonen, waar menigeen zijn hand op legde of ter aanmoe diging een tien ponds biljet ter aanmoediging onder het jarretelbandje schoof.

Al heel snel kon hij zich ook topless vertonen.

Binnen een kleine twee jaar had hij al een paar D cuppers die een uit de kluiten gewassen volwassen vrouw van vijfentwintig niet zouden mis staan, waar hij niet weinig trots op was.


 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.