Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 september 2014, om 16:07 uur
Bekeken:
348 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
164 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"ik wilde altijd al niets worden (deel 1)"


“IK WILDE ALTIJD AL VANZELF NIETS WORDEN, DUS WERD IK VANZELFSPREKEND MAAR KUNSTENAAR!

 

Mijn geloof was lange tijd de wetenschap. Ik geloofde wat ik zag. En verder was er niets. En toch ben ik enorm Alfa ingesteld. Ken letterlijk geen A voor een B. Rekenen? Nooit geleerd! Volgde een dozijn scholen zonder suc ces. Overal afgetrapt. Rookte twintig joints op een dag. Ik leefde in een primitieve wereld vol bijgeloof. Net als die directeur van de klasieke aka demie voor de schilderkunst in Groningen, dat post hippie gedoe.

Waar ik in leefde? Een universum waarin geweld, incest, tegennatuurlijke seksjuwaliteit en bizarre sex praktijken schering en inslag waren. Ik ben de militaire dienst uitgebonsjoerd met S 5. Niet te houden. Ik wilde de hele barak uitmoorden met een vrachtwagen vol explosieven onder het motto: Maak het leger leger!

Die slogan leek me heel zinvol.

Ik heb op paranormale manier door gekregen waar de mensheid vandaan komt. Ik weet bijvoorbeeld zeker dat vrouwen van de planeet Venus komen en mannen van de planeet Penis. Verder snap ik nergens een reet van en doe mijn best ook niet. Ik wilde altijd al niets worden, dus werd ik maar kunstenaar. In de loop van de jaren ben ik bij mijn stiel gebleven. Mijn naaste familie verloor zichzelve in klankschalentherapie, theosofie, astrologie, zwarte magie, spiritisme, antroposofie, de dwaalleer roomskatholicisme, Cochenille fantasietjes, rebirthing, reïncarnatie therapie of volgden de cursus “Zoek de wildeman in jezelf”.

Nou, als ik ergens in ben geslaagd is het dat wel! Op een gegeven ogenblik trapte ik van elke bouvier de ribben door zijn vacht naar buiten en trok brandende kolenhaarden met een mud briketten van de muur en smeet die de monies lachend van het balkon elf verdiepingen naar beneden. Tot het een keer mis ging. Ik was te ver gegaan. Te veel kachels naar beneden gesmeten. Er waren doden gevallen in de Bijlmer. Binnen een kwartier stond er een ambulance met gillende sirene en stormden vier witgejaste ziekenhuisbroeders naar binnen en wilden me van mijn rotan stoel sleuren, maar ik bleef vast houden. Ik ben een vast houdend tiep. Toen hebben ze me met stoel en al de ambulance hardhandig ingekwakt en heb ik daar jaren vast gezeten op de gesloten afdeling. Ik houd van een harde aanpak als soft SM-er.

Ik ben ook een gevaarlijk man, zeiden ze. Daar moest ik dan toch zo homerisch om lachen dat ik niet meer bij kwam en dan jensten ze weer de spuit in mijn billen. Lekker hoor! Ik ben een fan van scarificatie en piercings! Naaldkunst ligt mij ook. Plat gespoten en nog niet gaar. Nou heb ik heel wat in mijn billen gehad als metroseksju welen man tijdens mijn jaren in de hippe sien tussen al die biseksjuwelen, dus een spuit kan er ook nog wel bij.

Ik weet zeker dat ik de incarnatie ben van Leonardo Da Vinci. Nee, niet van de Grote Vincent Van Het Heilige Oor, zoals mijn moeder beweert, die nu malende is en in een Wozoco weg vegeteert. Ze is zo gek als een rottende ui. Niet meer af te pellen. In het gekken huis waar ik tientallen jaren zat opgesloten had je vijf Jezussen, twee Jo zeffen en vier Marias, dat werden enorme vechtpartijen over en weer, geloofsstrijd noemden ze dat, maar ze had den nog geen Leonardo Da Vinci, die ben ik toen maar geworden voor het gemak. Je kunt altijd weer kiezen in het leven. Ik was liever een Jezus of Maria geworden, maar die plaatsen waren niet meer vrij, dan was er opstand uitge broken in het leipespeis. Ik was genezen toen er een psychoot naast me kwam zitten die plosteling begon te schreeuwen: ”OOOOOhhhhhhh, Mijn Godt! Wat een ellende! Jouw aura ziet helemaal paars! Dat komt nooit meer goed! OOOOOOhhhhh, wat erg voor jou! Is er een dokter in de zaal?”

Ik had geen idee waar het op sloeg, rende overstuur in paniek naar de dichtstbijzijnde WC pot die tot aan de rand gevuld was met dunne stront en stak mijn hoofd er in om het voor eeuwig te verstoppen. Zo bruin had ik het nog nooit gegeten. Daarna ging ik weer terug naar de huiskamer van de gesloten afdeling maar wel in een dwangbuis. Ik was toen nog erg mager en droeg een bloemetjesjurk omdat ik toen nog in mijn travestie fase zat. Ik had net de cursus Zoek de vrouw in je zelf achter de rug, dus liep ik rond met een beha waar siliconenevullingen in de cups zaten om het wat volume te geven. Het oog wil ook wat. Ik ging dus voor een D cup.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.