Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
3 september 2014, om 12:00 uur
Bekeken:
431 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
154 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Alsof je een emmer leeg gooit..."


En Gotsallemetruttenbollen! Vierentwintig self published books by LULU in 18 maanden door onze raskunstenaar! 7300 paginas.

Alsof je een emmer vol kotst!

En dit is nog maar het begin…van onze vitalistische raskunstenaar die pas na zijn 65-e begon te publiceren na een leven lang vol van twijfels, kommer, kwel, diepe treurnis en talloze onzekerheden over zijn vele talenten.

Een in- en in gevoelig mens. U zegt het; wij dachten het, maar genoeg geluld, zeg!

De schrijver zelf zegt hijgend: ‘Ik graaf liever gehuld in mijn kekke tuinpak in de Mud van het daaglijkse bestaan met mijn tuin schepje dan dat ik met m’n hele hebben en houwen op hemelse wijze onder het uitkrijten van een gezang uit de O.B. (Oude Berijming) naar omhoog grijp want dan heb ik slechts lucht tussen de vingers.

Nee, dan houdt toch ook alles op vanzelf gesproken?

Nou dan! Wáár heb ik het eigenlijk over? Politiek? Welnéé, daar weet ik de ballen nog niet van af.

Wel weet ik weer andere dingen.

In voorbereiding door de auteur het semi otobiografiese boek vol case stories onder de titel : ‘De Behahaha man’, een groteske èn een Humoresque over mannen die door een ongelukkige karaktrek veroordeeld zijn als gevoelsgenoten tot het aantrekken van dames lingerie en het blanketten van het gelaat. Toch blijf ik ondanks alles tegen de pothoed en een ivoren camee of bloedkoralen ketting ga ik ook niet op mijn zwoegende borsten spelden.

Oei, waar heb ik nu weer mijn damestasje gelaten?

 

Wáár hebben we het eigenlijk over? Domme mensen met achterhaalde ideetjes, veelal beroeps werkeloze academici uit de provincie hebben geen idee van de eisen die het kunstenaarschap stelt aan een absoluut genie als onze Fred van der Wal. Een kunstenaar uit talloos veel miljoenen…maar toch eenvoudig gebleven.

Het spreekt vanzelf dat hij in de Silver Sixties zijn sporen als rusteloze artistieke romanticus achter liet in Kennemerland onder de artistieke en semi-artistieke kennisjes van de manlijke zowel als de vrouwelijke kunne. Hè Monique, hee Hyacintha! Dag Alice en Corrien, van de eerst wel, maar van de laatste niet haar poesje gezien!

 

Nog onlangs kreeg onze omstreden raskunstenaar een mail van een inmiddels AOW gerechtigde juffrouw M. die betrokken is bij de Vereniging Oud Heemstede, een gezelschap zwaar bespataderde, beschimmelde rollator bevoegden.

Ze herinnerde zich hem nog terdege uit 1963 maar wilde liever niet met hem geëncanailleerd worden als Heemsteedse echtgenote van een brave gemeente ambtenaar met een dertiende maand, vanwege…

Maar dat is weer een heel ander verhaal voor een volgende aflevering.

Hou toch op. Ze krijgt van hem gróót gelijk, want wat heeft de hitte des daags te maken met de koude des nachts?

Onze auteur/kunstschilder zegt over de deelnemers van de Kennemer Golf Klup in hunne rode golfbroeken: ‘Lik mijn schenen en grijp daarna naar omhoog tussen mijn benen!’

Het zal hem allemaal een worst wezen wat de wortel van het kwaad betreft

!

Nu verneem ik net uit betrouwbare bron via Geert P. dat 2014 het jaar van de vrije schrijver werd.

En wat heeft die hijgende literaire kunst en kultuurkabouter Martin Ros me een ongelijk gekergen in de negentiger jaren van de vorige eeuw toen hij voorspelde dat het met de uitgaven in eigen beheer nooit iets zou worden, maar wat willen we ook met een redacteur van een al lang gefuseerde uitgevriej. Niks toch!

Ik wil Geert P. toch even citeren:

 

Het is niet moeilijk om te voorspellen hoe de markt van boeken zich in 2014 zal ontwikkelen: het besef zal onder veel schrijvers (en vooral would-be-schrijvers) doordringen dat de knellende beperkingen, opgelegd door bijvoorbeeld uitgevers en boekhandelaren, in feite zo goed als verdwenen zijn.

Iedereen kan zijn meesterwerk straks (digitaal) op de markt brengen en verkopen. In 2014 gaat de grote vrijheid voor de schrijvers van deze wereld met de verdere uitbouw van de e-bookmarkt een aanvang nemen.

 

De achterliggende trend is al jaren zichtbaar: steeds vaker komt het voor dat een boek van een ‘self-published’-schrijver het tot in de bestsellerlijsten schopt.

 

Fred van der Wal heeft nog nooit een manuscript verzonden naar een uitgeverij en hij raadt dat menig debutant dan ook af om teleurstellingen te voorkomen.

Slechts met enkele klikken is een in eigen beheer uitgegeven boek via LULU waar te maken. De rol van de traditionele uitgevers zal marginaal worden. Tientallen faillisementen van uitgevers bewijzen de omwenteling naar de digitale self publishes books.

 

Geert P:

 

Op de Amerikaanse bestsellerlijsten over 2013 is nu gemiddeld 20 procent van de digitale boeken self-published, een aantal dat alleen maar zal toenemen. Dat heeft (nog) niet met de kwaliteit van de boeken zelf te maken maar vooral met de prijs. Er zijn veel auteurs die hun boek (of enkele hoofdstukken daarvan) aanbieden voor minder dan 1 dollar en dat genereert in veel gevallen hoge verkoopcijfers met een weliswaar lagere winstmarge. De grote uitgevers houden doorgaans vast aan een prijs die in de buurt blijft van het papieren exemplaar en daar is de markt niet erg van gecharmeerd. En dus wordt 2014 niet alleen het jaar van de vrije schrijver maar ook van het goedkope boek.

 

…EN DAN ZEGGEN ZE NOG-de collegaatjes, schrijvers, schilders, mede-webloggers en andere al of niet (on)aangename spring in het veld deelnemers aan het semi- en pseudo artisten plantsoen dat die Fred van der Wal naar verluidt een ‘ontzettende klootzak moet weez’n, want dat hebben ze zelf van horen zeggen gehoord van weer andere spring in het velds’ die ik overigens nooit heb gezien of gesproken, zoals een bepaalde lijstenmaker ergens in Friesland die ‘heel zeker wist’ dat ik in een inrichting of Dolhuys thuis hoorde ‘een seksjuwelen psiegopaat zou zijn en full of shit dat als hij hikte de stront zijn bek uit golfde’ volgens alle kunstenaars van Schin op Geul tot Oudebildtzijl’ en om wille van de onuitsprekelijke Lieve Vrede Van Omhoog die ik hierbij toch maar uitspreek en aldus krijgen ze van mij allemaal gelijk, want anders zou de mij onbekende lijstenmaker nog ‘aangifte doen bij de polietsies omdat ie gehuwd was met een polietsie agente en zelf ook nog sloeproeier was dus sterke armen die kinken voor kanus kongen geven’ en toen werd ik me toch bang, O, O, O wat werd ik toch bang bij mijzelf als vanouds, zo angstig dat ik een hoekje van de torenkamer van Maison l’Ermitage achter een grote kist vol behahahas en andere lingerie weg kroop in mijn gestreepte pyama (spreek uit piezdjama) op geruite Oliie Beer Bommel pantoffels en mijzelve als schrale troost zachtkens begon te strelen op het ritme van de regen, hetgeen in artistenkringen werd gezien als je reinste temporaine onanististiese masturbatie, maar dat was helemaal niet zo, omdat ik het allemaal gewoon super clean hield op mijn kamisooltje en hooguit wat bittere tranen schrijdde, die door een liefdevolle hand met een kanten geborduurd zakdoekje van mijn ogen werden gewist door…ja door wie ook weer, want ach Heer; ik ben me toch zo kort van memorie door alle omstandigheden en die aanhoudende pastorale passaat op mijn doffe ogen, een luchtstroom die alle lust uit mijn troebele ogen beneemt tot mijn eigen afgrijzen, dat er morgen om dezelfde tijd al weer vele secondes zijn weg getikt door de man met de Zeis en mijn einde aan de hoizon van het bestaan reeds naakt als zielige, ouwe, kreupele man met de kwijlende bek…

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.