Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
27 augustus 2014, om 14:52 uur
Bekeken:
367 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
168 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik trek mijn eigen baan en heb schijt aan iedereen! "


De Mao petjes, tuinbroeken, kortgeknipte feministischlesbischmarxistische trotzkistische kuttenkoppen en communis tische propaganda waren onder de dames en heren kunsartiesten niet van de lucht in het verleden. Ik zag ze als potentiële landverraders, zoals nu de Linkse Grünen, die vanuit hun anti-christelijke overtuiging en anti-democratiese opvattingen van Europa een Islamitiese dwangstaat willen maken.

En waarom trekt onze kunstartiest weer eens fel van leer? Omdat hij een hekel heeft aan pose, mode trends en po litieke stellingname ten eigen bate, zoals gangbaar in pvda kringen.

Onze kunstartiest stemt SP uit overtuiging, dat mogen wij weten, hetgeen hem zeker niet tot eigen voordeel strekt of strekte.

Kan hem ‘t wat verdommen?

Nee.

En waarom niet meneer van de Wallen?

Omdat meneer met volle overtuiging de jaren zestig zich heeft zien ontwikkelen als schuchtere jongeman die voorna melijk aan de zijlijn vertoefde en met open mond een en ander aan zag als liehebber van Bob Dylan, The Stones, Traffic en The Velvet Underground.

De hardere stuff dus en beslist niet die watjes die zich de Beatles noemden.

Heel even leken the times zich echt te changen. Heel even…

Voor de doorgewinterde unverfroren artiest & loner waren de silver sixties voorbij met de moord op Sharon Tate en de inval van de Russen in Tsjechoslowakije.

De steeds grotere aanwezigheid van de Amerikaanse troepen in Vietnam.bezorgde onze kunstenaar wel eens een aanzwellende bezorgdheid de eerste helft van the sixties.

Onze omstreden weblogger weigerde dienst en werd door zijn rechtse familieleden uitgekreten voor landverrader, communist en lafbek.

Echter; de artiest in kwestie vond de 980 jongens die opkwamen in de kazerne herfst 1966 en zich lieten leiden door blaffende sergeants lafbekken en angsthazen.

 

Zonder veel moeite distantieerde onze olieverf adept zich van zijn naaste familieleden in 1966 en trok zijn eigen baan. Tien jaar lang zag hij niemand van de van der Wal familie te Heemstede noch van de Bigot tak te Amsterdam. Toch was het geen rustige periode voor onze rusteloze man in town. Rust is een vloek in de kerk van onze nog immer actieve raskunstenaar, die de eerste vier maaanden van 2013 meer dan tien uuur per dag achter zijn beeldscherm vertoefde en aldus 8 (sic!) boeken publiceerde met een totaal van meeer dan 2300 paginas. Kommereensom, subsidie collegaatjes uit het losse artistieke spring in het veld!

Is van de Wallen dan zielig als muurbloem en self proclaimed maatschappelijke outcast annex outsider in het beeldige kunstenaarsplantsoen?

Helemaal niet.

Het was een zelf gekozen, kritiese positie. Aldus heeft onze ras artiest nimmer met een Sjon Lennon brilletje rond gelopen, verkondigde nooit Peace and Love, liep niet met flowers in zijn lange haar of een paardebloem uit dd eloop van zijn Luger, had aanvankelijk een hekel aan Frank Zappa met die rare sik en heeft zelfs nooit een wit provo pak aangetrokken en zelfs verdacht weinig mariehuwana en hatsjie gerookt (gele of rode Libanon) hetgeen geen aanbeveling is en waardoor hij nu de suffe uitstraling van bepaalde doorrookte collegaatjes helaas mist. Uniform gedrag verafschuwt onze cyniese kunstschilder als zelfstan dige denker. Een hedonist of stoïcijn? Mag dat misschien allemaal? Een mix? ook goed.

Nou, van ons mag het wel als we er maaar geen last van hebben…

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.