Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 juli 2014, om 09:58 uur
Bekeken:
447 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
170 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"....daar bij die muziektent in het Vondelpark! "


....daar bij die muziektent in het Vondelpark!

"Gereformeerde vrienden en vriendinnen van de SGP en aanverwante Staphorsters van de EO c.s.," zegt Fred van der Wal bitter: "Persoonlijk heb ik d'r ten diepste vierkant schijt aan, want ik weet waarachtig wel wie ik ben en waar ik naar toe ga. Het liefst nog naar het Leidsebosje of De Groene Ster nabij Leeuwarden waar je zo goed kunt ontspannen daar bij die molen, die mooie molen.
Zie ik een griffermeerde op straat naar rechts gaan, sla ik een kruis, maak het duivelsteken, roep de Boze aan die nog steeds Boos blijft  met zijn HelL's Angels en dan ga ik in gestrekte draf op een bakfiets naar links van af het Leidseplein voorbij de stoplichten en loop recht door, voorbij de Italiaanse ijscoman, die hier in het gastland zich zo ontzettend goed voelt en na veertig jaar nog geen woord Nederlands spreekt behalve de woorden 'Lekka Lekka voor je zweetstekka' en dan nog heeft hij dat van een Chinees van de Zeedijk geleerd, die daar een winkeltje voert in exoties medicijn.
En dan? Op weg? De blauwe tent? Welnee! Daar is namelijk een moord gepleegd op de eigenaaar, dus kleeft er bloed aan je glaasje grenadine, alhoewel een kummeltje of een kwantrootje alle virussen doodt.
Waar zullen we nou weer eens naar toe gaan in het Hondendrollen Vondelpark?

Dat spreekt toch vanzelf!
Naar de muziektent in het Vondelpark tot het donker wordt, de paden op de lanen in met gezwinde spoed plus mijn knapzak en mijn blokfluit.
Een in elkaar gevlochten kroon van madeliefjes in mijn lange meidenhaar als omen, plus die leuke zonnebril met de spiegelende, ronde glazen waarin ik mijzelve kan zien of de scheiding in mijn haar wel goed zit.

Terug naar de natuur is al zo oud als de weg naar Rome, daar hoef je bij mijn niet om te komen.
De afgebladderde guitaar tot in de behaarde ongewassen zweterige derde oksel als een heks op een bezemsteel trek ik aan de snaren en geef een ieder zijn deel. Blowin in the wind. En dan spelen maar met d eomgekeerde pet voor mijn ongewassen zweetvoeten. Geluid produceren. En voor de rest?
Schedebabbels en scheten! Zum Kotzen an toe na al die bakken frieten uit het kokende kankerverwekkende vet.
Een natte scheet brengt geluk bij de vleet en als de pik staat zakt het verstand in de kloten. En kunt U nog zingen daar in de bosjes, zing dan mee, kleine klootzak!
Het lied van het raadsel van de wereld. Bob Dylan. Beetje afgezaagd, maar toch. Beatniks op leeftijd niks op tegen, want aan des Heeren Zegen is alles gelegen en wie poen wil winnen moet met stront beginnen, anders zit er geen groei in. Een schep pokon op je kop en een gieter brak breekwater voor de groei.
Zeker weten dat mijn omgekeerde alpinopet vol met euros zit na mijn schorre gezang na een uurtje en dan ga ik gewoon even naar de thee tuin, in uiterst rielekste sfeer bij en pijpje hasj een glaasje Spa Citroen drinken bij die leuke meneer Wik Jongsma, die daar de scepter zwaait en kijken naar kittige kleine meisjes met paardenstaartjes die op de wip zitten of van de glijbaan naar beneden roetsjen met dat rokje omhoog.
Dat moet toch kunnen?
Hè, wat zeg ik nou weer! Ik ben toch geen paedophiel zoals die gecshroste VKblogger? Nee, ik houd alleen van oude meisjes met een twijfelachtig, dochn stormachtig verleden. Niet van dulle teven, uitgewoonde dozen, ook niet van opgeblazen plofkippen met Botoxlippen en siliconen tieten, waar zelfs een Sugar Lee Hooper niet overheen zou willen gaan met heur 230 kilo om een potje te hopsen.
Dat is toch strafbaar die lasterlijke taal, meneer van der Wal?

Als de zomertemeratuur boven de veertig graden komt dan wellen de warme gevoelens in menig manneninborst naar omhoog lees ik op de seksjuweel hervormende info paginas van de Stichting Brekebeentje, een concurrent van de Stichting Martijn en houden we het niet droog daar in die schommelstoel. Nederland in beweging, zeg ik maar altijd, als ik de hand aan mijzelve sla onder tafel in de theetuuin van achter de kip Piri Piri.
En na afloop is daar het berouw en de bittere tranen van gevoel druipen langs mijn stoel als ik de handboeien al weer om mijn polsen hoor klikken en die jongens in het blauw me meesleuren naar de politie auto en de lang rit naar het hoofdburo begint waar ik heel wat uit te leggen heb over mijn persoonlijke hobbies in het openbaaar langs de kant van de weg! Ik noem het altijd pech onderweg.
Ja, daar is het goed wenen daar aan de waterkant in je uppie! In je zak je laatsste duppie. En dan weet je weer: Je komt alleen en je gaat alleen.
Het antwoord? Hop on the Bus! De Katzenjammerblues is niet al te moeilijk als je vijf katten in huis hebt. En verder? Schijt aan de buren en daar gaat ie nog een keer!

Op die rit met de bus naar Lonely Street , met aan het einde van die doodlopende steeg Heart break Hotel vlak bij Deadmans Alley heb ik een knipkaart genomen, da's voordeliger per dozijn. Al bij de geboorte is daar de geur van bloed, dood en open gereten vlees, zeg ik wel eens in een helder moment als de biefstuk wordt geserveerd en niet helemaal well done is. Hier in Frankrijk Bien Cuit. Vind U het dan gek dat ik vegetariër ben en niet van Senseo koffie houd? Die gore blubber! Wat hou je er aan over? Een lul van schuimrubber! Het gezondheidszadel met ventilatiegleuf is op medische gronden afgeraden door de consumentengids. Het geboortecijfer ging sterk dalen na de invoering van het zadel.


(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.