Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 juli 2014, om 07:32 uur
Bekeken:
357 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
220 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Omgaan met verf en linnen? Breek me de bek niet open...(deel 1)"


Omgaan met verf en linnen? Kwasten en terpentijn? Ach, meneertje, een vak voor ware mannen. Laten wij elkaar toch vooral geen mietje noemen, dat bekt niet lekker.

Hè, neen, laten we dat nou niet doen. Als het de beeldende kunst betreft, ja, dan ben ik volkomen meedogenloos.Nogal logisch.Ik heb een hekel aan nonsens. We moeten weten waaar we staan.

Een gewaarschuwd lezer telt voor twee:”Alleen zij, die mijn werk goed vinden, kunnen mijn vrienden zijn”.

Wat hadden zullie dan gedacht?

Zo gemakkelijk steek ik de kunstwerken in elkaar, dat laatst nog een Amsterdamse galeriehoudster uitriep: “Dit is de limit. A star is born!

Die nivelleringsnitwitten van het op provinciale (hoe kan ‘t ook anders) leest geschoeide Fries Museum stellen bij voorkeur schilderende voddenmannen en stratenmakers tentoon (Huisman en Althuis). Vrijblijvend en risikoloos, op kosten van de belastingbetaler.

Kunstschilderen is een veilige manier van vrije tijd besteden, waarbij nog nooit iemand zich op zijn duim heeft geslagen, een elektrieke schok kreeg of van een ladder is af geslagen.

In tegenstelling tot de gemene huisschilder. Het resultaat van kunstschilderen heeft bovendien aanzienlijke markt waarde, wat niet gezegd kan worden van thuis gebouwde scheepjes in houten fles of hand gesneden, ruw gedisselde perenkopshouten gebonden vogels, die alsof het zo niet al erg genoeg is, ook nog eens de vrijheid symboliseren en miniatuur windmolens met elektriek e verlichting en een aandrijfmekaniek in hun binnenste.

Elk slecht kunstwerk ervaar ik als een persoonlijke belediging.

De kunstenaar die er met de pet naar gooit moet een Berufsverbot krijgen.

Kunstenaars?

Echte individualisten!

Ze doen alles alleen, zelfs samen werken.

Veel kunstenaars doen alsof de beeldende kunst een speelgoedvoertuig met afstandsbediening is om hun flauwekul in kwijt te raken. Zij zijn blind voor de dramatische mogelijkheden die beeldende kunst te bieden heeft. Menig artiest meet z’n artistieke prestaties af naar het aantal landen dat hij bezocht.

Aanstellerij van beeldende kunstenaars.

De beeldende kwaliteit van de gemiddelde bereisde roel is meestal omgekeerd evenredig met het aantal landen dat hij bezocht.

Mijn “On the road” kwam jaren te laat. Ik zal dat elke langharige artis tieke zestiger jaren lbizaganger met een eeuwige druiper blijven kwalijk nemen.

Elke adspirant kunstenaar, teken- of handenarbeidleraar denkt op beeldend gebied een maarschalkstaf in zijn ransel te dragen.

Het genie is hen op de akademies in gepompt. Eén speldenprik is voldoende om ze als een speelgoed ballon te laten knallen. De maarschalkstaf blijkt in de praktijk meestal een clowneske feesttoeter, waarmee zij zich de artiestensteun inblazen. Binnenkort is er een nieuwe C.A.O. voor alle beeldende kunstenaars: één kwartier werken en twee uur rust, van negen tot vijf en daarna verplicht samenhurken voor de staatstelevisie waarop het dage lijkse foe balle halluf tulleviessie kijkend Holland zwijgend in zijn ban houdt.

Kunstenaars die niet kankeren kunnen eenvoudigweg geen echte kunstenaars zijn.

Een tevreden artiest?

Zoiets pikt de klant niet.

Alleen uit leed wordt kunst geboren.

Hongerige kunstenaars zijn gelukkige kunstenaars. Een wet van Meden en Perzen. Zelfs mijn dochtertje van zeven weet dat.

In een lege maag past een stoot in spiratie. Dan blijft het denken helder.

Als ze niets meer te vreten hebben dan schrokken ze de artistieke druiperskaarsen maar uit de chiantifiessen, kauwen de Bretonse visnetten van het plafond, bakken de toreroprent uit Spanje dubbel bruin of snuiven de geur op van de oto matiek uit de tweede Nassaustraat maar op.

Recept Modigliani: Ook hij werd er dik dertig mee en ging toen de pijp uit aan de vliegende tering.

De opvatting dat kunst elitair zou zijn, stamt uit de minibreinen van handenarbeid- en tekenleraren, die niets anders dan de “Telegraaf” lezen en op school vol gepropt werden met neomarxistische propaganda.

Natuurlijk slikken ze dat braaf, want zij zijn gewend alles voorgekauwd te krijg en en niet zelf na te denken. Zij verwarren kunst met “ontplooiing van het individu” en nemen om de drie woor den het modieuze stop woordje “kreatief” in de mond.

Het schijnt de redakteuren van handwerk- en handen arbeidperiodieken niet uit de mond te branden. Als het aan de Viva ligt dan kent de nieuwe truttigheid geen tijd.

De christelijke akademie te Kampen was in de jaren zeventig een schoolvoorbeeld van opportunisme en vriendjes politiek. Sollicitatieformulieren werden ongelezen in de prullenbak ge worpen. In het beeldend onderwijs volgt elk jaar een nieuwe oogst rotte mispels de vorige mis oogst op. Artistieke sluipwespen en strontvliegen bemannen de kunstkommissies. Zij zitten mij nu al zo’n twaalf jaar in de weg. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.