Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 juni 2014, om 15:37 uur
Bekeken:
436 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
194 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Fifty Years Fender Stratocaster 2004"


Zaterdag 7 juni ’14 Fifty Years Fender Stratocaster 2004 op I Concerts

Zaterdag 7 juni ’14 


Op I Concert zender via de satellietschotel met dubbele LNB die ik net weer heb uitgericht op de satelliet zonder een Sat Finder, dus het is trial and error, maar uiteraard gelukt, het tribute concert voor Fifty Years Fender Stratocaster gezien.
Imonerend.
Vooral David Gilmour met zijn vaak lyrische, bedachtzame gitaarspel, zo geheel anders dan het doorsnee slide gitaargeweld van op blues geënte presentaties.
En de tengere, broodmagere, maar uiterst aimabele, vriendelijk Ron Wood (Rolling Stones), die zingt als een schorre kraai kan het voortaan beter laten bij gitaar spelen dan bij zingen, maar dat is weer een ander verhaal.
Mick Jagger met de bluesiest voice of Europe doet het echt wel wat beter.
(Nooit mijn favorite Rolling Stone, dat is en blijft Brian Jones). Beatles voor watjes.
David Gilmour’s naam kwam ik voor het eerst tegen als sologitarist op de eerste LP van Kate Bush.
Zijn lyrische gitaarspel viel toe al meteen op, om over Kate’s prachtige Gothic achtige presentatie in de clip ‘Wuthering Heights’ maar te zwijgen want dat was fenomenaal, nog nooit vertoond en daarmee trap ik een open deur in.
Van Ella H. kreeg ik na een bezoek aan Amsterdam een rijk geïllustreerde biografie van Kate Bush in 1981.

Nu volg ik de Amerikaanse en Engelse pop scene sinds de jaren vijftig en vooral de blues revival begin en mid sixties met Eric Clapton, Ginger Baker, Jack Bruce, John Mayall, Them, Hendrix, Yardbirds en uiteraard de aanvankelijk door de blues geïnspireerde Rolling Stones, die na het gedwongen vertrek van Brian Jones een horrible commerciële kant op gingen waarmee ik voor deze groep mijn belangstelling verloor.

Dave Gilmour is een bijzonder mens. Sociaal bewogen. Zonder de bij de pop sien behorende aanstelleritis.
Ik quote een paar alines verder maar weer eens Wikipedia, want ik wist niets af van Gilmour.
Al sinds de seventies volg ik de pop sien niet meer met echt veel enthousiasme. Ook Pink Floyd heb ik nooit veel van gehoord. De vaderlandse pop sien te onbenullig en te weinig verrassend om ook maar drie secondes naar te luisteren.

(Wat de jazz scene betreft -ik ben geen trompet man- verraste Eric Vloeimans. Jazz kenner Robin die bezig is met een boek over Jazz liet me met enige regelmaat het een en ander horen van zijn rijke collectie aan CD’s die blik verruimend werkte. Toch blijf ik Parker een zenuwelijer vinden, dat wel. Moet kunnen)


Andere zaken dan de pop muziek riepen tijdens de 70-er 80-er en 90-er jaren om mijn aandacht, zoals de talloze verhuizingen, het opknappen en verkopen van huizen, mijn aandelen beheren, de wegen van de dochters volgen, de poezen aaien en eten geven, de tuinen, vier keer per week karate, kracht- en boks training, hard lopen, boksen door de aimabele ex-Nederlandse kampioen Lolle van Houten en tien jaar lang het evangelische en pinkster sirkwie waar ik afscheid van nam vanwege de anti culturele bekrompen geest die er waaide en de onsamenhangende right wing low brow backstreet culture die me steeds meer ging ergeren.
Ik nam afscheid van mijn Groningse stijl gereformeerde hypokriete kennissen in 1996 en voelde me weer net zo bevrijd als in 1965 toen de breuk met de maatschappelijk optimaal aangepaste bevindelijk gereformeerde E.D. geschiedde ter mijner faveure.
Zij blij, ik vrij en blij.
In 1965 begonnen mijn artistieke werkzaamheden. In Haarlem zagen de alpinopet dragende kunst collegaatjes van af hun solexen mij als de ‘tweede opgang van Jan Cremer’.
Soms ergerde mij dat. Ik wilde niet vergeleken worden met een mislukte ulo leerling. Een ‘volksschrijver’. Ja, hoor, leuk gezegd als betiteling voor een conformistisch grachtengordeldier, die zich in likte bij de yuppies van de upper (?) class.


Vijf minuten geleden mijn laatste weblog herschreven.


Wikipedia. Dave Gilmour

David (hij wil niet meer met de naam Dave worden aangesproken) studeerde aan het Cambridge College of Arts and Technology. Zijn vader was hoogleraar aan de Cambridge University.
Gilmour begon zijn muzikale carrière bij de groep Jokers Wild, een band die vooral covers bracht van Chuck Berry, The Beach Boys, Manfred Mann, Wilson Pickett en The Kinks. In 1967 sloot hij zich aan bij Pink Floyd en werd in 1968 leadgitarist en mede-vocalist nadat de band besloot Syd Barrett, die met drugsproblemen kampte, eens niet op te halen voor een concert. Toen Roger Waters na ruzie in 1985 de groep verliet, werd Gilmour de nieuwe leider van Pink Floyd.
Naast zijn carrière bij Pink Floyd bracht hij ook soloalbums uit en speelde in de stille periodes van Pink Floyd bij tal van grote artiesten als sessiemuzikant, of produceerde ook zelf. Ook heeft hij een aantal artiesten ontdekt en geholpen; de bekendste daarvan is waarschijnlijk Kate Bush.
David Gilmour staat bekend om zijn zuivere spel en speciale demptechnieken. Hij speelt meestal op een Fender Stratocaster, maar hij speelt ook basgitaar (zoals te horen is op het nummer One of these days). Zijn gitaarsolo inComfortably Numb, een compositie van Gilmour en Roger Waters, werd in 2007 verkozen door het Britse muziekblad Q als beste gitaarsolo aller tijden. Behalve gitarist is Gilmour ook multi-instrumentalist, zo bespeelt hij eveneens drums,saxofoon en mondharmonica.
(zie voor meer info Wikipedia)


Zondag 8 juni ‘14

Via You Tube ‘The British Blues Boom of the ’60’ in MP3 gedownload op mijn laptop. Verder nummers van Bottleneck gitarist Jesse James, R. L. Burnside, Fred McDowell, Sunnyland Slim, Sonny Boy Williamson (The King Of Harmonica) . Boekenprogramma VPRO gekeken.
Verder gewerkt aan corrigeren tekst op typos en vertalen van enkele tientallen Engelse paginas voor nieuwe boek 704 paginas ‘De Behahaha Man’.
In de tuin gevel begroeiïng gesnoeid. Correspondentie en mails beantwoord.


Maandag 9 juni ‘14


In de tuin gevel begroeiïng gesnoeid. Via You Tube ‘Rolling Stones-Playing the blues’op MP3 formaat op laptop gezet en ‘Rolling Stones- Long and rare tracks’. Correspondentie en mails beantwoord.


Dinsdag 10 juni ’14.


Een 2-standen schakelaar met 4 coaxiaal bussen gesoldeerd om handmatig te kunnen omschakelen van de schotel met dubbele LNB naar een hoger geplaatste schotel met een enkele LNB. Struiken gesnoeid in tuin. Correspondentie en mails beantwoord.
Fotos genomen van wijnglas voor portret. Beamer opgesteld en op VGA poort laptop aangesloten. Er staan in mijn werkkamer 3 laptops, 2 Windows XP, één Windows 7 en één Windows 8.1 laptop Acer met Dolby sound, pas gekocht en nog twee Windows 98 stand alone computers met scanners.


Maandag 16 juni ’14


Mooie boel die mail. Expediteur bezorgt antiquaries 19-e eeuws boekje niet en stuurt het terug naar de afzender. Contact opgenomen met expediteur. Mail naar antiquaar. Je moet toch wat. Daar gaan me goeie centen. De LNB van de schotel positioner ik op het hart van de schotel door een tak van een struik als steuntje voor de LNB te gebruiken. Takje valt er soms uit en daarmee het beeld. Kijk per dag één programma moord en doodslag op I Discovery en heb het dan wel weer gehad. De serial killers vliegen van het scherm de kamer in. 11000 vuurwapenmoorden in de VS in 2012. Kunnen nog genoeg programmas over gemaakt worden. Fijn voor de producers. De krankzinnigen aan de macht.
Na één shoot out progamma doe ik voor alle zekerheid snel de ketting op het hek, kijk schichtig om mij heen zoals het een onzekere kunst artiest betaamt.
Boekje Martin Bril ‘s avonds laat in gelezen. Man naar mijn hart. Daarna stuk uit vertaald boek van psych Dalrymple. Stijl schrijven van deze shrink moet even wennen. Gecomprimeerd taalgebruik dat dwingt tot interpreteren. Ik moet uitkijken; voor je het weet ben je een intellektjuweel door al dat lezen. Opgepast.


Dinsdag 17 juni ’14


Naar Dr. Phil programma RTL 4 gekeken van 9 tot 10. Kijvende verloofdes. gezellig. Goed begin. Trek na douchen een strakke grijze jeans aan om tuin in te gaan. Doe de pijpen in mijn sokken tegen teken. Door veel knoffen door mijn eten te mixen denk ik dat ik minder last van insecten heb. Bekijk nog even de koers van IT fonds.


 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.