Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
12 juni 2014, om 18:48 uur
Bekeken:
438 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
187 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Nimmer ging ik barrevoets..."


Nimmer was ik barrevoets maar wel geschoeid op Clarks. Het uniform van het pseudo existentialisme van black is black naar het Leidseplein model goot ik mijzelve aan.

Gewoon doen in kunstenaars- of burgermanskringen is nooit erg mijn fort geweest. Ik heb er geen vrien den onder omdat ik een self proclaimed loner ben.

Soms maak je een minkukel in kunstkringen mee die in gezelschap om zich te profileren als een gek tegen mij begint te schreeuwen.

Ik distantieer mij dan onmiddellijk, loop cool, calm and collected naar de bar, bestel twee Westmalles dubbel en trek mij terug met mijn sigaren in de rooklaal van Ati et Amicitiae.

Ik ben mijn angsten en terloopse obsessies volledig kwijt geraakt, al speelt paranoia, moedwil en mis verstand nog altijd een belangrijke rol in mijn leven. Zonder die kwaliteiten kan eeen kunstenaar geen kunsstenaar wezen.

En weet je wat het gekke is met religie?

De mensen die mij het meest pijn hebben gedaan waren joods, orthodox rooms katholiek, evangelisch, Nedrelandsch Hervomd of stijl gereformeerd.

Fijn gelovige mensen, nog fijner dan poppenstront.

Hoe zou dat toch komen?

Ik heb veel vrouwen in mijn leven gehad, maar waren ze gereformeerd of piëtistisch gristelijk, dan gaf dat steeds verschrikkelijke problemen en wilde ik er zo snel mogelijk van af.

Wat ik doe met shit? Afvegen en doortrekken en daarna de klep op de spoelbak.

Dumpen zoals ik zelf ooit gedumpt ben.

Religieuze dames lulden me de oren van mijn hoofd af dat de Heere niet tussen ons in lag in bed en dan zei ik dat ik niet van een trio hield, dat is me te bewrkelijk. Werd het weer een maand niet neuken voor straf.

Relteven. Religie en sex hebben dwarsverbindingen.

Kunnen ze niks aan doen. Het zijn derivaten van het driftleven. Net zoals mijn eerste gepassioneerde lief desvriendin Alice.

Een gereformeerde nachtmerrie maar wel een geile moot. Kampioene doordrammen. In no time wa ik suf geluld.

The hammer house of horror was er niks bij. Het dal der verschrikkingen. Cinema verité maar dan in zwart wit. Gelukkig was ze zoals al die gereformeerde teven bloedgeil, maar dat was dan ook het enige voor deel en ieder voordeel heb een nadeel.

 

Ik zou ook nooit met een zwarte samen willen leven. Je krijgt gelijk de hele stam Sambos over huis alsof het niks kost, die je koelkast leeg vreten en zuipen, in de openhaard gaan staan wateren, de gastvrouw pakken en met haar permanent voorover in de houten bak pindas duwen en heur minijupe opschorten om het eens stevig op zijn hondjes te doen, want dat zijn ze gewend dankzij die sloten ontwikkelingshulp.

Het is toch zeker zo: hulpverleners zijn gulpverleners.

De import medemens uit Verweggistan? Niks zelf doen. Laat het die blanke varkens het maar op knap pen.

Christenen zeulen altijd een zware last met zich mee lees je wel eens in de EO gids.

Ja, lik me reet; ik ook. Wie niet?

 

Ik denk dat al mijn rare psychoseksjuwelen afwijkingen, gekke gedragingen, rare bekken trekken, zenuwe trekken en tikken, sadomasochistische biseksjuwelen lingerie fetisisjistsche hang ups naar het bizarre en merkwaardige, duistere ondernemingen daar mee te maken hebben.

Ik ben we een overlever als ik mijn behahaha aan heb, anders niet, dan ben ik een watje, een saai mietje die van de prins geen kwaad weet.

Toch blijf ik republikein en niet koningsgezind.

Het grootste compliment dat je mij kunt geven is zeggen dat ik Auschwitz zou overleven of zoals Isis zegt; met jou zou ik een wereldreis durven maken.

En met Isis zou ik dat zonder aarzelen ook aandurven.

 

Ik heb soms wel eens het gevoel dat de blik van bevreemding die mij overal achter volgt steeds prang ender wordt als ik in de spiegel kijk en mijn ogen sluit want dan zie ik mijn naaste niet want die is er dan plotseling niet meer.

Steeds vaker moet ik collegaatjes dingen uitleggen eer ik tot de kern van de zaak kan komen. Het is af en toe wel leuk om levenslessen en voorlichting over het kunstenaarsplantsoen te geven, maar het wordt stomvervelend als je dat de hele dag moet doen.

Dat vinden ze ook al gauw arrogant en elitair. Maar doen alsof ik een gewone jongen ben, ligt me niet, want dat bén ik niet. Mijn voorouders komen uit Beauvais, Franrkijk en Friesland. Het zegt d elezzer genoeg. Die perversies komen door de Frne tak, de vitaliteit door de Friese. Het moet ergens vaandaaan komen.

 

Hoe begint een gedicht of stuk proza voor jou?

 

‘Soms alleen maar met een rock song als rookgordijn, als trigger. Als ik een regel heb, weet ik altijd meteen waar die zou moeten staan.

Ik weet ook precies hoe het wordt. Ik denk nooit halverwege: het moet toch maar een natuur pannekoek met spekjes worden of een peking eend.

Dat staaft mij ook in mijn al vaker geuite opmerking als huis- tuin- en keukengenie dat een kunstwerk eigenlijk al bestaat, dat ik er al eerder een glimp van heb opgevangen. Kosmisch dus. Plato. En zo. Komisch ook.

 

Ik maak vaak aantekeningen. Pas als het gedicht of verhaal echt af is, ga ik achter het oesterbord…nee, toetensbord van mijn laptop zitten en schrijf het achter elkaar op. Geronnen bloed op de toetsen van de laptop.

Geen schrift met driehonderd verschillende versies laat staan tientallen ligt in de lade van mijn schijf buro.

Nee, geen drie honderd en dat is maar goed ook.

Hooguit een dozijn. Dat is interessant voor gepensioneerde gefrustreerde Neerlandici met hun geneuzel van: die komma stond eerst hier, nu daar.

Ik hoef niet te weten dat een dichter ooit eerst heeft geschreven: a diry mind is a joy for ever. Spreekt bij mij vanzelf.

De uiteindelijke versie is aanzienlijk beter.

Al die energie die in corrigeren gaat zitten kunnen we beter besteden aan het fatsoenlijk verzorgen van ons gepommadeerde kapsel. Scheiding in het midden. Middle of the road, daar teken ik voor door toch ondnaks alles mijn eigen baan te trekken.

 

(wordt vervolgd)

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.