Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 mei 2014, om 22:08 uur
Bekeken:
318 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
204 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik trek het ook niet meer..."


Op elk gebied des levens en dan wil hij niet gelijk in al te smakelijke details treden kan ik U daar op eenvoudige doch doeltreffende wijze geheel kosteloos over voorlichten en brochures mee naar huis geven over het wereldraadsel, behalve als U de kotszakken paraat houdt als ik tegen U spreek, dan houdt alles op. Nee, dan trek ik het ook niet meer. Het is net zoiets als luchtgitaar spelen in het concentratiekamp.

 

In zijn eentje heeft die rechtse rakker van een van der Wal een tantaliserend oeuvre geschapen waar mee hij aan de goesting van honderdduizenden, nee, sterker nog, talloos veel miljoenen tegemoet komt en voor goed het zwijgen op legt. Mag ie ook eens een keertje?

Ook dat hoort er bij anders gaat de buurt er over ouwehoeren en er wordt al genoeg in de buurt geluld. Naakt over de schutting. Je kunt het je buren aandoen maar daar is al weer de rijdende rechter die om de hoek komt kijken met dat rare hoedje en die bef snor.

 

Laten wij eens kijken wat de kunstartist er zelf allemaal over zegt in al zijn eenvoud:

 “Ik bied de mensheid geheel vrijblijvend een geweldig psychoseksjuweel geestelijk èn lichamelijk onderdak, een thuis, maar nooit voor erg lang, dan moeten ze maar weer eens opzouten om hun schamele heil elders te zoeken.

In de Pinkstergemeente te Heerenveen bijvoorbeeld waar de diensten gauw een slordige drie uur duren, maar gezongen dat er wordt uit volle borst!

Je wilt het niet horen, dus wordt het voelen. Tegen elkaar op schuren in de kerkbank. Dat kalmeert de kerkganger op wonderb’re wijze.

Ik sla als kunstenaar bij voorbaat mijn vette kraag altijd op in dat goedgelovige gezelschap want er wordt gezongen met de geest die in ons allen is en met de spetters in je nek van de overtuiging. Houdt de Zuidwester en de oliejas maar paraat.

Een andere optie voor de man die wel wil maar niet kan is de nachtopvang van het Leger des Heils zo lang je maar niet met zijn tweetjes in dezelfde lange pyamabroek stapt want daar zijn we niet zo van gediend.

 

Ik heb met mijn  zelfportretten, fotos, tekeningen en schilderijen zowel de onschuldige Friese strafpleiter als de schuld eisende notaris te Heemstede bereikt en omgeturnd, maar ook de sympatieke eigenaar van het kleine café daar aan de haven in Beverwijk “De Halve Zool” waar de in Frankrijk wonende schilde res Rita Marita di Piazzo regelmatig figureert om op tafel te tapdansen en de dameszang vereniging Kaviaar moeiteloos in Haarlem of all places de hoge C schijnt te halen.

 

Wie hangt daar ook weer aan de bar? Een voor de vierde keer gehuwde, verwelkte, licht beschimmelde,kroegtijgerin met een MO akte Nederlands en een net geopereerde mopsneus en opgehesen hang ogen, die vanuit haar virtuele Vuileton tas de ene na de andere melige anecdote uit de Haarlemse sien op haalt, omdat zij ook niets anders te melden, heeft terwijl de lachsalvos van zesde rangss Zandvoortse en Heemsteedse dakpanschilderessen tegen het plafond weerkaatsen en in het zand op de grond prachtige akoestische patronen vormen, dat heb ik allemaal van mijn goede, Haarlemse vriendin Loeloe zelf gehoord. Of zit ik het weer te verzinnen waar je bij staat.

Als iemand van de hoed en de rand weet.

 De dirigent van het koor zal wel weer een softie wezen, maar dat is mij om het even.

 Ik vind het maar een raar beroep om met zo’n stokje te blijven zwaaien zo lang er muziek is. Het zou toch veel leuker zijn als hij in alle stilte door bleef zwaaien, die ouwe swaffelaar ?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.