Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 mei 2014, om 22:02 uur
Bekeken:
426 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
214 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zijn woede uitbarstingen waren onvoorspelbaar"


“ Zijn woede uitbarstingen waren onvoorspelbaar. Het was lopen door een mijnenveld. De agressie en de lichamelijk angstaanjagende manifestaties van de waanzin van mijn vader en moeder onderging ik van heel jonge kleuter af aan als een onveranderlijke, ijzeren natuurwet. 

Elk ogenblik kon de sfeer in de kleine huiskamer op de eerste etage aan de Utrechtsestraat 40 te Amsterdam omdraaien. Ik leefde met dat besef voortdurend. 

Als kind was ik heel lang bang voor mensen. 

Academisch gevormde salonsocialistise webloggers met een fijne paps en een lieve mammie, die het toch nog steeds o-zo-moeilijk met het leven schijnen te hebben kunnen zich niet indenken wat een naoorlogse verbitterde familie van ooms, tantes, neven, nichten elkaar in hun verbitterde leventjes aandeden.

De sfeer in huis was zwaar van haat en nijd. 

Ik had een keer als kind een rode hijskraan kado gekregen. Ik heb dat ding toen zelf maar stuk gemaakt omdat anders mijn vader of moeder dat wel had gedaan bij een van hun schaarse bezoeken aan het pleeggezin waar ik in op groeide en het leven ook een hel was. 

Alles moest kapot gemaakt worden door ze, alles wat mooi was werd opzettelijk bezoedeld, iedereen moest kapot, dan waren ze pas tevreden. 

Mijn oma en tante waren net zo. 

Mijn vader had ’t niet van een vreemde. Zijn vrouw zelfde laken en pak: soort zoekt soort. Er loopt een lange lijn van demonie en suïcidepogingen door mijn familie. 

Mijn broer en zuster zijn daar aan onder door gegaan. Tientallen jaren psychiatriese hulp hebben niets opgeleverd. 

Ze waren niet te helpen, wilden zich niet laten helpen.

Hun wil was wet. 

Mijn broer is vermoord na een paar mislukte zelfmoordpogingen. De dader werd naar de geest van de tijd in de tachtiger jaren van de vorige eeuw vrij gesproken. 

Mijn zuster ‘ligt al jaren in therapie’ bij een therapeute die haar hele erfenis heeft opgeslokt aan 'therapeutiese hulp' en is er slechter aan toe dan ooit. 

Veertig jaar therapie en het heeft niets opgeleverd behalve een schwärmerische, ongezonde afhanke lijkheid aan haar therapeute, een Ersatzmoeder. 

Verslaafd aan een overbetaald klankbord.

De  cliënte construeert het waanbeeld van een liefhebbende vader die een verzetsheld zou zijn. Zijn verhalen waren grotendeels op leugens gebaseerd.

Ik ben geen vader- of moeder zoeker.

Nooit geweest ook.

Ik dopte mijn eigen boontjes.

Heel lang werd ik geregeerd en beheerst door angsten, vooral voor mensen en hun grilligheden. Ik zat op het Vossius gymnasium met voortdurend maagpijn. Ik had toen geen idee waar dat vandaan kwam. Ik was doodsbang voor alles wat nieuw was. Ik kon daar met niemand over praten. Ze hadden het sowieso weg gewimpeld als aanstellerij. 

 

Streng gereformeerde mensen vergoeilijken incest altijd omdat ze in een wraakzuchtige God geloven die weerspiegeld wordt in het gezin door de vaderrol. 

Ze zeggen vaak: ‘God’s wegen zijn raadselachtig en zelden aangenaam ’. 

De man in het gezin is in de stijl-gereformeerde visie priester, profeet en koning.

Hij kan naar Oud Testamentische wijze doen wat hij wil met zijn minderen, zijn kinderen en zijn vrouw. 

Daarmee praten ze ook altijd weer incest mee goed. 

Alles wat krom is buigen ze daarmee recht.  

Ze beroepen zich op het Oude Testament waarin  kinderen verwekt werden bij  dochters. Er is ner gens zo veel incest als in fundamentalistiese, gereformeerde E.O. kringen. 

Ik ben lang lid gewees van een evangeliese gemeente in Friesland. Het draaide uit op een teleurstel ling. 

Ze spraken grote woorden, maar die bleken inhoudsloos. Luister wel naar mijn woorden, maar zie niet naar mijn daden dat is vooral toepasselijk op de stijle vrijgemaakt art. 31 gereformeerden. 

De ouderling van de gemeente waar wij kwamen had volgens geruchten al zijn dochters gepakt. Het is een potent volkje die born again christenen.

Het eroszwaard paraat ten hemel geheven. Aanvallen!

Die ouderling in kwestie? Ogenschijnlijk een heel vrome man. In de buurt gewaardeerd om zijn olijke kwinkslagen en zijn dure auto.  

Even betrokken bij de gemeente leden als bij zijn eigen dochters.

Het was algemeen bekend onder de leden van die kerk, maar het werd goed gepraat met Bijbelse teksten. 

Ik werd er misselijk van.

Om die reden zijn wij toen weg gegaan uit die kerk. Ik kon het eenvoudigweg niet accepteren.

De dominee heeft ons toen vanaf de kansel in onze afwezigheid Godloochenaars en Grote Zondaars voor het Aangezicht des Heeren genoemd.

‘Wie de kerk de rug toe keert, wendt zich van de Heere der Heerscharen af’, galmde hij.

Niemand van de gemeente leden mocht nog met ons om gaan.

Ze lieten ons vallen als een baksteen. Christen fundamentalisten  preken de liefde met een hoofdletter, maar zijn daders van de haat, misschien is zelfhaat.

Een inktzwart eigenbeeld de reden. Ze kunnen niet voldoen aan een maatstaf die zij zich hebben gesteld. Daarom handelen ze in hun agressie uit pure zelfhaat.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.