Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 mei 2014, om 14:33 uur
Bekeken:
368 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
196 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een decadent, immoreel leven zet geen zoden aan de dijk. "


Een decadent, immoreel leven zet geen zoden aan de dijk.

 

Na zijn debuut in Galerie Mokum te Amsterdam zomer 1967 zwoer kunstenaar Frank Beekman (geboren onder het door sex geobsedeerde astrologische teken van de Scorpio) zijn decadente, immorele leven waar maar weinigen weet van hebben, niet bepaald af.

Integendeel.

Het ging nog een tandje hoger. Maar zijn nieuwe, nog niet uit gegeven boek gaat al weer terug naar het leven in de city, nu naar het leven getekend te Leeuwarden van 1978 en 2002, waar hij maar liefst achttien buitenechtelijke affaires beleefde met mannen en vrouwen en tot drie maal toe in de tachtiger jaren landelijke publiciteit kreeg vanwege zijn acties op beeldend gebied. Het kon niet op!

Hij leefde zijn geheime leven als een Dr. Jekyll and Mr. Hide temidden van drugsdealers, travestieten, transsexuelen,  sadomasochisten, bi- en homo sexuelen aan coke verslaafde  hoerenjongens en meisjes van plezier.

Zondagochtend zat hij met een uitgestreken gezicht in een pinkstergemeente te Heerenveen handenklappend mee te zingen met de sentimentele opwekkings liedjes over de Heere Jezus.

Ging na d ekerkdienst naar d ekroeg, daarna naar een hoerenkast en raakte bevriend met portiers van bordelen, maar ook met criminelen die meer dan één moord op hun geweten hadden en was er bij toen een psychopatische killer een pony opblies nadat hij een staaf met vaseline in gesmeerde dynamiet in de reet van de vier voeter had gestoken.

Hinneken geblazen! En was niet bepaald een plofkip!

Jaren lang was Frank bevriend met de beruchte Hilversumse crimineel Bart Panharing en zijn vrouw Ramona, die hij uit een Amsterdamse bar had geplukt.

 

De relaties die de auteur met de onderwereld heeft lopen voornamelijk via Horeca gelegenheden in Frankrijk en Nederland. Zijn jarenlange verhouding als vierentwintigjarige jonge man met een vijfenveertigjarige gescheiden vrouw uit Hilversum met een hobby voor sexy lingerie en een voorkeur voor S.M. speeltjes beschrijft hij in het verhaal “Spiegelbeeld je doet mij kotsen als ik in de ongewassen derde oksel van m’n opoe bijt” en “Daglicht  stomp mij in mijn gotvergeten  smoel als ik de luxaflex open of ik doe je wat…”  alsmede het aangrijpende “De dood van mijn vader was niet meer dan een koude hamburger”.

Verder dan Frank tot over zijn nek in de goot is afgedaald kan een normaal mens niet gaan.

Niet veel mannen zullen ruiterlijk erkennen met liefde de anus van hun geliefde te likken of  met de tong te penetreren, noch de bizarre sexuele techniek van het face sitting te beoefenen hetzij genietend  in de touwen te hangen bij  S.M. Meester Tom Buckler, Meester Ger uit Sint Job in ’t Goor of  Meesteres Jacqueline te Wuustwezel tijdens een urenlange S.M. sessie.

 

“Leeuwarden is misschien een achterlijk provinciestadje vergeleken bij Amsterdam en Groningen en die Friezen zijn ook niet de slimste, maar je hebt er wel tien speciale gelegenheden voor homosexuelen, bisexuelen, clubs, discotheken, dark rooms, S.M. Meesters en Meesteressen.

Door die overmaat aan koeien en schapen zijn Friezen bloedgeil!

Ze stoppen hun lul zelfs in een geit als ze midden in het land staan en een goesting dat ze hebben, die boertjes! Ik heb het zelf gezien in Oldeboorn!”

Met zijn nieuwe boek is Frank een regel rechte opvolger van de omstreden Ameri kaanse auteur Charles Bukowski. Dat wil zeggen; veel geweld, karate gevechten, plastisch beschreven banale sex, drugs, geslachtsziekten, afrekeningen in het crimi nele circuit, mensenoffers en pikzwarte magie in de Satanskerk, drank en kinky sex, geconsumeerd door de hoofdpersoon en zijn companen, waar onder een langharige gedrogeerde beeldend kunstenaar die totaal de weg kwijt is en alles en iedereen neer maait die op zijn weg komt met zijn op een Brocante markt gekochte Parabellum met uitgevijlde loop zodat de trekken en velden verdwenen zijn en het wapen niet langer geïdentificeerd kan worden.

De dum dum munitie krijgt hij clandestien van een horecabaas uit zuid Frankrijk met connecties bij de Ghanese wit- was maffia.

Het gerucht gaat dat Frank sinds 1967 informant voor de BVD is, schriftelijk contact onderhield met de Ame rikaanse ambassade met betrekking tot een valse dollarsmokkel operati. en vanaf 1978 voor de politieke inlichtingendienst van de politie werkte. Begin zeventiger jaren infiltreerde hij in de communistische BBK en stond op de payroll van een geheime dienst.

Enkele malen verbleef hij in Oost Duitsland en Jemen voor onbekende doel einden. Insiders vermoeden een gevechtstraining in een terroristenkamp.

In zijn Engelse novelle “Send me the roses screw ya the thorns and fuck your catpissholyshitfuckmother, yer father, yer brother, yer sister and his mother” dienen drugs niet als op wekkend snoepgoed van een verveelde generatie decadente 

kunstenaars, maar als sexuele aanjager voor sado masochistische sex met bisexuele traves tieten, geheel of gedeel telijk geopereerde transsexuelen en een in leer geklede transsexuele Meesteres die een tentoonstelling van  werken van Frank in Pulchri Studio opent met een knallende zweepslag van haar leeuwentemmerszweep om daarna de met pumps geschoeide in dameslingerie geklede kunstenaar te bewerken met dildos, te pelklemmen, riemen en een paardrijzweep in het chique Pulchri Studio in het bijzijn van het genodigde openingspubliekje.

En sex of uit gaan heeft bij Frank niets te maken met de glitter en glamour wereld van fotomodellen of mannequins zoals in de stories van Jay McInerney.

In het verhaal “Luistervink leen me je lullige oorboter schelp tot ik de zee hoor ruisen” beschrijft de auteur hoe hij gewaarschuwd wordt door een niet na der te noemen geheime dienst dat zijn buren hem afluisterden nadat hij ze volkomen te goeder trouw gewaarschuwd heeft voor een hem bekende in Friesland opererende Mossad agent die op een zater dagochtend fotos neemt van de boerderij.

Het is duidelijk dat van de man een dossier bij de Mossad was aangelegd.  Als de buurman, die liever anoniem wil blijven en zijn echtge note de kunstenaar uit lachen ver meldt laatst genoemde een paar weken la ter niet het sinistere voorval als een drietal mediterrane mannen uit een zwarte sedan met een CD nummer stappen op een paar honderd meter van de boerderij en de woning binnen gaan als de bewoners afwezig zijn, hoogstwaarschijnlijk om afluister apparatuur te plaatsen en de telefoon te pre pare ren. Langer dan twintig minuten zijn de ge heimzinnige bezoekers niet binnen ge weest. In  “C’est moi qui fait la musi que” verhaalt de auteur over zijn van sept. 1965 tot mei 1968 bijna drie jaar durende samen wonen met de homosexuele sadomasochistische Ton, een radiotechnicus te H., die niet alleen muziek maakt, maar hem een kwartier nadat zij elkaar in de Haarlem mer Hout hebben ontmoet verleidt in een nieuwbouwflat terwijl zij op die zomer avond met een glas sherry in de hand sa men naakt op de bank  naar een uitvoering van een moderne stuk electronische mu ziek van Karl Stockhausen luisteren. Bijna drie jaar, van sept 1965 tot juli 1968 zullen zij als minnaars samen wonen. Muziek heeft voor Frank   altijd nauw samen gehangen met erotiek en sex.

Zo werd hij door S.M. Meester Tom te Amsterdam uren lang gedomineerd terwijl een langspeelplaat met de koele Jazz van Dave Brubeck zijn hart verscheurende pijn en lustkreten overstemde. Ook deze gebeurtenissen verwoordt de avontuurlijke auteur in zijn laatste bundel.

 

(wordt vervolgd)                      

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.