Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 mei 2014, om 07:30 uur
Bekeken:
379 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
187 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Rieleks man, rieleks...weet je wel"


De 27 Din film haal ik uit mijn minolta en vervang de film door een XP-1 om fotos van de tentoonstelling te maken.Bij V&D koop ik een tiental met linnen beplakte schilderspanelen.In de Leidsestraat Bruna winkel koop ik “Shakespeare never did this”van Charles Bukowski.Daarna ga ik maar weer naar de galerie waar ik toch eigenlijk voor niets zit te wachten op klanten die niet komen.Twee modieuze flikkertjes komen met veel lawaai de galerie binnen.Ze lijken onder invloed van speed en maken aan de lopende band afkrakende op- en aanmerkingen over mijn schilderijen.Ik verzoek ze hun opmerkingen voor zich te houden.Ze gaan door met hun geklets.”En nu eruit!”schreeuw ik en pak een volle wijnfles als wapen.Ze deinzen achteruit en zeggen:”We gaan al!

We gaan al!Rieleks,man,rieleks,man!Het is  hier een openbare ruimte,man en we mogen zeggen wat we willen,man!Dan moet je maar niet zulke shit tentoonstellen,man!”Buiten blijven ze even staan voor de  etalage,wijzen naar mijn schilderijen en maken het internationaal bekende obscene gebaar van de opgestoken middelvinger.Ik loop naar buiten en zeg:”Wat moeten jullie nou eigenlijk?”Het antwoord is:”Waarom ben je toch zo boos?”Ik zeg verachtelijk:”Sodemieter toch op stelletje klootzakken!”

Marjan belt op dat ze het schilderij van de knikkers koopt.Ik feliciteer haar met de aankoop.Martin Welman komt binnen.Hij stond erbij en keek er naar toen ik de twee lastige klantjes weg werkte.

“Ze waren gedrogeerd,”zegt hij.

“Hoe zie je dat?”vraag ik.

“Ze keken heel vreemd uit hun ogen.”

“Dat was mij ook al opgevallen.”Een heer van middelbare leftijd komt de galerie binnen en vraagt wie de kunstenaar is die al dit schoons heeft gewrocht.”Fred van der Wal,”antwoord ik.Op vragende toon herhaalt hij:”Fred van der Wal?”

“Fred van der Wal dus,”herhaal ik.

“Aha,Fred van der Wal,dus,”zegt hij voor de tweede keer.”Issut wel een Nederlander,want van niet Nederlanders koop ik geen kunst!”

“Hij is sinds zijn geboorte een Nederlander?”

“Maar is hij wel een geboren Amsterdammer,want van niet geboren Amsterdammers koop ik geen kunst!"

“Hij is niet geboren in Amsterdam,maar kwam vanaf zijn eerste levensjaar naar Amsterdam!”

“Daar heb je het al!Dat dacht ik al aan het werk te zien!”

“Hoezo?”

“Nou,het gaat helemaal niet over Amsterdam!”

“Het is zeker nog een heel jonge vent?”vraagt hij.

“Euhh…even natellen.Precies 43,net geworden,30 okt. 1985.”

“Dus niet bepaald een jonge vent,”konkludeert hij tevreden.Voegt er aan toe;”Ik koop eigenlijk alleen van jonge kunstenaars.”

“En ze moeten in Amsterdam geboren zijn,”voeg ik er aan toe.

“Het is wel een vent die zich nog erg jong moet voelen,dat kun je aan dat soort schilderijen wel zien.Zo’n jonge,ietwat jolige sfeer straalt er toch wel vanaf.Ik koop eigenlijk nooit van die vrolijke schilderijen.Ik zie meer in Francis Bacon,alleen is die zo duur tegenwoordig!Zes miljoen gulden voor een schilderij!Ik zou dat wel kunnen betalen als ik dat wilde,maar ik wil niet!Ik betaal niet meer dan duizend gulden voor een schilderij,dat is mijn principe.”Ik geef het verder maar op en lees verder in het ochtendblad.Even later vertrekt de bezoeker.

Er komt een aankomende kollega binnen die het een en ander over de gebruikte technieken wil weten.Dora van der Veen is een van de weinige collegas die mijn tentoonstelling bezoekt.Ik kan goed met haar praten.Een illustrator maakt een praatje.Hij vindt de prijzen niet al te hoog.Voor het geld dat ik voor een schilderij vraag maakt hij nog niet eens een illustratie.Stijntje Portegies-Zwart komt vrolijk binnen.”Tijd niet gezien,”zeg ik want het is al weer minstens acht jaar geleden dat we voor het laatst bij haar en Fred waren.We praten wat over schilderen,tentoonstellen en ze nodigt me uit bij haar en Fred thuis te komen eten.Ik ben het wel van plan maar er zal niets van komen.We hebben het nog even over de boeken van Bukowski die zij beiden erg goed vinden.Jan Dooyes zit op Arti  met mooie Marietje,een slank,zwartharig meisje,lerares gymnastiek eerste graad en we hebben een leuk gesprek over beleggen,rendementen,koersen en obligaties.De kleine combo van Frits Müller speelt vervelende,verwelkte evergreens.Sijkmuziek dus.Ball room klotemuziek voor middelbare heren en dames.Marietje vraagt me ten dans maar ik moet bekennen dat ik niet kan dansen.Gentlemen do’t dance!Tot grote hilariteit van de aanwezigen parodieert Muller een blues,maar zo slecht,dat het een beschamende vertoning is.Marietje biedt me aan in haar woning te overnachten,ze wil me bij voorbaat al de sleutel geven,maar ik wimpel het voorstel af,hoe leuk ik haar ook vind.Janna van Zon komt nog even aan onze tafel zitten.Ze ziet er goed uit.Om half elf bel ik Ina en neem daarna lijn tien naar het atelier.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.