Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 mei 2014, om 13:54 uur
Bekeken:
403 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
170 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik sprak een maal de dichter Buddingh’ in Arti et Amicitiae"


U sprak een maal de dichter Buddingh’ in de kunstenaars sociëteit Arti et Amicitiae te Am sterdam?Waarover ging dat gesprek?

 

Onder andere over zijn meeslepend,dramaties stemgeluid,maar ook over Lucebert.Hij raadde me aan zijn gedichten toch nog eens goed te lezen.Buddingh”had een artikel geschreven over humor in de gedichten van Lucebert.Ik sprak daar mijn verwondering over uit omdat ik Luceberts powezie toch voornamelijk als associatieve klankdichten had gelezen.

 

U heeft ook eens enkele woorden gewisseld met Gerrit Komrij?

 

Ja,toen we allebei aan de bar stonden om iets te bestellen.Ik weet niet eens meer waar het over ging. Ik vond die Komrij een beetje een homphielterige zakkenwasser.Ik heb zoveel kulturele beroemd heden in Amsterdam gesproken dat ik de tel kwijt ben.Ik hoorde van de Amsterdamse kunstschilder Theo Daamen dat hij veel kontakt heeft met Komrij en er zelfs bij hem en zijn vriend in Portugal op va kantie gaat.

 

Ik heb een avond met Adriaan Morriën in Arti gesproken en dat gesprek woord voor woord uitgeschreven

 

O, jadat is vele paginas lang geworden.Het was een heel plezierig gesprek,o.a. over W.F. Hermans totdat Morriën over zijn afwijkende sexuele belang stelling begon,hij raakte sexueel opgewonden van zijn dochters die hij als peuter op het potje zette,nou,toen had ik het wel gehad.Voor mij was toen een aanvankelijk heel plezierige avond goed bedorven.Niet voor niets zei W.F. Hermans tegen Morriën dat hij hem een abjekt persoon vond. 

De artikelen van Laurie Langenbach las ik graag in Hitweek

De sensitiviteit in haar stukken was fantasties.Het waren de enige leesbare stukken die van een literaire kwaliteit waren in dat underground blaadje.Ik heb verschillende keren overwogen toen kontakt met haar te zoeken,maar wist toch niet goed hoe ik dat aan moest pakken zonder de indruk te wekken ergens op uit te zijn.U heeft met een diskreet man te maken!Ze was sexueel nogal los geslagen na haar konnektie met Willem de Ridder,die ik nog altijd de grootste viespeuk van Nederland noem.Ik herinner me nog een artikel over Amster dam oud-Zuid bij nacht,die buurt waar ik tussen 1944 en 1957 zelf heb gewoond en hoe zij in tranen uitbrak terwijl ze ’s avonds laat door de nostalgiese buurt liep.Ik kan mij die ontroering enigszins voorstellen.Haar zelf gezochte dood vind ik nog steeds ergerlijk.Ze had baarmoederkanker en dat was bij haar heel goed behandelbaar, maar zij heeft elke medikatie geweigerd. Het leven is te bijzonder om weg te gooien aan een ideé fixe. Onbegrijpelijk dat zij in haar laatste jaren samen woonde met die mislukte popzanger met die scheve kop en de intelli gentie van een pissebed: de amuzikale plebejer Wally Tax.

Ik houd van auteurs als Bukowski, Celine, Hermans, Fante, Kosinski maar ook van Hemingway vanwege zijnHemingway of life?

 Ja, maar ik houd toch nog het meest van onze drie katten; Katsatoerian (roepnaam Katszie),Poesjkin (roep naam: Poeszzzjjj) en Tijger (roep naam: Tijgie), daarna houd ik van alleen zijn met mijn herinneringen en nachtmerries, om twee flessen chateau neuf du pape achter elkaar op te drinken, onder het suizen van de wind door de bladeren van de populieren, waardoor het lijkt alsof je aan zee bent, het opsteken van een stick,de prettig ruikende hasjiesgeur alsof een dennebomenbos in brand staat…

 Kosinski was één van de auteurs die een blijvende indruk maakte

 Dood, verderf, ellende, waanzin en sexuele perversies maakten Jerzy Kosinski tot de cultfiguur die hij was en daarom interesseer ik mij voor hem. Helaas was hij,zoals zo vele schrijvers, de schrijver van één boek: De geverfde vogel. Hij heeft het uit zijn dikke Kosinskiduim gezogen, maar dat geeft niets. Zijn hobby om naakte transseksuelen te fotograferen lijkt mij een aardige tijdsbesteding. Zijn grote lief hebberijen: practical jokes, vermommingen en zwerftochten door donker Manhattan. Zijn mateloze wraakzucht, zijn vriendschappen en zijn angsten.

Veel welzijnswerkers verwijten Kosinski dat er geweld in zijn boeken voorkomt, maar er komt minder geweld in voor dan op het  t.v. journaal van acht uur.

Heeft Kosinski soms de tweede wereldoorlog of de concentratiekampen uitgevonden? Een schrijver is niet verantwoordelijk voor de realiteit.

De attitude van Kosinski ten opzichte van sex is mij niet geheel en al vreemd

 Sommige heel christelijke mensen die naar mijn tekeningen kijken van de vroege jaren tachtig zeggen dat ik pervers ben.Andere nog fijner christe lijke mensen beweren dat ik mij aan pornografie bezondig en in dameslingerie de hele dag rond loop.Een weer geheel andere kategorie beweert met stelligheid dat ik een latente homosexueel,fetis jist,travestiet en sadomasochist  ben.Die evange lie se lieden die me pornografies noemen kennen mij niet eens of willen mij op “geloofsgronden” niet kennen.Begrijpen niets van mijn achtergronden en levensgeschiedenis.Als je voor je tweede verjaardag al met je familie hebt moeten vluchten voor een inval van de SD om kwart voor vier ’s ochtends en op de vlucht tot twee maal toe beschoten wordt door geallieerde jachtvliegtuigen in de herfst van 1944 met machinegeweren,dan is sex daarbij vergeleken niets meer dan een vluchtige warme, natte  handdruk.Wat is promiscuïteit vergeleken bij het vergassen van zes miljoen Joden?Misschien dat een dominee mij dat eens uit kan leggen!

Sex was voor mij de enig overgebleven positieve levenskracht.Een levenskracht door de Schepper gegeven en zeker niet door mensen bedacht.Sex is nog altijd iets om te aanbidden.

 De themas van Bukowski:onvermogen tot re laties tussen mensen,alkoholisme,lustmoord, nekrofilie,maatschappelijke onaangepastheid, ver lies van geliefden en de onderhuidse pijn van het kunstenaarsschap.

Ja,die spreken mij wel aan.Intellektuelen,die nooit armoede en ellende hebben gezien of ervaren zijn bang dat mijn artistieke werk er onder lijdt omdat we in een mooi huis wonen,maar daar trap ik niet in.Schilderen is niet langer therapie voor me.Naar mate ik ouder word besef ik steeds meer minder tijd te hebben om te vertellen wat ik al honderden malen eerder verteld heb,maar steeds op een andere manier.Ik heb voor die drang geen enkele logiese verklaring.Ik hoop nog een paar jaar te leven zon der dat mijn hol langzaam zwart wordt,afsterft en mijn endeldarm als natte Kleenex wordt.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.