Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 mei 2014, om 10:48 uur
Bekeken:
305 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
156 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Van piano naar blokfluit. Een degradatie (deel 3) "


Van piano naar blokfluit. Een degradatie (deel 3)

 

Ik had al snel door dat ik met mijn tekentalent anderen kon imponeren, maar ik be greep heel goed dat dit niet genoeg was om in De Opregte Haerlemsche Courant, de oudste en saaiste krant van Nederland, die zo gortdroog is dat de NRC daarbij vergele ken een sappig document humaine lijkt, jubelend vermeld te worden en ik hoefde al helemaal niet te proberen om met mijn tekeningen mijn verzuurde tante en verbitterde grootmoeder waarbij ik in huis woonde, in verbazing te brengen. Mijn tante schiep er op sadistiese wijze genoegen in mijn tekeningen te verscheuren of met ballpoint er doorheen te krassen.Volgens haar onduidelijke crite ria waren mijn tekeningen zonder enige twijfel het werk van een waanzinnige en zou ze er alles aan doen met een bevriende psychiater om me achter de tralies van een zenuwinrichting te krijgen. Jammer genoeg voor haar zag deze zenuwarts, aan wie zij buiten mijn medeweten mijn werken toonde, geen enkele aanleiding om aan haar vriendelijke ver zoek om een spoed opname tegemoet te komen en feliciteerde haar met haar getalenteerde neef. Eén keer gooide zij opzettelijk een kop warme chocolademelk over een akwarel, maar die had ik te leen van de vage akwarelliste Mieke van D. Voor het beeldend resultaat maakte het niet veel uit.Het bleef een ondui delijk water verfje in modderige kleuren en de maakster er van heeft nooit het verlies van het werk betreurd,noch het opgevraagd.De lege kop chocolademelk die mijn tante over de akwarel had gegooid retourneerde ik met een sierlijke boog naar haar hoofd alsof het een vriendschappelijk potje korfbal gold.

 

Als de relmuizen uit hun smerige holen naar ons loeren roep ik wel even de GRoet Relpoes, die pakt ze allemaal in en er blijft niks van over!   

 

JA, IK HEB DAN WEL EEN ZOENVIS IN MIJN BEK MAAR BIJT TOCH NIET DOOR, ANDERS WORDT ZOENVIS TOCH KWAAD EN BEGINT TE SPARTELEN, ROEPT VAN NANANA NANANANANANANAAAAAH EN ZWEMT DAN VERDER OP, GAAT GEWOON OP EEN ROTS ZITTEN EN SCHUDT ZOUTE ZEEWATER DRUPPELS ALS PEARLS VAN ZICH AF!!!!  

 

Het verblijf bij die grootouders en tante heeft geen goede in vloed gehad en ik was blij toen ik onder zeer armoedige om standigehden in Amsterdam ging wonen en moeite had om zelfs mijn daagsle portie voer te kunnen betalen. Ikw erd ops traat gezet zonder één cent en zonder mijn eigendommen uit de Heemsteedse villa;tegelijekrtijd vind ik als een jongeman een beetje guts heeft en een onsje ambitie dat je daar over heen dient te komen en een beetje snel ook. Als ej je opd ie manier in het Amsterdam van de sixties kunst handhaven kun je je overal handhaven, denk ik maar altijd. Binnen een jaar zat ik in de BKR, was vaste exposant bij een galerie, twee jaar aletr een eerste museum tentoonstelling in het Arnhems Gemeentemuseum en was bezig met mijn werk te verkopen en te exposeren. Gewoon door gaan en dat geldt ook nu, nooit je uit het veld laten slaan of laten ontmoedigen. Doorgaan!!!          

 

Ze zijn allemaal al doodt en begraven en het is stuff om lkker over te schrijven, het waren mensen met te veel aan vrije tijd omdat er poen genoeg was in die familie van halve en hele psychopaten, maar het heft me ook gevormd tot wie ik ben, anders stond ik als lul de behanger de tekenleraar voor een klasje of zoiets, met een streng griffermeerd wijf in, een plooirokje en een gesteven wit bloesje met een parelkettinkje en een knoet grijd haar op d'r zwaar brillende kop, je weet wel, zo'n bril met jampotdeksles van glazen die kleine walvis oogjes veroorzaken. Hè, verdomme; ik ben toch zelf een walvis? Of niet soms? En wat verschilt een walvis van een Zoenvis? Nou? Beter éénZoenvis in de hand dan tien Potvissen in de lucht, want die doen het met dezelfde sexe, anders heten ze geen potvis! Toch?       

Verschrikkelijk als je fluit piept, daar helpt geen mecanicien meer , maar wel een vriendin!

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.