Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 mei 2014, om 10:27 uur
Bekeken:
375 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
187 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Recherche aan de lijn"


"Recherche aan de lijn"

RECHERCHE AAN DE LIJN: “MET DE BRIGGES! MAG IK EFFE VAN UW TIJD ROVEN?”

Vrijdag 24 mei 1985.

Om negen uur die ochtend gaat de telefoon als ik aan het werk ben aan een schilderij in mijn atelier in ons huis Greate Buorren 63 te Garijp.
“Met P. van de recherche te Haarlem. Een informatie. Heeft U een broer die H.R. van der Wal heet?”
“Dat is juist.”
“Heeft U geen idee waarom ik U bel?”
“Nee!”
“Gaat U even zitten en pak de leuning van de stoel. Dan heb ik namelijk voor U een ernstige mededeling over een onlangs door een onbekende derde partij begaan delict tegen het leven. Uw broer is onlangs slachtoffer geworden van een roofoverval gepaard gaande met fysiek geweld en ligt sinds twee weken in een diep, waarschijnlijk onomkeer baar coma met zwaar hersenletsel in het Elizabeths gasthuis alhier, waardoor wij het slachtoffer in kwestie niet kunnen horen. Het is in Haarlem weer eens knuppelfeest geweest!”
“Dat is dan niet zo mooi.”
“Nee. Zegt U dat wel!”
“Is de dader bekend!”
“Nog niet, maar we hebben goede hoop, daar we iemand uit het homofiele milieu op het oog hebben waar hij wel vaker mee op trok of misschien wel af trok, hahaha.”
“Of aftrok?”
“Jahaha.Zo kunt U het ook stellen! Intern Politiegrapje! Neemt U mij vooral niet kwalijk! Wij bedoel daar niets mee van uit onze professie! Gewoon een gapje...”
“Ik vind het niet zo grappig!”
“Wij wel op de afdeling! We lachen hier wat af! De commissaris zei onlangs nog…”
“Is er een slagwapen gebruikt of ging het uit de blote hand?”
“We kunnen er hangende het onderzoek helemaal niets van zeggen. Dienstgeheim. Getuigen zijn er waarschijnlijk wel geweest maar U weet hoe het gaat in die homosexuele subcultuur. Ze hebben zich niet gemeld. Ze dekken elkaar. Letterlijk en figuurlijk. Dat homofiele kliekje is nogal solidair ten opzichte van elkaar. Hij schijnt met een jongen die ook van de poterij is het bewuste café verlaten te hebben diep in de nacht in beschonken toestand. Een risicofactor van jewelste die broodpoten! Juist tijdens een alcoholische roes komen de meest duitere driften naar boven. Wij zien dat zo vaak! De burger heeft er geen idee van hoe gewelddadig dat milieu is!”
“Ik weet via via dat hij vaak in een of ander drugs schorumcafé in een steeg van de Grote Houtstraat kwam.”
“Hoe weet U dat, want die informatie is korrekt, maar hebben wij niet naar buiten ge bracht, dat is onder de pet gebleven, als U begrijpt wat ik bedoel! Hij komt al heel lang voor in onze dossiers en die homo tent ook! daar vallen wij nog wel eens met de deur in huis en wat je dan aan treft! Sodom en Gonorrhoe is er niks bij! Hoe kent U die nichtenkit?”
“Mijn vrouw en ik kennen de overburen van dat café. Zij is een collega van mijn vrouw. Mijn broer lag soms in de vrieskou zwaar beneveld op straat voor hun woning te slapen en dan bracht zij hem wel eens een gebloemd kussentje om zijn hoofd op te leggen, dan sliep hij beter. ”
“Hoezo gebloemd? Hoezo beter slapen? Vind U dat soms normaal?”
“Volgens mijn informatie was het gebloemd. Had het veel uitgemaakt als het een effen of geblokt kussentje was geweest?”
“Jawel, want dan was het niet gebloemd geweest, hahaha! Kunt U ons iets mededelen over het milieu waar Uw broer uit kwam en waar hij zich als steuntrekker in bewoog?”
“Hij is het produkt van een zeldzaam verwekelijkte, verwende opvoeding. Het is geen wonder dat hij een homo werd. Zijn tante naaide al van jongs af aan elke keer alle gulpen van zijn onderbroeken dicht om hem meer op een meisje te laten lijken en hij moest zijn krulletjes lang laten groeien, omdat ze dat zo schattig vond. Ze maakte fluwelen pakjes voor hem en een kabouterpak waar hij de hele dag in rond liep. Uiteraard werd hij afge keurd voor militaire dienst. Daar hebben ze geen behoefte aan tuinkabouters in fluwelen pakjes, die konden de Russen niet verslaan met hun rode puntmutsen. Hij was het proto tiepe van de verwende mislukkeling van de Heemsteedse Dreef. Zoals daar zoveel van in Heemstede en Aerdenhout van rond liepen te lummelen.”
“Bent U goed bekend in die rijkeluisbuurt?”
“Ik heb er tien jaar gewoond,van 1956 tot mei 1967.Mijn leeftijdsgenoten deden niets an ders dan op het autocircuit in Zandvoort of op het strand rond hangen op terrasjes in de ligstoelen om zich te laten onderhouden door rijpere dames die lagen te zonnen zonder bovenstukje van het badpak om hun verlepte, treurig neer hangende handel nog een beetje een vrolijke kleur te geven. Meestal leken ze op roodborstjes. Die wijven die daar zaten van tusen de veertig en zestig geilden op jonge jongetjes met dikke lullen in de strakke zwembroekjes. De meeste waren trouwens toch van de verkeerde kant, maar ze speelden vaak de hetero om gratis consumpties van die wijven met hun uitgezakte tieten en spatader poten te krijgen.Of ze reden de boulevard op en neer in een sportwagen om zogenaamd meiden te versieren om zichzelf te bewijzen dat ze geen homosexuelen wa ren. Veel anderen waren weer van de biclub en vraten van alle walletjes mee. Blonde Gerrie met zijn geblondeerde kop, dat vriendje van die broodmagere danseres Olga de Haas hing ook altijd rond in de een of andere strandtent.”
“Hoorde Uw broer daar soms ook bij? Bij die blonde Gerrie?”
“Die hoorde nergens bij.Op de mulo stopten de ruige jongens van de school hem bijna dagelijks in de wasbak onder de kouwe kraan. Je hoorde hem tientallen meters ver in de gangen van die christelijke school gillen als een mager speenvarken. Daar lag mischien wel de kern van zijn homosexualiteit. Hij werd getreiterd tot en met. De leraren lieten het oogluikend toe. Zijn probleem was dat hij nooit ergens bij hoorde. Hij had niet geleerd om weerbaar te zijn. Hij was altijd de lul op school. Op een gegeven moment wilde hij niet anders meer dan de lul zijn en daarom ging hij op zoek naar dominante mannen die hem als lul behandelden en hem gebruikten, wanneer ze daar zin in hadden en hij vond dat nog lekker ook. En misschien was dat ook wel lekker als je niet beter wist. Alles went, ook een vent in je krent! Op zijn twintigste werd hij dan ook ingrijpend aan zijn anus geope reerd in het ziekenhuis aan een fistel en of die daar was gekomen doordat hij zo vaak woest in zijn reet werd genaaid door Jan en Alleman? Wie zal het zeggen? Ik ben de dok ter niet! Aids bestond nog niet dus iedereen deed waar hij zin in had. Mij kwamen ze op school niet te na want ik ging helemaal door het lint als iemand maar een vinger naar mij uitstak en sloeg ze vierkant het prikkeldraad in, dan laten ze je na een paar keer wel met rust. Vanaf mijn zestiende beoefende ik judo en jiu-jitsu dus ik was een geroutineerde straatvechter. Later karate, fitness en boksen! Ik heb hem geprobeerd te helpen om een echte man te worden, maar uiteindelijk won de truttige, verhomoniserende invloed van zijn tante en oma het van mij. Ik nam hem mee de stad in om op zaterdagmiddag te stappen en het ware leven te leren kennen en we gingen samen naar de tafeltennis vereniging in Heemstede. We speelden in het eerste wedstrijdteam en moesten vaak naar andere clubs in Kennemerland om toernooien en wedstrijden te spelen. Dat ging heel aar dig. We wonnen de meeste partijen. Ik dacht dat het goed voor hem zou zijn als hij onder de normale mensen kwam, die moesten werken voor hun geld. Het heeft niets geholpen. Het heeft uiteindelijk allemaal niets uitgemaakt.”
“Juist. Tragisch. Buitengewoon tragich, maar zo gaat het vaker...”
“Denkt U dat de dader op korte termijn gearresteerd wordt?”
“We kunnen er nog helemaal niets van zeggen.Als U ons nog eens wilt bellen dan volgt hier ons nummer. Als ik er niet ben dan kunt U zich bij mijn collega Hoeboer vervoegen als die niet de hoer op is, hahahaha.”
“Mag ik dat even noteren?”
“Niet van die hoer, dat hebben wij niet graag, dat blijft onder de pet. Geen smet op het korps, begrijp U of U krijgt met mij te doen!"

"Of ik het even mag op noteren..."

O, Ja. Het was geen prettige boodschap die ik U moest brengen. Volgende keer beter als Uw hondje bijvorbeeld zoek is...Sterkte met de handel!”
“Ik begrijp het. Ik hoop alleen dat de dader gauw gepakt en veroordeeld wordt.”
“Wij van de Haarlemse recherche gaan ons best doen. U hoort nog! Of er een veroordeling in zit is niet zeker. Geen bewijs, hè! Niemand heeft wat gezien en wie in dat milieu wel wat gezien heeft zegt niks, dat hoort er allemaal bij! Soms denk ikw el eens dat ik beter met lucifers op de Botermarkt kan gaan staan, mar het is mijn werk, hè!”

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.