Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 mei 2014, om 08:08 uur
Bekeken:
467 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
187 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Hagars Peeters een nieuwe Fritzi ten Harmsen van der Beek?"


HAGAR PEETERS EEN NIEUWE FRITZI TEN HARMSEN VAN DER BEEK OF STUFF VOOR THE LONELY HEARTS CLUB?


Hagars Peeters een nieuwe Fritzi ten Harmsen van der Beek?In elk geval niet in haar levensloop, misschien in haar sensitiviteit?Ik dacht toch van niet!Eerste twee bundels het typografisch foeilelijke ‘Genoeg gedicht over de liefde vandaag’ waarvan de grafische vormgeving afbreuk deed aan de inhoud en het beter vorm gegeven ‘Koffers zeelucht’ met een foto op de cover die gerust een eyecatcher genoemd mag worden.Ik las jaren geleden voor het eerst een gedicht van Hagar Peeters in de Avenue onder de titel ‘De hoed is het vangnet van de gedachten’ .Ik heb het uit ‘t blad gescheurd en bewaard. Ik vond het meer dan veel belovend. Een verstaan bare poëzie spreekt een brede lezersgroep aan.Evenals Fritzi ten Harmsen van der Beek was Hager Peeters al erkend nog voor zij een bundel pu bliceerde. Net als deze onlangs overleden powete is Hagar voor veelen een min of meer appetijte lijke dame.In 2003 verscheen bij De Bezige Bij haar tweede dichtbundel 'Koffers zeelucht', die werd bekroond met de Jo Peters Poëzieprijs en de J.C. Bloemprijs. De bundel werd tot nu toe zeven keer herdrukt, onder andere met een CD waarop ze haar gedichten voorleest.In het najaar van 2008 verscheen haar nieuwe, geëngageerde, bundel ‘Loper van licht’, waarover Het Parool schreef: “Lopers van licht is een poging stem te geven aan degenen die in de verdruk king zijn gekomen (…) Indrukwekkend.”Ik vond de bundel helemaal niet indrukwekkend maar de afknapper van de week en vermoed het voortijdige einde van een veelbelovende powete die haar belofte niet waar maakt. Een gevolg van een te snel succes. Zodra powezie ondergeschikt wordt aan een politiek en journalistiek kader is de powezie dood. Hagar verdedigt de verdrukte volkeren in haar laatste bundeltje. Heel nobel, maar ze kan beter de VN inschakelen om tentenkampen op te trekken.
Poëzietijdschrift AwaterWinter 2009 met een coverfoto van Hagar en een ronkende One Liner: "Hagar Peeters wordt steeds bozer". Het engagement lijkt al op de loer te liggen dankzij deze aanhef.Dat bekt lekker zo'n aanhef en de lezer vermoedt al bij voorbaat dat de powete de vrijblijvende maatschappelijke relevantie van de kunst jaaren na dato heeft ontdekt. In elk geval is zij daarmee niet de eerste. Post seventies gezwatel en gezwets.Peeters, voormalig "liefdesdichter" die een fenomenologie van de liefde representeerde toen ze nog geen baby had geworpen doet nu haar Bijbelse naam eindelijk eer aan en neemt het op voor de vluchtelingen in plaats van actie over te laten aan de UN. Waar blijft de EO met een profiel van deze maatschappelijk bewogen kunstenares?Het voorbeeld van engagement als excuus voor dichtkunst en aldus een zwak journalistiek stand punt. Geen wonder dat de Volkskrant recensent Piet Gerbrandy verzucht ; eindelijk poëzie. Haar vakgenoot Erik Jan Harmens noemt haar zelfs ‘beklijvend’. Een dodelijker etiket kan nauwelijks opgeplakt worden.De liefhebbers van haar vorige poëzie worden door Awater redacteur Thomas Blondeau denigre rend ‘de vroegere Peeters-fanaten’genoemd. Ik hoor bij deze afgeschreven groep.Ik zal verder niet in gaan op de mijns inziens totaal mislukte bundel “Lopers van licht” met de mo dieuze thematiek die bol staat van gratuit engagement met de Bijbelse Hagar, de asiel zoekers, de streberige leugenares Ayaan Hirschi Ali, verstoten geliefdes en illegale werksters.Het kan niet op; een emmer aan ellende wordt over de lezer uit gestort.Heeft Hagar Peeters als alleenstaande moeder een blauwtje gelopen bij haar laatste vriendje en deze bundel een afrekening, zou je zo denken.
In het “diepte intervjoe” in Awater vernemen wij over de dichtende, zoekende, boze, feministische en hopende Hagar. Stuff voor leden van The Loneley Hearts Club.Naar de geest van de tijd onder druk van de Islamisering prijst de multiculti Hager Peeters de Bijbelse Hagar als stammoeder van alle Arabieren. Een nieuwe lezersgroep valt na deze statement wellicht aan te boren alhoewel het de grote vraag is of de islam import Nederlands kan lezen en interesse heeft in gedichten van een Nederlandse die door de Islamitische asielzoekers als tweede rangs burger wordt gezien.Het feminisme van Hagar Peeters is niet uit de lucht komen vallen. Als dochter van een ongehuwde moeder werd er de hele dag fanatike feministische liederen van Valium 10 gedraaid. Teksten die anti man waren. Valium 10 heeft de kalmerende werking van het geneesmiddel wat Hagar betreft in elk geval gemist.In het intervjoe maakt Hagar zich druk om de vrouwenrechten in het algemeen en die van haar zelf in het bijzonder zonder een en ander verder toe te lichten.In elk geval vermoedt zij dat de situatie in de wereld op velerlei terrein schrijnend is. Geen cliché blijft onbesproken in het vraaggesprek.“Van nature zijn mannen sterker” constateert academica Hagar dapper en “Poëzie kan op haar beurt weer helpen de cultuur te corrigeren. Als er geen wetten waren zouden er bijvoorbeeld veel meer vrouwen worden verkracht”. Feministische vrouwen zijn geobssedeerd door verkrachting is mij vaak opgevaallen. Onderbewuste wensen?Ik zou als man de neurotische Hagar nog niet willeen verkrachteen al kreeg ik heel veel geld toe.Het veelvuldig bezongen “vooruitgangsideaal” vertaalt Hagar Peeters in combinatie met het “con trasterende vrouwelijke geslachstdeel” als een onlosmakelijk verbond. Hoe komt een powete er op, zou je ook na de femenistische inhaal golfslag van the seventies zeggen.De intelligente, te vroeg overleden hoogleraar Jeroen Mettes schreef eens spottend over Hagar P. als een vrouw die gedichten over emoties schrijft en deze voordraagt op festivals. Hij voegde daar sarcastisch aan toe: “daar spreekt geen enkele ambitie, geen enkel engagement, geen enkele serieus dichterschap uit”.Interviewer Thomas Blondeau vraagt de powete of de boodschap die zij wil geven is: alles gaat naar de klote behalve de kut!Een poëtische vraag? Of dirty realism?Hagar antwoordt naief: “Kut vind ik een rotwoord. De vagina staat voor de schepping. Zij gaat verder met de bewering dat haar kind voor op staat en daarna haar dichterschap komt.Na nog het een en ander aan geleuter van Haagar met interviewer Thomas B. om de paginas van Awater vol te krijgen over haar stokpaaardjes als collectieve ideologieën, de rechten van de vrouw, Remco Campert, al of niet overkoepelden bedoelingen, verschillende invalshoeken,metaforen, archetypes, religie, naamgeving, politieke moorden en andere open deuren hou ik het voor gezien wat Hagar Peeters betreft.Ik zal geen bundels meer van haar kopen.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.