Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 mei 2014, om 15:22 uur
Bekeken:
343 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
177 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Fred van der Wal exit (deel 6)"


Fred van der Wal exit  (deel 6)

 

Ook “Al is het wijnje zuur..” is geschreven om ruimte te scheppen voor de gericht om zich heen trappende Fred van der Wal.Een standpunt bepaling en een verificatie bron.Een schrijven om ruimte te scheppen.Waar kom je dat nog tegen vandaag de dag?

 

Naar de werkelijkheid schilderende schilders hielden voornamelijk hun mond stijf dicht. Abstrakte kunstenaars publiceerden altijd al manifesten,dikke boekwerken vol vage filosofiën en nep-antropolo giese verklaringen (zoals Asger Jorn) ter verdediging van hun abstrakte breiwerkjes die iedereen voor raadsels stelt en stelde.

Ik weet niet helemaal met zekerheid te zeggen waarom realistiese kunste naars niet of weinig publiceerden,uit zonderingen als Pyke Koch en Carel Willink daar gelaten.De meeste realistiese schilders uit de jaren zestig schreven geen tien woorden zonder zestien spel fouten.Het is beschamend,maar de meeste realis tiese schilders hebben geen concept noch enige vi sie op de beeldende kunst of op zichzelf.Kijkt U maar eens goed naar de edelkitsch schilderijtjes van de nep- en namaak imitator van 17-e eeuwse stil levens en kerkinterieurs van het Groningse genie van Westeremden Henk Helmantel,die in zijn vrije tijd dorpsdoodgraver is met zijn koude kalvinistiese jatten.Populair bij dominees van de zwartste reak tie.

Ik dacht altijd al:Waarom heeft die Henk Helmantel toch altijd van die kouwe jatten als hij je een hand geeft,maar nu weet ik het.Hij zit veel te veel aan lij ken te prutsen.Chroniese paralyse van de bloeds om loop door een infectie met lijkengif of curare?De afloop laat zich raden!

 

Tot de nagelaten dokumenten kunnen ook brieven behoren.De kunstenaar verstuurt een brief,plakt er een postegel op,doet hem in de brievenbus en geeft hem hiermee voor goed uit handen en krijgt hem niet weer terug.Een waarheid als een door BSE aangetaste koe!

Niemand kan verhinderen dat een kunsthistorikus of journalist,tuk op een “ontdekking” ter meerdere glorie van het eigen ik alle vrienden, familieleden en bekenden van de artiest op zoekt.

Heel wat brieven heb ik met opzet vernietigd en heel wat ontvangers van mijn brieven zullen ze ook wel hebben weg gegooid,neem ik aan.Ik maak mij geen enkele illusie over mijn medemens.Andere epis tels zullen onopzettelijk verloren zijn gegaan. Soms levert een schrijven mijnerzijds onverwachts een jaren lang durend konflikt of misverstand op met de ontvang(st)er.Meestal met een evangelies bevlogen,artistiek ogende,donker harige,slanke da me,woonachtig in het zuiden des lands,die tot 1999 in elke brief wel een uitdagende,broeierige,eroties getinte,dubbelzinnige hint gaf en toch geen licht ge vend in het donker zoals die bekende lampen fa briek!

In zo’n geval van moedwil en misverstand eindigt de briefwisseling en de interesse mijnerzijds met en voor de ander partij voor goed.

 

De nabestaanden van  een kunstenaar hebben volop de gelegenheid om wat hun niet aan staat uit de nalatenschap  spoor loos te laten verdwijnen.

Iedere kunsthistorikus of vorser naar het leven van een naar de eeuwigheid afgereisde kunstenaar wordt belaagd door vele onzekerheden, tegenstrijdigheden, bedrog, onwil, moedwil, misverstand en on vermogen van de overlevenden.

 

Hoe er tijdens zijn leven over hem werd gedacht interesseerde de kunstenaar niet of nauwelijks maar hoe er na  zijn dood over hem wordt gedacht zal de kunstenaar Fred van der Wal in ieder geval worst wezen!Hij is de laatste vegetariër die daar last van ondervindt!

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.