Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 mei 2014, om 08:17 uur
Bekeken:
320 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Schoenendozen vol"


Schoenendozen vol.

 

Een algemeen verwijt van een klein aantal vijandig gezindkunst collegas schijnt te zijn mij op zeldzaam rancuneuze wijze te beschuldigen van leugens, ZONDER met specifieke details aan te komen zetten. Het zijn de maatschappelijk of artistieke mislukke lingen en gefrustreerden, hetzij drankzuchtigen die zich van deze praktijken wensen te bedienen. Ik kan de namen noemen maar dat doe ik lekker niet want dan krijgen we weer de emmers vol frustratie leeg gekieperd en jammerklachten naar een Hogere ionstantie.

Zo min als ik over jouw naar men mij mededeelde academische status kan oordelen kun jij dat over de mijne in het beeldende veld en in dat geval is het afgaan op oordelen van anderen een zwaktebod. Laakbaar ook. Verwerpelijk. Onaangenaam en het doet mij veel verdriet. Toch drink ik er geen glas roze sjampie minder om en omdat men ook dat als leugen zal willen kenmerken neem ik straks even een foto met een fles Rothschildt in de hand om al mijn eerder genoemde argumenten grote kracht bij te zetten en als dat niet helpt roep ik gewoon Isis er even bij die morgenavond weer thuis is om 'm van jetje te geven.

Wat dat betreft geldt: Two is a crowd in plaats van drie want drie is teveel.

De typisch Nederlandse Academische Arrogantie ten opzichte van beeldende kunst en zijn beoefenaren heeft deze laatste categorie weliswaar zelf grotendeels in de hand gewerkt door de in het artistieke spring in het veld regerende algemene domheid , doch dit evidente gebrek kan men niet iedere kunstartiest aanwrijven als zou hij onontkoom baar deel uit maken van een verzameling non entiteiten.

Hoe laat is het dan, meneer de berenman, die er wat van kan, zou ik mezelf in een verloren moment kunnen afvragen na mijn exposé over andermans/andervrouws onder voorbehoud aangeboden coulance.

Laat. Wat kopen we er allemaal voor! Het zal wel weer uitkomen bij anderhalve man en een paarden kop en de rest houdt ook niet over, doch laat ik nu eens ter zake komen.

Wat de felicitaties betreft. Ik schiet er niets mee op. En waarom schiet daar niets mee op?

Voor één felicitatie koop ik namelijk niets en die moet ik dan ook hierbij tot mijn grote spijt gelijk afwimpelen.

 

Het moeten er minstens drie zijn en dan accepteer ik niet het protest dat drie te veel zou zijn want "Drie is teveel" heb ik als toneelstuk al reeds gezien in 1965 in theater de la Mar van Beppie de Nooij met Joop Doderer als ik het mij goed herinner. Wat hebben we gelachen toen humor nog humor was!

En al weer goed geraden, heer X., ik was in gezelschap van een slanke, naar de geest van de tijd oogverblinden de jongedame type Françoise Hardy, in een strak zwart fluwe len jurkje en dat doet de gemiddelde weblogger mij in geen tienduizend jaar na. Zelfs niet met een academische titel. Ik heb het uitermate goed getroffen met mijzelf.

Maar goed ook eigenlijk.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.