Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 mei 2014, om 10:04 uur
Bekeken:
453 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
238 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Losgezongen klotsende borsten..."


 

“Andere behaha deskundigen menen daarentegen dat door de mannen de meeste bustehouders veel te wijd worden gekocht en dat de borsten in die kledingstukken maar een beetje in het wilde weg in het rond klotsen. De gepropageerde vrijheid der los gezongen klotsende borsten is de dood van de beha industrie dus moet met alle middelen bestreden worden. 

De meeste mannen passen de bustehouder altijd met de sluiting op de allerstrakste stand om de borsten beter uit te laten komen zodat de cups strak gespannen zijn en lekker strak trekken. Maar helaas: net als schoenen worden behas steeds wijder door het dragen.

Van zakkenstein dus.

Op een gegeven ogenblik kan de man hem dus niet meer strakker zet ten en woeps, daar gaat de perfekte pasvorm naar de kloten, dus die beha gaat heel beroerd zitten en daar komen wat ruzies in de intieme sfeer tussen vrienden en vriendin nen uit voort! Dan gaan die onervaren mannen met schaar, naald en draad ij verig aan de gang op klunzige wijze om de schouderbandjes in te korten om de borsten toch steun te geven, maar dat helpt allemaal niks. Dweilen met de kraan open! Prutswerk van behahaha amateurs! Van achteren komt ie alleen maar steeds hoger te zitten tot de rugband striemend in de nek zit.

Een belachelijk gezicht voor de partner! Zo komen ze dus bij onze zaak de deur niet uit want als ik dat zie gaat de deur op slot en komt de man pas weg als hij een goed passende bustehouder onder zijn overhemd aan zijn lijf heeft. Ik heb hier een klant gehad, die had de schouderbandjes met een stuk ijzerdraad ingekort! Eerst had hij nota bene prikkeldraad gebruikt omdat ’t meer bij het kledingstuk zou passen. Hij vond dat namelijk een prikkelende gedachte! Nou, dat zat nog eens lekker! Het leverde wonden op die heel langzaam genazen. Ik heb hem gelijk doorgestuurd naar de huisarts. Je kunt op die manier ook prikkeldraad, punaises of brandnetels in je ondergoed gebruik en als je eens extra opgewonden wilt worden, zeg! Het eind is toch zoek op die manier? ” Rozewater steekt de middenvinger op, slaat zich van plezier op de stevige dijen en proest het uit van het lachen. Het is eigenlijk heel vreemd dat travestie zo’n beladen onderwerp is. Je kunt nog beter zondags in plaats van naar de kerk een uurtje naar een voetbal wed strijd gaan, met stenen naar politie agenten en spelers van de tegenpartij gooien, opge pakt worden wegens openlijke geweldpleging, daarna naar de hoeren, in een videotheek een pornovideo huren en stomdronken thuis komen om je wijf en kinderen eerst eens met een honkbalknuppel op d’r lui d’r sodemieter te geven om de wind er flink on der te houden, want dat zijn normale, maat schappelijk geaccepteerde dingen, die zelfs op de E.O. geen opzien meer baren, maar als een heteroseksjuwelen, gevoelige, beschaafde man in alle rust en intimiteit voor de spiegel dames lingerie aan wil trekken schiet iede reen plotseling uit de krammen en spreekt de kerkeraad er schande van. Men hoeft het boek van Magnus Hirsch feld “Die Transvestiten” maar te lezen of U weet dat die popu laire afwijking heel veel voor komt. Het is een boek uit 1910 en voor die tijd uiterst mo dern. Er wordt ook niets afkeurend over traves tieten gezegd. Integendeel! Volgens Hirsch feld zijn travestieten over het algemeen vriendelijke, behulpzame, hartelijke, aardige, rustige, sociaal goed aangepaste, stabiele mensen, dus in een zin wordt hier… het beeld van de bekende beeldend kunstenaar Fred van der Wal geschetst in alle kleuren van de regenboog van het menselijk seksjuweel panorama.

 

 Zijn vriendelijkheid is allen bekend, beweerde drs. Hens Deventer uit Aduard meer dan eens. Het woord afwijking vind ik zo’n beladen begrip. Sommige travestieten gaan echt heel ver in hun behoefte om vrouwen te imiteren, kompleet met make up en pruiken. Mijn zegen hebben ze, maar ik kan me daar niet veel voorstelling van maken, maar ik heb er aan de andere kant niets op tegen. Een zware make up op je bek lijkt me ook niet erg prettig. In de jaren zeventig lakte ik wel eens mijn nagels en dat vond ik al geen pret tig gevoel. Ik deed dat ook alleen uit balorigheid, om me te onderscheiden van die duffe Friezen. De problematiese kant van de travestie zie ik niet zo. Wat willen travestieten? Eeen paar straffe tieten, of  Acceptatie met een grote letter A? Waarom? En van wie? Ik begrijp de charme niet van de drang naar geslachtsverandering, maar ook niet van het wezen van de extreme travestiet, die neuroties lijkt. Ik zie ook wel dat lingerie mooi ge maakt is, aaibaar en goed draagbaar, daar niet van. Het neemt niet bepaald mijn gehele horizon in beslag. Er is nog zo veel meer. Auteur Maarten ’t Hart had op zijn vijf tiende levensjaar al een onbedwingbaar verlangen naar een paar mooie borsten, lang haar, mooi e vrouwenkleren, exclusieve lingerie, naar alles wat een vrouw van hem zou kunnen ma ken. Hij blijft ook nu nog voor etalages met lingerie staan en dan schiet de behoefte om dat te kopen en terstond aan te trekken door hem heen en dat gevoel, die dwang is bij hem oncontroleerbaar en dan vraag ik mij toch wel het een en ander af. Die alles be heersende, fanatieke passies voor sex en lingerie zijn mij toch wel vreemd. Maarten Bies heuvel trekt net als zijn kollega Maarten ’t Hart ook damesslipjes en jarretelgordeltjes aan en dat maakt hem geen minder schrijver. Op een gegeven ogenblik lag zijn hele huis vol slipjes en jarretelgordels. Hij trekt zelfs de slipjes van Eva,zijn echtgenote aan en zegt gevonden slipjes mee naar huis te nemen. Daar zeg ik dus nee tegen.. Dick Hillenius bleek achteraf ook een fervente travestiet te zijn, las ik ergens. Het aan trekken van een bontjas is voor een man toch ook heel normaal. Wanneer en hoe raakte U verslaafd aan underwear? Ik raakte addicted aan underwear zo op mijn zestiende, maar toen plukte ik het gewoon van de waslijn van de buren. Je voelde je een stuk minder bloot als je een mooie set aan hebt getrokken. Je eerste aanschaf hoeft niet direkt van Dior te zijn, maar het scheelt wel in de daaglijkse om gang met gevoelsgenoten als je eens stevig in de bus blaast! Onder casual spul draag ik nu een maal graag mooie spullen. Als ik geen haar band bij me heb, gebruik ik vaak ondergoed, bijvoorbeeld een jarretelgordel om mijn lange haar uit mijn gezicht te houden tijdens het de-make uppen. Ik ben in Amsterdam eens in een vage bui zo mijn atelier uit gelopen, zonder er bij na te denken, kompleet met make up en oorbellen en ging zo uitgedost naar de kunstenaars sociëteit Arti et Amicitiae. De trend werd direkt opgepakt in bepaalde disotheekkringen en is nu alge meen. In de zeventiger jaren lag dat wel even anders. De kosten kunnen hoog oplopen van lingerie? Ik koop helemaal geen extreem dure lingerie, wel al tijd heel veel tegelijk. Koffers vol. Soms gaan kennissen als de wakkere spuitgast Piet Paaltjens-Pielstroom, lid van de vrijwillige brandweer, mee om te helpen bij het uitzoeken, die kijkt als wakkere spuitgast door zijn beroep heel krities naar uitslaande schoorsteenbrandjes. Maar ja,wat is duur op dit gebied? Alles is duur! Ik bedoel maar…Een petatje oorlog is ook duur! Als U iets leuks ziet koopt U het gelijk in tienvoud? Ja! Natuurlijk geen ouwe-wijven-behas met van die vijftiger jaren punttieten voorgevormd er in.

Een enkele keer overhandigen ze je die met zo’n suikerzoete glimlach: ”Gaat U die maar eens fijn passen, mevrouwtje…oooh, pardon, meneer!

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.