Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 mei 2014, om 20:24 uur
Bekeken:
328 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
182 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mest. mist en moeras zijn biotoop"


Als ik een gristen een hand geef tel ik na afloop altijd mijn kloten even na, want ze rukken met liefde je de ballen uit de broek waar je zelf bij staat!

 

Helmantel, kind van het domineesland. Mest, mist en moeras is zijn biotoop. Dominees, priesters en prelaten. Een gristullukke kategorie die zoals bekend geen snars verstand heeft van beeldende kunst, noch enige belangstelling of passie voor kunst en kultuur.

Hordes griffermeerde juffrouwen met steunkousen, krukken en natte benen lig gen zich klaar te vingeren bij een stilleventje van Helmantel.

Komen loeiend en spuitend uit alle gaten en hoeken als een walvis klaar bij die dorre plaatjes.

Helaas lijkt gereformeerde droogkloot Helmantel helemaal niet op die rooie gek van een van Gogh, behalve zijn ongetrimde befbaard, waar korsten brood en opgedroogde boerenyoghurt in hangen.

Waanzinnig is hij niet (maar volgens de E.O. is er altijd nog hoop) noch ge slachtsziek in een dergelijke mate dat zo’n euvel als een lopend vuurtje door de artistiekerige noordelijke contreien, waar in het vlakke land, dankzij een kon stante noorderwind niets verborgen blijft, rond gaat.

Longkanker zal niet-roker Helmantel ook niet zo snel op lopen, aids al helemaal niet, want sex is taboe in huize Helmantel (hij hangt zijn lul nog liever een lauw kopje slaapthee), waar het voor droogneukers met prostaatproblemen als Hans doktorandus van S. zo goed toeven is en schulden als Rembrandt maakt hij als gierigaard en gezagsgetrouwe aanhanger van het CDA burgermans fatsoen uit principiële schijterigheid bij voorbaat al niet.

Zoals het genie van Westeremden als miljonair op klompen zo graag  rond kletst dat hij zijn kleding bij plattelands armydumpwinkels koopt en zijn geiten wollen zweetsokken met knollen ter grootte van een maasbol tot op de draad toe verslijt, zo  kunt U maar beter niet bij hem zondag middag op de koffie ko men.

Pils wordt er op de dag des Heer’n niet geschonk’n uit principe (op alle andere dagen van de week ook niet, want onze griffermeerde levenskunstenaar is lid van de blauwe knoop) en het pijpje alcoholvrij bier zonder glas (boerenkinkels drinken het recht uit de fles) dat hij mij met een nijdig gezicht aan reikte werd na enige sterke aandrang mijnerzijds opgevolgd door een tweede, maar dat was de absolute limit, verklaarde de kunstartiest enigszins grimmig en een andere keer terug komen moesten we ook maar liever niet doen.

Hij wist bij voorbaat al dat hij aan ons nooit een cent zou verdienen om dat we zijn schilderijen niet bepaald erg hoog in schatten.

Veel geld besteedt de zwartgallige kalvinistiese Oranjeklant Helmantel niet aan uiterlijkheden als kleding. Zijn echtgenote op biljartpoten ziet er uit alsof ze regelmatig uit vullisbakken vreet, haar soepjurken uit de recyclingwinkels ko men ( mijn bustehouder is duurder dan de hare) en de bril op haar neus is het tiepe dubbel gevouwen opklapbare  ziekenfondsvouwfiets stijl kippekut 1930 met glazen ter dikte van colaflesbodems.

Helmantel zelf lijkt op het eerste gezicht uit een opvanghuis voor ontheemde psychiatries gestoorde zwervers te komen (zie afb.).

Je moet er niet aan denken wat zulke minkukels in bed tussen de klamme, zure lappen met elkaar uit voeren!

En of dat allemaal mag van de milieu wetgeving in het kader van de voorschriften t.a.v. van vervoer van gevaarlijke stoffen!

Ik prijs mijzelf al decennia gelukkig geen vrienden te hebben onder vertegenwoordigers van enige vorm van het walgelijke kalvinisme of  die misselijk makende op Amerikaanse leest geschoeide gospelende ghetto kultuur en de evangeliese schreeuwkultus met de handjes omhoog (stick ‘m up, Joe!) van de E.O. aanhangers waar tante Thea F. zich zo thuis voelt.

Zonder geregeld over mijn nek te gaan bezoek ik om de tijd te doden en mijn echtgenote te begeleiden een maal per week des zondags een achterlijke pinkstergemeente te Heerejezusveen en doe mijn best het weinig boeiende,ongeschoolde, suffe gezelschap sukkels enigszins beleefd te woord te staan bij het koffie drinken. Menigeen uit die kringen zal Helmantel een groot kunst schilder vinden, maar ik, Fred van der Wal, blijf hem in elk geval het eerste millennium meer een kommersjele ku(ns)tschilder vinden met de artistieke uitstraling van een pak neutraal wasmiddel dan een flamboyante kunstenaar.

Als fijne gristen zult U zeverend zeggen: ”Ja, ja, broeder, oho, ho-ho, broeder aller broeders, oh, wee mij in den Ho-Ho-Ho-o-ge, broeder, wie zonder zonden is die werpe de eerste steen, broeder bra-hoeder,” maar pas op met die woorden!

Voor U het weet heb ik als overtuigd kultuuranarchist alle betontegels van het slingerpad mijner losbandige ontuchtige vaad’ren los gewrikt en bergt U zich dan maar met Uw vroom ten hemel geslagen ogen! Zet maar gauw een al of niet gevulde omgekeerde pispot als helm op!

 

(wordt vervolgd)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.