Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
4 mei 2014, om 09:37 uur
Bekeken:
360 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
181 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Oto intervjoe 1988 "


                                                                          Oto intervjoe 1988 (deel 1)

 

Fred van der Wal:”Dit oto intervjoe (auto interview), waarin intervjoewer (interviewer) en geïntervjoewde (geïnterviewde) niet geheel en al toevallig samen vallen zou ook probleemloos met de Nagrarecorder op schoot in een auto kunnen worden gehouden, maar dan niet samen geperst in een Goggomobiel met beslagen ramen en moeizaam piepende ruitenwissers,  maar meer als lichtelijk beschonken, lallende, wulpse diva nippend aan een dure Franse Cognac, luxueus languit liggend in bikini, een cocktail jurkje  of gehuld in pikante dameslingerie, mijn glad geschoren benen, gevangen in  onrustbarend zwart glanzend nylon licht opgetrokken voor optimale toegang  gespreid op de wit lederen back seat van een Mercedes Benz of Jaguar E-type 1965 met ingebouwde koelkast, koeleurentulleviessielulleviessie, noten houten dashboard, spaakwielen, dubbele verchroomde uitlaat en - saillant detail –verstelbaar sportstuur en naar achteren uitklapbare ligstoelen voor het wederzijds intiem gemak!

Paradise by the dashboardlight(ning) dus!

Jawel, lezer; ik gelóóf  (en daarom zing ik) bij nader inzien dat daar toch meer mijn ware bestemming ligt als voormalig groot steedse Amsterdamse dekadent, dan onder de evangeliese gleufsgeneutjes, alhoewel ik ondanks alles toch nooit een warm voorstander van het militant roze front zal worden en de voor volgende week geplande geslachtsveranderende operatie bij nader inzien toch maar op het laatste moment  heb afgeblazen!

De bisexuele levensstijl valt bovenal te prefereren zo zegt de Viva, die Bijbel voor de werkende vrouwelijke arbeidersjeugd en daar hebben wij ons aan te houden, nietwaar!

Vijftig procent meer kans op de relatiemarkt beloven zij ons en alles draait uit eindelijk toch om het gaatje, zoals een disk jockey met grasgroen haar en twee zware gouden tepelringen mij laatst nog vertelde onder het scratchen van andermans backside door, dus altijd prijs in de eeuwig wentelende tombola van het al of niet gelijkslachtelijke geslachts leven van alledag! Toch is de christelijke wijze van omgaan nog de meest ge zonde, naar men fluistert in het kalvinistiese stiltecentrum l’Abri  en aan verwante hovaardige kristullukke kringen waar spreken zwijgen is en zilver goud, maar de aids remmers ondanks alles nog steeds geheel afwezig zijn op de smetteloos witte planchette boven de granieten wastafel!”

 

U zegt niemand te kennen in evangeliese en kalvinistiese kringen die enige waardering op brengt voor Uw kunstenaarsschap, ondanks meer dan 204 tentoonstellingen van Uw werk en een slordige 200 verkochte schilderijen, tekeningen en nog meer exemplaren grafiek. Hoe rijmt U dat?

 

Ten eerste hoeft er in de moderne dichtkunst niets meer te rijmen anno nu van daag de dag, ten tweede is het niet elke dag Sinterklaas. Kent U dat verhaaltje van Carmiggelt,waarin een kroegbaas uit roept: ”Oooh, wee mij, was ik maar dominee van de zwarte kousen kerk geworden, had ik tenminste nog een eerste graadssalaris en een puik geïndexeerd waardevast pensioen!” Maar de meeste do minees die Fred van der Wal gekend heeft dachten waarschijnlijk net als hij zelf: ”Was ik maar kroegbaas, dan viel er ten minste nog wat te lachen in het leven en heel wat meer te schenken!”

Een enkeling bewonderde me in het verleden omdat ze zelf veel liever kunste naar waren geworden dan schoolmeester, maar daarnaast heb je een hele grote massa van dombos die nooit jaloers zijn op kunstenaars of hooguit afgunstig op gelikte onbenullen die het tulleviessiescherm vervuilen met hun onsmakelijke, zouteloze praatjes zoals die KPN pooier Menno Büch. Beeldende kunstenaars worden eigenlijk alleen benijd door minder succesvolle, kunstenaars. Ik ken er één (Ernst Jan Engels, de zoveelste aan schaamluis lijdende ex-verloofde van de roomsch katholieke promiscueuze homo auteur Gerard Reve) die hebben ze met de GG&GD in 1977  uit zijn atelier in de tweede Nassaustraat  8 te Amsterdam weg moeten slepen, omdat hij krankzinnig van jaloezie was geworden op David Hockney en in zijn gekte volle flessen sherry van tien meter hoogte naar beneden smeet naar volkomen onschuldige, beroepswerkeloze mensen die niets vermoe dend in de tuin zaten te zonnen met De Telegraaf of De Waarheid in de ene klamme jat en een pijpje pils in de andere op kosten van de bijstand. God straft onmiddellijk, zeiden sommigen tevreden! Doorsneemensen uit oud west Amster dam willen alleen hun natje en droogje, André van Duin op de buis en daarna pornochannel tot drie uur in de ochtend, Veronica op volle toeren, een kratje pils bij de hand en iedere maand een uitkering op de giro, verder gaat de belangstel

ling toch niet. Progressieven dachten dat de hemel eindelijk op aarde zou aan bre ken als heel Amsterdam stampvol zat met papiamento of swahili kwakende kwat kauwende analfabete  allochtonen met bloed doorlopen ogen en rastapijpe krul len van onder oversized gebreide veel kleurige mutsen. Nu is het zo ver en is de meerderheid van Amsterdam allochtoon, meer dan de helft in de steun en lijken komplete wijken meer op Timboektoe dan op een wereldstad en heeft het van ouds puur Amsterdamse dagblad Het Parool om deze reden zo weinig abonnees dat de krant met opheffing wordt bedreigd. En dat zijn de bittere vruchten van de paarse multikulti samenleving!

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.