Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
3 mei 2014, om 08:20 uur
Bekeken:
446 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
189 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het waren gewoon pornopics uit vieze blaadjes"


“Het fotoalbum ligt in de koelkast in het vriesvak, dan raak ik het nooit kwijt.”

“Je bent goed georganiseerd,” zei ik en haalde het uit het vriesvak. Het waren allemaal fotos van extreem hoge hakken, vrouwen- èn mannen enkels, in nylons gestoken slanke benen met jarretelgordels.

Ik wist dat dit Babs gewoonweg niet kon zijn.

Hij had gewoon pornopics uit vieze blaadjes gefotografeerd en ingeplakt.

De linkmiegel!

Op sommige bladijden zaten advertenties voor dildos, vibrators en kondooms geplakt.

Niet echt opzienbarend.

Ik kende de stuff uittentreure en sloeg het album na een paar paginas dicht. Wat sex betreft was ik altijd al volkomen blasé.

Een goed boek als “Alleen op de wereld”  was interessanter.

“Na de scheiding heeft ze me die fotos opgestuurd als troostprijs” zei hij. Hank voelde onder het kussen en trok een paar pumps met hoge naaldhakken te voor schijn.

“Na die diefstal van dat schilderij van  “Arjans eerste rode schoentjes” was ik zo aangeslagen, dat ik het niet meer met een vrouw kon doen.”

Hij schonk zijn glas weer vol rode wijn.

”Die pumps zijn nu mijn beste vriendinnen, die hebben nooit hoofdpijn als ik ze wil neuken, die werken altijd ten volle mee, die hebben me nog nooit belazerd met een andere vent op hoge hakken. Ze houden van me”.

Hij had de schoenen in brons laten uitvoeren.

“Ik ga elke avond met die schoenen naar bed en dan neuk ik ze tot mijn lul op een geschilde tomaat lijkt en daarna zet ik ze in de afwasmachine, want het gaat hal gauw zo bedompt ruiken in de kamer, dat kan ik niet hebben, anders gaan de buren er over lullen en er wordt al zoveel in de buurt geluld.”

Ik zei niets en nam nog meer fotos. De diskette van mijn kamera was bijna vol.

“Ik weet nog een mooie foto” zei hij en knoopte zijn gulp los. Hij had een onder broek met gaten aan, pakte de schoen beet en wurmde zijn lul er in. Helemaal uit het boekje van Reik of van Foucault, dacht ik.

Hank Duvelsjas; a suitable case for treatment.

“Schilder je nog steeds, Hank of zit je de hele dag alleen maar te zuipen en met je lul te spelen?”

“Ik schilder de hele dag ook als ik niet schilder! It’s all in your mind, man! Soms komt de grote Rembrandt op bezoek. Meestal na twaalven als de klok heeft gesla gen”.

“Stoort hij je niet bij je werk?”

“Och, een genie trekt altijd genieën aan. Als Rembrandt niet langs komt dan ver schijnt meestal wel de geest van de kwadratuur van de omcirkelende bovenmense lijke afmeting en daar wor stel ik mee tot aan de gouden dageraad.

Dat is een heel lastige geest. Je kunt veel beter de geest van Marylin Monroe of Jayne Mansfield hebben. Daarom heb ik ook nooit portretten geschilderd. Het zou mijn dood worden heeft de geest van de bovenmenselijke afmeting gezegd. Ik mag alleen kerinterieurs en stillevens schilderen”.

“Verkopen je schilderijen nog steeds een beetje?”

“Ze vliegen de deur uit als dunne stront! De royalties bulken me de kontzak uit! Vroeger liep ik in de stad rond met zo’n tiet vol poen dat ze dachten dat ik aan de hormonen was. Cup dubbel D was er niks bij!”

“Wat raad je de jonge kollegaatjes aan?”

“Om elke dag een bruin brood op de plee uit hun hol te bakken dan blijven ze lang gezond!”

“En verder?”

“Elke avond een stuk in je kraag zuipen en op een of ander wijf liggen krikken! Liefst op twee tegelijk!”

“Wat inspireert jou om te schilderen?”

“Wat inspireert jou om te schijten?”

“Wat vind je van het leeg lopen van de kerken?”

“Ik vind niks van het leeg lopen van de kerken. Dat is allemaal bullshit. Net zoals het milieu. Het komt en het gaat. De kerk besodemietert de mensen. De kerken lopen niet leeg, ik loop zelf leeg en dat is andere koek dan broekoek! De broe koek koekt uit de bomen, pas op dat je er niet onder zit.”

“Wat houdt je dan wel bezig?”

“De jonge wijven!”

“De jonge wijven?”

“Die mokkuls dragen te korte truitjes onder hun tieten en een grote ring van klatergoud door hun navel, boven een minirok die vijf centimeter onder d’r lui d’r kut ophoudt. Da’s toch niet normaal! Nogal logies dat ze bij bosjes worden aange rand! Ze vragen er zelf om!”

“Wat vind je van de vrouwen emancipatie?”

“Zodra ze bereid zijn in de boksring te verschijnen met blote tieten en zonder bok sersshort hebben ze mijn zegen, dan ben ik bereid om thuis de luiers te was sen, in een jurk rond te lopen, de bedden op te maken, maandverband te kopen, de dagelijkse boodschappen te doen en elk geparfumeerd grachtengordelwijf onder weg te beffen dat op de tramhalte van lijn negen staat te wachten! Ik ben voor de matriarchale maatschappij! De mannen zijn lang genoeg aan de macht geweest. Het is tijd voor wisseling van de wacht, weet je.

Als we een vrouwelijke paus krijgen gaat het allemaal van een leien dakje. Een pausina. Die wijven willen het alleen een beetje al te snel. Voor het weet zitten wij mannen in een concen tratiekamp achter prikkeldraad te wachten op kastratie zonder verdoving of de lul en ballen guillotine”.

“Maar hun eisen zijn toch heel redelijk? Baas in eigen buik, betaald moeder schapsverlof, vrije sex, ongebreideld lesbiëren met kortgeknipte kuttekoppen in tuinpakken en promicueuze sex op Donald Duck schoenen en door de overheid betaalde abortussen en geslachtsziekten bestrijding?”

Hank schonk zich nog eens in.

��O��en�P>�ekt altijd genieën aan. Als Rembrandt niet langs komt dan ver schijnt meestal wel de geest van de kwadratuur van de omcirkelende bovenmense lijke afmeting en daar wor stel ik mee tot aan de gouden dageraad.

 

Dat is een heel lastige geest. Je kunt veel beter de geest van Marylin Monroe of Jayne Mansfield hebben. Daarom heb ik ook nooit portretten geschilderd. Het zou mijn dood worden heeft de geest van de bovenmenselijke afmeting gezegd. Ik mag alleen kerinterieurs en stillevens schilderen”.

“Verkopen je schilderijen nog steeds een beetje?”

“Ze vliegen de deur uit als dunne stront! De royalties bulken me de kontzak uit! Vroeger liep ik in de stad rond met zo’n tiet vol poen dat ze dachten dat ik aan de hormonen was. Cup dubbel D was er niks bij!”

“Wat raad je de jonge kollegaatjes aan?”

“Om elke dag een bruin brood op de plee uit hun hol te bakken dan blijven ze lang gezond!”

“En verder?”

“Elke avond een stuk in je kraag zuipen en op een of ander wijf liggen krikken! Liefst op twee tegelijk!”

“Wat inspireert jou om te schilderen?”

“Wat inspireert jou om te schijten?”

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.