Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 april 2014, om 21:28 uur
Bekeken:
369 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
189 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ben geen politicus die stemmen moet winnen (deel 3)"


Ik ben geen politicus die stemmen moet winnen (deel 3)

 

Hoe is dat gevoel; ik ben dan wel beeldend kunstenaar, maar daarnaast had ik ook nog vele andere werkzaamheden?

 

Dat gaf mij het plezierige gevoel bij een kleine elite te behoren. We hadden dan ook op een gegeven moment vijf huizen in eigendom en daar kijken de onbenullige kollegaatjes dan met kinnesinne naar, zonder te beseffen dat zo’n bezit bepaalde verantwoordelijkheden met zich meebrengt en een positieve kijk op de maatschappij. Ja,ook die pvda stemmers, die onderwijskollegaatjes van Ina keken daar met argusogen naar, omdat zij zelf hooguit een nieuwbouwwoning konden permitteren en dat is helemaal geen bezwaar, maar belaster dan geen anderen.

Tijdens een reunie van de klas van 1962 van de Da Costakweekschool aan de Koepellaan 8 te Bloemendaal schepte ik daar natuurlijk ook flink over op en dan zag je de bleke kaken van die schoolmeesters verstrakken en de knokkels van de kramp achtige schoolmeestersvuistjes krijtwit worden van gramschap.

Ja,dan leef ik op!

Jaloezie van anderen op onze bezittingen en rancune daarover is de benzine die mijn motor doet lopen. De meeste manlijke klasgenoten hebben vreselijk moeten ploeteren en blokken in de avonduren om lager aktes en aantekeningen te verwerven zodat ze weer een periodiek in salaris omhoog gingen.

Eens een schoolmeester, altijd een schoolmeester, is hun devies.

Eén klasgenoot zit in een inrichting in Santpoort en ik, Fred van der Wal, werd dan wel beeldend kunstenaar, maar dat was voor die verzameling schoolmeesters die middag van de reunie precies hetzelfde als opname op de gesloten afdeling vn het leipespeis. Volgens sommigen waren die beide tijdspasseringen volkomen synoniem en hoorde ik in een dwangbuis.

Alleen is mijn gekte en totale sexuele waanzin een volmaakt kontroleerbaar proces. Ik hoef alleen maar een knopje om te zetten. En samen in een dwangbuisje met een aaangename dame, daar heeft een heteroseksjuweel al helemaal geen enkel bezwaar tegen!

 

Kunt U zich voorstellen dat U uitsluitend en alleen maar zou schilderen?

 

Nee, dat kan ik helemaal niet, want dan zou ik net zo’n suffe droogkloot worden als H.H. of een inge dutte slaapkop als R., die op de grote Rembrandt, de Prins Onzer Schilders gelijkende, kogelronde vette oliebol, maar ik zou me nooit ontpoppen tot een verkeerd uitgepakte vette koosjere gehaktbal als die pedante sukkel M. d. K.

Wist U dat hij tot drie keer toe is afgewezen voor het lidmaatschap van Arti et Amicitiae?

Dat zegt wel genoeg over zijn kwaliteiten als leraar van die christelijke kunstakademie te Kampen, waar ze hem bijna nog hebben uitgesodommieterd omdat hij (volgens zijn eigen zeggen) sexuele betrekkingen onderhield met een eerstjaars leerling, die dacht dat het zo hoorde, dat er in christelijke artiestenkringen met de speciale vleeskwast eerst de mossel flink moest worden schoon geschrobd van de leerlingen van de vrouwelijke kunne om de Hogere kunsten op kristelijke grondslag te dienen, totdat de ouders op school kwamen klagen bij de direktie over het sexuele gebruik van de leerlinge in kwestie.

Die direkteur was een ex-timmerman die artistiek gezien van toeten noch blazen wist, maar die wel wist dat waar gehakt werd ook spaanders vielen, die kon je uit een blok beukenhout nog eens met verve een houten kut laten hakken als geen andere, dus die dreigde hem gelijk met ontslag en met de rechter.

 

Volgens die fijne Meneer M. kom ik de christelijke akademie nog niet via de achterdeur binnen, daar zou die vrijgemaakt gereformeerde ouderling oorwurm zelf voor zorgen. Ze hebben die deur zelfs nog moeten uitbreken omdat een leraresje schilderen,de volkomen onbegaafde half abstrakte knoeister als die dikke domoor uit Almere, die zo’n vette varkensreet en dikke dijen had dat ze niet naar binnen kon door de zijdeur en klem bleef zitten.

Die M. was me d’r eentje van de chistelijke garde!

Ouderling in de vrijgemaakt gereformeerde kerk (tijdens een avondmaal werd ik daar uiteraard geweigerd, want van kunst schilders waren ze niet zo gediend) en vrijetijdsverzamelaar van hard core pornography, vertelde hij mee eens vrolijk langs zijn neus weg. Een stapel sexboekies van meer dan een meter op elkaar poepende en piesende onder de stront gesmeerde neukende mannen en vrouwen bewaarde hij in zijn kelder onder een berg anthraciet en stookhout tot zijn lieve vrouwtje die rotsooi vond en echtscheiding aanvroeg vanwege geestelijke mishandeling door dat minkukel. Op de salontafel lag keurige de E.O. gids en evangeliese lektuur, maar hij was ook op de VPRO gids geabonneerd die hij snel onder het vloerkleed schoof als er mede-gereformeerden of de dominee op bezoek kwamen. Het was me het gezinnetje wel!

 

Het meest voor de hand liggende kunstenaarsleven in Amsterdam zou betekenen net als mijn gewaardeerde kollega C. tot twaalf uur in je nest liggen rotten en daarna pils te gaan hijsen op een terras van het Leidseplein, een los lopend wijf te verschalken en vervolgens -als dat niet gelukt was- naar de sociëteit Arti et Amicitiae of De Kring een geschift los lopend artistiek wijf met veel Sehnsucht en genitale goesting in d’r broek proberen te versieren.

Nou, daar pas ik toch echt voor. Als ik aan de bar de schilderes Marry Maritiem soep hoor op slurpen hoef ik al niet meer!

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.