Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 maart 2014, om 14:30 uur
Bekeken:
444 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
347 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Boksstoten voor zijn overontwikkelde waterhoofd..."


Om de gestoorde kunstenaar van G. in zijn vroege jeugd rekenen bij te brengen gaf zijn vader hem links en rechts keiharde bij de S.S. geleerde boksstoten voor zijn overontwikkelde waterhoofd, boksstoten die hij dan moest optellen, af trekken of tot in de zoveelste macht verheffen uit het blote hoofd, want papier kostte centen en dat kon Bruin niet trekken. Ja,dan wil je wel en heb je de rekenkunst dankzij die knallen voor je hersens in no time onder de knie.

En dan riep die vader ook nog elke keer: 'Je bent toch geen Joods? Annpakken zul je, anders worden d ekommunisten nog de baas!'

Zo maakte men wonderkinderen in de maakbare maatschappij van het nationaal socialisme. Kinken en knallen voor de kanus.

Ik mag dat soort Spartaanse, sadistiese opvoedings methoden wel! Die licht kwajongens achtige fluim van een E.O. “buiten” producer H. doktorandus van S., (die een masochistiese broer met aids heeft),die mij in het verleden van het aanhangen en regelmatig op grote schaal praktizeren van bizarre, sadomasochistiese praktijken betichtte alsof hij er zelf bij geweest was, (voor wie in deze materie interesse heeft ligt er een uitstekende brochure onder de titel ‘Slaaf en Meester’ klaar om geheel vrij blijvend op aanvraag toe te sturen! Wat let U? Menig leuk meisje, rijpere dame en fijne, blonde jongen wil gedomineerd worden in bondage! Zeker weten!) liet na de kerkdienst de juchtlederen scheerriem altijd wekelijks door de ijle, Groningse lucht fluiten en zag goedkeurend hoe het leer zich vrolijk in het blanke, nog maagdelijke vlees van de onbevlekte, bleke, pukkelige jongens ruggen van zijn zoontjes vastbeet om ze te temmen en discipline bij te brengen.

Die jongens schijnen nu als volwassenen niet anders meer te willen!

Goed voorbeeld doet goed volgen, zeg ik maar altijd. Het lef uit iemand zijn leven, de vellen van zijn rug en de ballen van het kinderlijf af meppen daar zijn die gereformeerden altijd goed in geweest.

Na negen dochters kreeg die vader van van G. eindelijk een boy, maar tot zijn verdriet bleek de jongen zich niet helemaal normaal te ontwikkelen, zoals bij al die bleke, schriele, onderdemaatse tiepetjes die voor artiest in de wieg lijken te zijn gelegd wel meer gebruikelijk is. Hij zag er met zijn krullenbol zeer meisjes achtig uit,l eek gelijk al van de flikkeradatsj, was zwaar kontakt gestoord, leerde moeilijk en zat de hele dag te dromen, uit zijn neus te vreten of te tekenen. Karak ter eigenschappen van het ware artistiek talent zult U tegenwerpen! De meeste langharige gesubsidieerde kontraprestatie kunstenmakers zaten in de jaren zeven tig en tachtig (zoals D.) toch ook op kosten van de belastingbetaler de hele dag een potje uit hun artistieke neus te vreten,van verveling aan hun veneriese lul te trekken, de buurvrouw op te krikken als de buurman naar zijn werk in de haven was of uren lang zwaar geteisterd door de artistieke inspiratie uit het raam van het gesubsideerde ateliertje te kijken, dus dat klopt wel. Ik heb het zelf allemaal ge zien.

Die van G. toch; twaalf ambachten en een gros ongelukken. Het kan toch ook niet missen! Talent in opkomst! Land in zicht! Het artistieke peil stijgt; de moraal daalt omgekeerd evenredig aan de hoogte van het artistieke talent. Een wet van Meden en Perzen. In de jaren vijftig belandde hij dan ook in de AVO, de Arbeids dienst Voor Onvolwaardigen, waar hij zakjes plakte, behangselpapier oprolde en met veel moeite afwasborstels of wasknijpers in elkaar zette. Een afwisselende stiel met uitzicht op een stevige promotie naar de inrichting om de hoek. Geregeld werd hij op zijn smoel geslagen door de werkmeester als hij niet meer dan een of twee af wasborsteltjes per dag afleverde.

Tijdens de tweede wereldoorlog is van G. door twee Gestapo beulen in leren jas sen speels genitaal gemarteld. Speels, schrijf ik met opzet, want anders had hij het niet overleefd. Er viel met die nazis niet te spotten! Die kenden nog eens het klap pen van de zweep! Daar telde een mensenleven niet! Menigeen werd naakt aan een paal of over een houten bok gebonden en met de bullepees door jonge,goed gebouwde, blonde, sadistiese S.S.-ers dood geslagen.

De S.S. als dodelijke amateursportvereniging.

U voelt het al aan Uw water; de artiest van G. werd voor goed eroties gefasci neerd door lange leren jassen van sadistiese Meesters met harde Teutoonse kop pen en folterende handen als kolenschoppen zo groot. Als hij als kunstenaar naakt onder zo’n jas met een genitale knalsigaar van onderen (Een sigaar uit eigen doos waar Monica Lewinsky een punt aan zou kunnen zuigen) van heb ik jou daar voor zijn ezel staat is hij niet meer te houden op het witte doek met de verfkwast. De onstuitbare inspiratie spuit bij tubes vol de hele ruimte door. Hij voelt zich op zo’n moment sterk, mannelijk en sadisties als hij één van zijn vele leren jassen aan trekt over zijn naakte, van lust zinderende, door tegennatuurlijke perverse hartstochten huiverende lijf en kan plotseling de hele wereld aan. Denkt hij. Wij weten immers wel beter!

In 1964 trekt de lichtelijk gestoorde kunstenaar voor het gemak van een regelma tige bewassing en de daaglijkse gestampte pot maar bij zijn zuster in, die net een wasmachine heeft aangeschaft. Het is niet de enige sexuele afwijking waar de kunstschilder aan lijdt. Kapsalons en vrouwen die het haar wassen winden de kunstenaar steeds meer bovenmatig op. Als lichamelijk vroeg rijp kind al vond hij dit tafereel fascinerend. Als volwassene windt schuimend zeepsop (als symbool voor rond spattend, leven brengend sperma?) hem erg op en hij kan geen dames kapsalon voorbij gaan of hij stormt in zijn lange, leren, tijdelijk hoog gesloten jas naar binnen rukt het enige kledingstuk dat hij draagt open waar onder hij hele maal naakt blijkt op een jarretelgordel en nylons na en toont zijn reusachtige erektie aan de hevig geschrokken, gillende vrouwelijke clientèle die met grote roze plestik papillotten in het haar en een tas slappe koffie in de hand vredig onder de droogkap vegeterend zoet zaten te lezen in de Libelle of de Margriet. Overbodig om mede te delen dat hij na deze vervangende, symboliese geslachts daad, waarbij hij overvloedig ejakuleert tegen de spiegelende ramen van de barbierszaak, regelmatig achterna gezeten wordt door woedende, schuimbekkende, bloeddorstige kap persbediendes met vlijmscherpe scheermessen en grote scha ren. Zij zagen hun nering aardig verstjeerd worden door de artistieke, ontuchtige klaploper en menig kapsalon ging na een bezoek van de kunstenaar bij gebrek aan verdere klandizie na het beschamende voorval voor goed over de kop. Is het exhibitionisme en de neiging zich regelmatig in dameslingerie te hullen een onbe wuste kastratie wens van de kunstenaar of een vlucht uit de realiteit van de on draagbare zwaarte van het bestaan?

Het is de hamvraag of de primitieve kunst van kunstschilder van G. uit zijn ziels ziekte valt te verklaren of vice versa.

Vele wegen leiden naar Rome, nietwaar?

Wat hebben zijn fixaties met zijn kunstwerken te maken?

Zou hij zonder zijn gekte ook beeldend kunstenaar zijn ge worden? Of niet? Vragen die helaas niet meer te beantwoorden zijn. En in hoeverre is dit van toepassing op elke kunstenaar? De kunstenaar heeft immers maar één leven en vindt vaak een voortijdig einde of gaat ten onder aan drank, drugs en sexuele uitspattingen.

Als het kenmerk van goede kunst is dat het artistieke oeuvre je wurgend bij je ballen pakt dan is voor mij die van Genk geen kunstenaar, want zijn werk, zijn sexuele afwijking of zijn gekte doen mij helemaal niets. Ik ben wel wat gewend en geen sexuele zee of sexuele aberratie gaat mij als kenner van de menselijke soort en liefhebber van de losse, moderne vrije omgangsvormen gauw te hoog.

Net zo min het werk van de amateurkunstenaar van G. kunst is als die commer ciële gelikte, handig door Henk Helmantel nageschilderde te duur betaalde oer saaie kalvinistiese17-e eeuwse nep- en namaak kerk interieurs voor boven de bank in het bruine interieur van lijzig sprekende sierpompoenen en de AVRO bruinwerker Jos Brink en al die honderdduizenden andere aanhangers en fervente poepstampers van de bruine vloot of al die ontelbare in serie geproduceerde hon derden saaie stilleventjes van voornoemde kunstenaar uit Westeremden, die ik beschouw als een veel grotere afwijkeling en een onuitwisbare afschuwwekkende schandvlek in de kunsthistorie dan welk kunstwerk van die amusante, perverse, gekke van G. ook. Mag ik U verder wat dit onderwerp betreft toch even nog het doorwrochte werk “Kunst und Wahn,” uitg. Dumont,prijs f 112,70 aanbe velen, maar ook die onthullende, soms zo schokkende uitgaven in eigen beheer “Daaaag Dagboek”,maar ook de bekentenislektuur van “Het Geheime Sexuele Leven Van Eeen Ware Artiest,” maar ook het 500 paginas tellende “Slaaf en Meester en “Al is het wijntje zuur; het blijft op tafel!!!” van die auteur Fred van der Wal, 285 pag. rijk versierd m. vele kl. en zw.w. ill. Konfessies uit het tot nu toe gesloten ge bleven persoonlijke archief, dat in figuurlijke zin overdrachtelijk dicht geknoopte hoog gesloten symboliese zijden doorkijkbloesje kompleet met roesjes, paarl moeren knoopjes en wat daar allemaal voor fraais en frivools aan dameslingerie onder schuil gaat, ontboezemingen eigenhandig ontrukt aan de levens geschie denis van de geniale kunstenaar zelve, uitg. Nomanspress,prijs f 32,90,bij voor intekening nu al reeds verkrijgbaar?

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.