Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 februari 2014, om 19:53 uur
Bekeken:
320 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
180 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Trappist Westmalle"


TRAPPIST WESTMALLE 

 

 Het eerste dat de kunstenaar doet, na een overdreven hartelijke welkomstgroet en het aanbieden van een sixpack Trappist Dubbel uit Westmalle is een papier van zijn advocaat overhandigen. Of de invité dat maar even aandachtig wil lezen en daarna in vijfvoud on dertekenen en wel onmiddellijk anders kan de gast gelijk op rotten.

 Hij geeft een korte toelichting.

 "Er wordt zoveel onzin over mij geschreven. Feiten verdraaid. Leugens verkondigd. Opzettelijk vaak! Aantasting van de privacy! Soms zelfs door ras Friezen! Terwijl mijn overgrootvader uit Kollum kwam. Kutjekollum met je luttjelollum en je kop onder lijn elf, zeiden wij altijd in Oldeboorn! Fantasieverhalen worden in steeds grotere mate opgehangen door volkomen onbekenden! Laster verkondigd waarna de lasteraar tot slot een uitnodiging doet om een borrel te gaan drinken! Hoe merkwaardig! Hoe ziek! Het gaat maar door! Hier sta ik; ik kan niet anders!

 Een enkeling controleert alles wat ik schrijf en klaagt regelmatig bij redacties van dag-, week- en maandbladen over mij alsof ik een kleinkind van Al Capone ben, maar hij is niet de enige. Er zijn mannen en vrouwen die een ziekelijke obsessie voor onze geniale kunstartiest hebben alsof hij een Moviestar uit een B-film is en dat gaat ver! Veel te ver! Beyond reason!

 Hij raast door:

 "Een collegaatje vroeg me of ik soms T. kende; nou, nooit gezien of gesproken, maar ik wist wel van horen zeggen het een en ander over dat drankorgel omdat die meneer een veel besproken figuur is in Friesland en een fictieve "Heerenveense school" heeft op gericht, die helemaal niet bestaat, behalve in de fantasie van die man die conservator bij het Fries Museum was om na ontslag een visrestaurant te gaan uitbaten dat snel failliet ging. Hoe de ene mislukking de ander op riep, want een ongeluk komt nooit alleen!

 De vrouw van T. werd hem afgepikt door burgemeester van Fr., die heb ik één maal gesproken jaren geleden, een saai burgermannetje, keurig in het pak, goedkope lotion, maar verder mailde ik de nieuws gierige weblogger door wat ik over T. had gehoord van de kunst collegaatjes.

 Niet veel goeds. Niet veel slechts ook. Een standaardvoorbeeld van het Friese kunst leven. T. bleek vlees noch vis.

 Maanden later kreeg ik een mail van die klager dat het allemaal niet klopte wat ik had gezegd, een en al leugens, verzinsels, halve waarheden en dat ik mijn informatie vast en zeker uit Wikipedia had gehaald.

 Ik had Wikipedia niet geraadpleegd omdat ik vermoedde dat T. daar van zijn leven niet in vermeld zou staan.

 Het is het één of het ander, maar Wikipedia is correct, mogen wij aannemen.

 Ik wist niet eens dat T. daar in stond. Geen idee! Ik raadpleeg Wikipedia zelden.

 Ik sta er wel zelf in, daar winden heel wat Friese kunstenaars en gepensioneerde teken leraren met een schilderhobby zich verschrikkelijk over op.

 Die weblogger?

 Schrijffouten bij de vleet, zodat ik eerst dacht dat ie alleen lagere school had, maar niks hoor, ex-student van een provinciale universiteit. Nee, namen doen we niet!

 Je kent die studenten tiepes wel, altijd alcoholproblemen.

 Okee; het leven is kort en bescheten als een kinderhemd.

 Ik vergelijk als post existentialist de moderne mens die de weg kwijt is altijd met een hond in het schamele bezit van nog maar drie poten en ook die derde poot staat op afvallen, dus opzitten en pootjes geven is er al lang niet meer bij en van de andere twee moeten we maar afwachten wat de toekomste brenge moge, mij geleidt des Heer'n wil, dan denk je als huiskamerphilosooph met een grauwe visie op de medemens: moet die rothond nou ook nog recht op gaan leren lopen met zijn stijve lul naar voren, dat is toch niet normaal voor een vullisbakkenrashond of een mens van lage afkomst?

 Als ik dat doe is het normaal om op mijn achterpoten met een stijve l*l rond te lopen door het dorp, maar voor een onderhond niet, die moet zijn plaats weten!

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.