Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 februari 2014, om 14:25 uur
Bekeken:
355 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
187 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Geen enkele verantwoording (deel 1)"


Ik hoef mij tegenover geen enkele weblogger te verantwoorden

 

Het valt niet mee om onbevreesd en zonder knikkende knieën de woningen van de in Nederland zeer omstreden kunstenaar Fred van der Wal te betreden.

Het knekelhuis op de dodenakker is er niets bij. Er ruist in zijn universum langs de wolken geen God'lijke naam maar dood, verderf en verrottenis zoals het een befaamde artiest betaamt.

Een metalen doodshoofd op een plaquette aan het hek met daar onder gekruiste beenderen en de tekst "Memento Mori Potverdorie" waarschuwt de eenzame collectant of Jehova getuige afdoen de.

Een sticker van een Siberische boskat met daaronder de tekst ; " Hier waak ik".

Waarom zou de argeloze bezoeker vervuld van goede bedoelingen bevreesd zijn om het huis van onze geniale kunstenaar binnen te gaan?

Waarom?

Wij weten wel degelijk waarom!

Read my lips!

Watch my hips! 

 

De grove taal van zijn weblogs, zijn meedogenloze reputatie in het Friese kunstenaarsplantsoen, de ontelbare kunste naarsruzies, de drankgelagen, de tegennatuurlijke ontucht, de wetenschap dat hij een doorgewinterde SM liefhebber is en volgens insiders regelmatig in dameslingerie kakelend in zijn paranoïde waanzin brullend van pure, onversneden geilheid door veld en beemd dwaalt en dat lied aan heft van de Gote Lokroep der wilde dieren -the lion sleeps tonight Wimmowèh Oooh Wimmo wèh- over met zilv'ren maanlicht overgoten landerijen waar mist flarden langzaam voorbij drij ven en de koeien in de wolken zijn. 

We hebben het over een omstreden kunstenaar en bondage master first class zoals U al lang begreep. 

Alle webloggertjes blijken echt dol op hem. Inbinden, vast binden, opbinden en bij de polsen ophangen aan een vleeshaak die aan het plafond aan een ketting hangt om het vlees met de zweep op te warmen is zijn spcialiteit. 

Uitzonderingen daar gelaten wilen velen dat genot smaken. 

Zelfs academici, die vijanden van het Ware Kunstenaarschap interesseren zich in grote mate voor hem tegenwoordig en drinken elk woord van hem in alsof het de verkwikken de nectar is die uit zijn ontuchtige geslachsdeel vloeit.

De bron van Eeuwig Leven!

Zij ervaren dan dat de honing weer eens spotgoedkoop is als de juiste man maar op de juiste plaats is onder het lurken. 

 

 SADOMASOCHISTISCHE RITUELEN VOOR MANNEN MET STELEN ALS KAMELEN

 

SM beslaat zijn ganse horizon. Beweert men. Kraaiend van wellust hangt hij in de boeien als hij stevig wordt aange pakt! Eén en ander geeft overigens wel te denken als we zijn libertijnse stories in alle rust eens overdenken die hij overal neer kalkt met verve. Menig weblogger spreekt er schande van maar zit met een l*l als de toren van Pisa naar zijn weblog te staren! 

 Laten wij eens naar de jeugdjaren van ons aller genie kijken.

Veel belovend.

Het begin van de rode draad van het beroemde houten paard van Troje in zijn leven...pardon, de rode draad van Ariadne natuurlijk, die door zijn leven als afschaduwing van de Minotaurus loopt. 

 Wij kunnen het na slaan.

Uit dat boek van "Griekse Mieten die Zagen".

En voor de rest leest hij graag Livius bij een schaaltje leverworst met mosterd uit Dijon. Een goedkoop, scherp goedje dat je de darmen uitbrandt!

Laten wij liever eens nauwgezet kijken naar de vroege jeugdjaren van ons kleine genietje in de dop in plaats van andermans darmen te bespreken, zeg. 

Op kleuterleeftijd knutselde hij al miniatuur guillotines in elkaar om witte muizen mee te onthoofden. Overal in huis lagen vliegen te spartelen met uitgetrokken vleugels, in tien en gehakte hazelwormen, katten aan hun staarten opgehangen, gekruisigde kikkers en padden. 

Zijn kleine zusje bond hij lachend aan een tafelpoot in de keuken om vervolgens spinnen in haar hals te stoppen. Hij noemde dat tot onsteltenis van menig weblogster die de griezel over de grazzel loopt bij het lezen van zijn confessies: Even de beuk bij je kleine zusje er in gooien. Moet kunnen.

De beuk was de bijnaam voor de grootste spin met harige poten die te vinden was in de tuin. Het beest spon ook zijn web in een beuk tegenover café De Beuk in Garijp. Wat daar nou op tegen is om de beuk er dan in te gooien begrijpt onze artiest nog niet. 

Het is trouwens nooit meer goed gekomen met het meisje dat dagen lang achtereen bleef gillen en nu alleen nog maar met een hese, opgezette strot dof voor zich uit staart met haar paardestaart. Ze noemen haar onder het verplegend personeel Eucalypta Bralleput.

Slijt hele dagen achter raam van een inrichting als katatonische epileptica ach en wee roepend als een eigentijdse Cassandra.

Geeft niks. De kamer is toch geluid dicht. En wordt ze lastig leggen de broeders haar in d'r blote reet vast aan de ketting als een hond en proppen haaar slipje in haaar mond om het volume te dempen. 

 

Begint ze te blaffen dan is daar de broeder met de ijskoude brandspuit en daarna het kalmerende stroomstootwapen dat een ieder gelijk het zwijgen op legt als er vijftig kilovolt door het naakte lichaam stroomt.

Moet je ze bij kop en kont zien stuiteren door de gang.

De Honderd meter binnen tien seconden is er niks bij.

Als ze dan na afloop nog geen terminale patiënt zijn weet ik het ook niet meer. Altijd nog goed voor een ereplaats op het podium van de Paralympics na een potje rolstoel tennis.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.