Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
3 februari 2014, om 21:08 uur
Bekeken:
551 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
232 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mannen? Trekzakken! Vrouwen? Duwdozen!"


 

‘Een echte kunstenaar zit, net als een schizofreen, nooit alleen -of op een droogje -als hij een mooie jongen zoals Fred van der Wal is, die zijn lul liever niet uitsluitend met pissen alleen verslijt’, zegt hij gnuivend als zijn vele sexuele relaties door de jaren heen ter sprake komen. Vanaf zijn dertiende levensjaar onderhield hij al intieme re laties met Jan en alleman, zonder schuldgevoelens of morele overwegingen! Hij

kiest niet voor mannen met ballen maar wel voor vrouwen met guts, zoals de Grote SuperZoenvis Isis Nedloni.

Zijn vroegere voorkeur voor bisexuele vrouwen met S.M. voorkeur is niet zeer opmer kelijk voor een geboren raskunstenaar, die zo als wij weten van alle walletjes eten en zoals wij al lang weten Fred niet voor niets van der Wal heet als rondwandelende en cyclopdie van hedendaagse perversies.

Slechts één maal liep onze hyperpotente alles verslindende, seksjuwelen omnivoor een geslachtsziekte op.

Een fikse gonorroe.

De gele etter brulde hem in 1968 de broek uit, daar hielp geen lieve moedertje meer aan. Bulldogs hingen hijgend en lekkend met hun natte snuit en stijve hondenlul in

duistere artiesten kroegen gefascineerd aan zijn gulp. Als iemand populair was bij de hete hondjes van de Haarlemse horeca!

‘Huwelijks kadootje van mijn eerste echtgenote, die druiper. Ze was heel gemakkelijk met sex en ik ook in die tijd!’ zegt hij cru!

Niet voor niets is hij vele malen verloofd geweest met alle gevolgen van dien!

‘Het risiko van gevaarlijk leven is de ziekte die alle ziekten overstijgt’,  zegt de artiest met zijn twijfel achtige serostatus.

Hij knipoogt en steekt de middelvinger obsceen omhoog en zegt nog steeds een hekel aan kondooms te hebben maar het is nu eenmaal verplicht tegenwoordig. Hij vindt het ook niet extra spannend om het noodlot te tarten dat hij vroeg of laat tegen een seropo sitief op loopt, dus is hij voorzichtig met sex!

Barebacken met zes blote mannen op zijn rug doet hij niet meer aan.

Onbekende leuters van heren die uit principe elke herenbips besnuffelen zijn niet meer welkom in zijn intiem!

Risikovolle seks, recht zo die gaat en Skipper Ahoy bij de artistieke firma van Dattum & Van Gattum met je stijve lattum daar gaat hij niet voor of hij moet een vaste relatie met de dame in kwestie hebben!

Russische roulette is niet lang er aan onze Golden Wonderboy besteed!

‘Wat wil je nou ook? Ik ben gotverdomme geen droogneuker van dertien in een do zijn! Ik ben meer van de natte gemeente. Ik heb liever een wijf met een natte kut dan eentje met een natte neus, zo lang ze d’r rokje en slipje maar aan houdt, alhoewel ik ondanks alles een echte lingerie fanaat ben.

En geen rubber over je lul trekken?

Mij niet gezien hoor.

Wie het kindje krijgt mag het houden, dat ging vroeger misschien op, maar nu niet meer, want met die DNA tests val je zo door de mand. Zo heb ik altijd geredeneerd. En wat condooms betreft ben ik roomser dan de paus.

Ik ben er eigenlijk tegen.

Vlees op vlees contact is het lekkerste. Lekker soppen in de ongeschoren baardmossel met je rubber klobber en liefst met geluid van slup-slup-slup! Geef mij maar een meisje met schedebabbels die knoertharde scheten kan laten, dan weet je dat zo?n meid echt leeft in alle in- en uitgangen!

Condooms zijn niet lekker!

Je gaat toch ook niet met je sokken aan in bad of duikt bij het beffen of rimmen

met een gasmasker op tussen de gespreide dijtjes van een aantrekkelijk foto model met d’r bij voorkeur ongeschoren drie letter woord.

Ik houd ook niet van mosselen, net een pot diarrhee op een zacht vuurtje- en een behoorlijke bos schaamhaar voor de deur is toch het minste dat je kunt verwachten in kunstenaarsland, zeg!

Ik houd ook niet van de Nouvelle Cuisine want dat is net een gepaneerde, geflambeer de hondendrol in een plas menstruatie, zegt hij filosofisch.

Niet dat de voor gasvorming gevoelige astmatisch bronchitische kunstenaar dáár nou bij voorkeur aan doet tussen de lakens, hij leest veel liever een goed boek, maar als de dame niet anders gewend is van huis uit sta je toch met de mond vol tanden als je weigert aan haar intieme nooddruft tegemoet te komen tussen neus en lippen door en is het bedtijd bef tijd geblazen tot het je neus uit komt.

Het lijflied van de kieskeurige, strikt vegetarische kunstenaar werd nooit: ‘I’m in hea ven, om te beffen en te kleffen!’

De ingevoelige artiest walgt niet van beffen, maar is ook in voor een potje rimmen met een geliefde.

Na de op dramatische wijze abrupt verbroken relatie met Alice Kneuterdom in 1965 volgden nog wat los vaste verhoudingen met diverse even lichtzinnige als artistieke, al of niet gehuwde artistieke dames van buitengewoon losse zeden uit het zondige

Amsterdam en nog zondiger omstreken.

Voor zijn geslachtsziekte bezocht hij een arts in de P.C. Hooftstraat, een hoofdstede lijk bekende lullensmid, die de hele Zomerdijk, een gesubsidieerd artiestenbuurtje tot klant had.

De gonorroe was trouwens zo weer vergeten -de kunstenaar hield sexueel gezien een

sabbatical year, ging in retraite in een Boeddhistisch klooster in Nepal en wendde zich tot de strikt therapeutische zelf hulpgroep voor de gulp, die de veelzeggende naam droeg: ‘Lul met Vingers’- bestaande uit allemaal belegen trekzakken, die de hetero seksjuwelen omgang hadden afgezworen onder het motto; ‘eerste hulp voor de gulp’, maar niet voor lang, daarna krikte de artist weer lustig als vanouds voort op een zootje duwdozen, zoals hij weinig kies de vrouwen wenst te benoemen, zoals het een artist betaamt, want voor Boeddhistische monnik in de zaaddrogerij was hij niet voor in de wieg gelegd, alhoewel zijn schoonmoeder enkele jaren doorbracht in de hunkerbunker van een nonnenklooster!

De schoon familie uit Den Haag en Haarlem bestond toch uit een stelletje burgerlijke geborneerde halve zolen waar de honden geen brood van lustten en hij niets mee te maken wilde hebben als geniaal artiest.

Een ander fijn griffermeerd gehuwd familielid met een stoot kinderen werd voorzitter van het COC, dat was heel normaal in moderne griffermeerde kringen.

Brutale billen, die wel willen.

 

Twee spuiten antibiotica in zijn brutale welgevormde, door mannen en vrouwen

veel begeerde, stevig door knede billen en onze golden wonder boy was na die

druiper weer fit èn postzegelfris in het dames tangaslip je met speelopeningen,

dat hij als eerste Nederlandse realistische kunstenaar zo vaak droeg en daarmede

baanbrekend werk verrichtte in emancipatoir tegennatuurlijk artiestenland.

Olé, Cinéma Vérité, maar dan wel even van de zwarte soort!

Mannen noemt hij uitgerekte trekzakken en vrouwen verfrommelde duwdozen!

Neukte vervolgens als raskunstenaar onbekommerd de sterren van de hemel en de

bloemen van het behang, zoals voorheen, maar dan wel op het strand van Ibiza.

Hij moest zijn tijd toch ergens mee vullen en wat had hij anders om handen! Een

gratis vliegticket via M. S., dochter van de direkteur van S. Airways, naar zijn bisexu ele zomerliefde C. in Spanje zomer 1967 wees hij van de hand.

Altijd bleef onze voortvarende, romantische in- en ingevoelige kunstenaar dicht bij huis, maar nooit voor lang?

Een vliegtuig in durfde onze held nooit en lange reizen per trein ver afschuwde hij. Auto rijden zou hij net als Remco Campert en Jack Kerouac nooit leren. Hij liet zich rijden.

Werken vond hij voor de dommen, daar hoef je bij hem niet om te kommen! Zelden bezocht hij na 2002 Nederland. Boeken namen kennissen en vrienden voor hem mee en verder was zijn devies: Liever op een nymfomane snol, dan op een gereformeerde uitgedroogde ouwe doos.

Fred van der Wal : ‘Ik ging als tiener in principe liever op een nymfomane snol met een natte kut dan op een zwaar brillende, belegen schooljuffrouw uit Schubbekut tennijeveen met een natte neus en pukkels op d’r kin, maar, euh, even serieus. Ik

had toen nog niet de ware liefde zonder vrees ontdekt in al zijn breedten en diepten.

Recht op en neer sex zegt me al helemaal niets.

Ik ga namelijk voor Sex Bizarre in Extremis en ad Ultimo.

Ik bemin de zweep, de riemen, de boeien, als slaaf van een dominante, hete man of vrouw. Ik houd van vrouwen die boven liggen of waar ik schrijlings overheen kan gaan zitten rossen en er geen genoeg van kunnen krijgen, dus geen droge kurken, want ik ben van oudsher van de natte gemeente.

Globberen, dobberen en drijven geblazen dus. Ik houd van Kinky Sex en van variaties.

Soms draag ik zelfs dameslingerie.

Daar moet menig kwezel uit de gristelijk griffermeerde kerk niet veel van hebben, maar ze hebben wel de fotos gezien van mij in vrouwenkleding op internet, dus vroeg of laat moet ik mijn geloofsgenoten gaan verlaten voor meer tolerante tiepes, liefst een gehuwde biseksjuweel met een steel als een kameel. Toch zit het niet in het formaat want je hebt ook klein maar fijn.

 

Ik ben nu eenmaal een biseksjuwelen, sadomasochistische lingerietravestiet met

een voorkeur voor dominante mannen en vrouwen, die het klappen van de zweep

kennen.

Boeiende tiepes dus uit het poppenbetsand van Tops en Bottoms.

Ik draag al vanaf mijn veertiende sexy dameslingerie en daar heb ik lange tijd

hoge ogen mee gegooid in kunstenaarsland, waar men zo tolerant schijnt te zijn

naar men zegt, maar onderehand. Een trio op zijn tijd is verplichte stof. En dan

liefst met een stevige man of vrouw die een beetje omvang heeft en geil als

boter is.

Ik wil niet liggen krikken op een broodmager kreng want dan krijg ik visioenen van Auschwitz als ik die knoken hoor rammelen en kraken of tegen een messcherp schaambeen stoot, daar ben ik als kunstenaar te gevoelig voor.

Het vlees moet kunnen veren als een waterbed.

Lekker klotsen.

Ik houd niet van plompe vetzakken van het type Karin Bloemen.

De trio partner (man of vrouw) graag bij voorkeur bisexueel, kunnen we nog eens afwisselen, dat houdt de vaart er in.

Ik houd van vrouwen, heb geen voorkeur voor mannen, dus ik kan alle kanten op. Anale praktijken.

Rimmen, passief en actief.

Vooral als ze met enig enthousiasme het face sitting beoefenen en over je gezicht heen knielen, de wellustige, ontuchtige, goed doorknede billen van elkaar trekken en met die lieflijke anus, die ik een derde mond noem, mijn lippen kust en ik de vurige kus der schande beantwoord, die verdorven, bruin paarse, welriekende, roos van vlees lik, er op zuig en met mijn tong de kringspier langzaam binnen dring, dan weet ik weer dat hij van voren weet dat hij van achteren leeft en dat wil ik zien, dat wil ik voelen en dat wil ik horen, als de hart verscheurende ‘Aaaaaahs’ en ‘Oooohs’ door de slaapkamer vliegen, dan geeft dat een artiest goede zin en een stoot inspiratie voor de boeg.

Wel even de tanden poetsen na afloop anders denken ze dat je een hondendrol achter in je strot hebt liggen als je uit ademt, want een vettige strontgeur blijft gemakkelijk om je heen hangen als een gaswolk, daar kun je thuis niet mee aan komen.

Niet alle vrouwen en mannen zijn zo taboeloos als ik.

De meesten zijn zakken cement met een of twee gaten er in. Dan stap ik dus af. Ik ga alleen met iemand naar bed die geen taboes kent en voor alles in is, anders hoef ik niet, dan ga ik nog liever naar Jos Brink, Andries Knevel of Hennie Huilman kijken op de buis.

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.