Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
27 januari 2014, om 08:16 uur
Bekeken:
396 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
221 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een spoor van King Size Friet toeters & milk shake emmers "


 

“EEN SPOOR VAN KING SIZE FRIETTOETERS EN MILKSHAKE EMMMERS” (DEEL 1)

 

Groningen was niet meer wat het geweest was, voor zo ver het ooit wat was geweest. De Grote Markt bezaaid met vullis en achtergebleven rottend fruit.

Een spoor van lege King Size friet toeters waar per stuk minstens een kilo fritten in paste. Gebakken in kanker verwekkende afgewerkte stookolie voor een euro de liter afkomstig van een sloperij van Beun & de Haas, d ebelangrijkste concurrent van Loop & Sloop van Simon Schuddebeurs en Moos Paardebek, opvolgers van Auke de Sloper.

De olie al jaren niet vervangen om de winsten voor de op genadeloze kapitalistiese leest geschoei de uitbater van het frietkot, een mistige, zelfstandige ondernemer met slechts een half jaar ulo als enige scholing, flink op te juinen.

Enorme milkshake emmers waar de geknakte rietjes nog in staken markeerden op symboliese wijze het treurige trajekt van de dolende, eigentijdse medemens.

Hij met een grote Ha zou het geknookte riet wederom oprichten, wist Henk zich nog te herinneren van de catechesatie, maar wanneer en hoe?

En zou dat ook voor milkshake rietjes gelden? Of was dat soms louter symbolies bedoeld? Je kon met de H.S. alle kanten op.

Een normaal mensch kwam er niet uit, laat staan Hank Duvelsjas.

En waren er wel rietjes en milkshake emmers in de zogenaamde Bijbelse Tijden?

Als het evolutiemodel toch eens waar was had hij voor niks, naks notting de drie jarige ulo met goed gevolg gevolgd?

Eén maal in de tien miljoen jaar komt er een braamsluiper even zijn snaveltje scherpen aan de berg des aanstoots ergens in dolomieten en vliegt dan weg. Is er slechts één seconde van de eeuwigheid voorbij gegaan.

Een troosteloos beeld.

Hank kreeg het er warm van als hij zichzelve met deze diepe, theologiese vragen over de existentie van de mensheid zijn simpele brein mee afpijnigde.

Het had zelfs iets masochisties! Net als in dat verhaal van die vermaledijde Fred van de Wal over ‘De sadistische slager en het blatende zuiglammetje’.

Dat de Partij voor de Dieren, Groen Flinks en de Vijftig Plus partij niet in grepen bij al die gore taal!

Waar was de tijd gebleven dat hij al die onzin van dominee Guichelheil uit Grijpskerk voor zoete koek had geslikt?

Hier liep hij op de enige rustdag van de week geteisterd door een hevige neukdrang.

Kon hij d’r wat aan doen? Toch knaagden schuldgevoelens aan hem toen hij de verwaaide klanken uit een kerkgebouw hoorde en twijfelde. Was dat niet dat fijne lied ‘Scheepke met den wankele railing den haven al in zicht’? Of zat de grote Ramses Shaffy weer eens achter het orgel van de Grootheiskerk?

Nee dat kon niet, de Shaf was al lang dood.

De massieve orgelklanken deden hem denken aan de Vingerwijzing Gods met een ondertoon van Schuld, schuld, schuld, zoals Marlou ooit eens zei.

Was dit nou de manier bij uitstek om de zondag op christelijke wijze door te brengen?

Kijk, voor Hank maakte het allemaal niks meer uit; voor hem was het als overgesubsidieerde kunstenaar toch elke dag zondag, maar dat de atheïstiese beroepsbevolking profiteerde van een bij uitstek christelijke feestdag door de Heir der heir scharen nota bene zelf ingesteld vanaf den beginne zo als te lezen is in het Dikke Boek in de dundruk uitgave, goud op snee in lederen etui met duimgrepen, zodat de grootste sukkel nog snel een Bijbelboek kon vinden zonder een kwar tier hulpeloos te hoeven bladeren en daardoor op te vallen onder Bijbelvaster geloofsgenoten, die blind elke passage, elke tekst, elke jota en elke letter konden vinden, maar dat was toch allemaal heel wat anders. Met markerstiften verluchtten zij hele teksten om die nog eens te herlezen.

De zondag was beslist niet gemaakt voor het linkse volkje.

Die heidense honden en Godloochenaars hielden toch ook niet van Rammedan, palmpasen, pussalmsinge in breed koor verband of een kerstboom met frekwent aan- en uit knipperende zwak stroomlampen?

Daar werden ze alleen maar zenuwachtig van en raakten hun wijven met hun kippenkoppen van de leg af had ouderling Schuddebeurs hem nog zo op het hart gebonden, want wat heeft licht met duisternis te maken!

Nou dan!

Dan hadden ze ook geen recht op een gristullukke rustdag!

Eerlijk was eerlijk!

Het werd hoog tijd dat bij de wet geregeld werd dat alleen de echte christenen van het ware vrijge maakte buitenverbandse gereformeerde geloof op art.31 grondslag des zondags vrij af kregen.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.