Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 januari 2014, om 09:53 uur
Bekeken:
418 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
200 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Kunstenaars laten zich weer eens verneuken"


CROWDFUNDING. KUNSTENAARS LATEN ZICH WEER EENS VERNEUKEN
januari 24, 2014

CROWDFUNDING. KUNSTENAARS LATEN ZICH WEER EENS VERNEUKEN

Overgewaaid Amerikaans xtreem rechts kultuurkolonialistisch/kapitalistisch staaltje van fake kunstondernemerschap en de goed gelovige, doorgaans naieve kunstenaars trappen er vierkant in en applaudisseren.
In Nederland wordt crowdfunding voor de kunstensector gepresenteerd als BBK retoriek in een liberaal jasje. De kunstenaar als bedelaar op straat met omgekeerde pet en zonnebril op, bord om de nek: Help mij! Ik ben blind!En mijn hond heeft ook honger…

Wikipedia vat het samen:
Crowdfunding verloopt echter zonder financiële intermediairs, maar zorgt voor direct contact tussen investeerders en ondernemers.

Crowdfunding gaat in principe als volgt: Een ondernemer wil een project starten, maar heeft onvoldoende startkapitaal. Om dit kapitaal te verwerven biedt hij of zij het project aan op een platform op Internet en vermeldt het benodigde bedrag erbij. Op deze manier kan iedereen via deze website investeren in het project. Het idee erachter is dat veel particulieren een klein bedrag investeren en dat deze kleine investeringen bij elkaar het project volledig financieren (…). Deze kleine investeerders noemt men the crowd het Engelse woord voor de mensenmassa.

Op sommige crowdfunding websites gaat het geïnvesteerde geld niet direct naar het project, de ondernemer ontvangt het geld pas als (ten minste) 100% van het bedrag binnen is. Indien deze 100% niet wordt behaald krijgen de investeerders hun geld terug of worden toegezegde investeringen niet geïncasseerd.

Crowdsourcing

Crowdfunding is gebaseerd op de marketingterm crowdsourcing. Crowdsourcing betekent dat de consumenten bepalen hoe een product dat nog in de ontwikkelingsfase is er uiteindelijk uit komt te zien (nb!) of dat consumenten bepalen welke marketingconcepten de moeite waard zijn. Dit laatste is ook waar crowdfunding op is gebaseerd. Een crowdfundingplatform biedt verschillende projecten aan waaruit investeerders kunnen kiezen. Zo bepaalt de mensenmassa welke projecten geloofwaardig genoeg zijn om erin te investeren, zodat deze projecten zich verder kunnen ontwikkelen. De consument bepaalt.

Een voor de kunst-het laatste vrije domein van de menselijke geest- dodelijker en misselijker argument heb ik zelden vernomen uit de klaarblijkelijk totaal kritiekloze kunstkringen. Grootste Gemene Deler Consumentenkunst dus is het doel waarnaar wij dienen te streven. De publiek smaak van Veronica en BNN bepalen. Boven elke bank een eigentijdse variant van Picassos Guernica of een zeefdruk van de in beeldend opzicht talentloze pop musicus Herman B., het hertje van Vermeer of een te duur betaalde (glicée) reproductie met een namaak stijl 17-e eeuws potjes en pannetjes stilleven van Henk Helmantel.

Ontstaan

Crowdfunding is rond 2004 ontstaan in de Verenigde Staten. In een aantal West-Europese landen is crowdfunding om en nabij 2009 begonnen. In de Verenigde Staten wordt crowdfunding vooral (en in de vroege jaren zelfs uitsluitend) gebruikt voor artiesten in de kunst, film, literatuur of muziekindustrie.

Onder grote belangstelling is vanochtend, donderdag 23 januari, in café de Bak in de Blokhuispoort te Leeuwarden de Friese partnerpagina op voordekunst gelanceerd: voordekunst.nl/fryslan. Stadsproducer van Leeuwarden en creatief ondernemer Daan Levy had de eer om de site te lanceren door op de speciale gele voordekunst-knop te drukken.
Er staan nu drie projecten op de Friese pagina: Legale standbeelden van beeldend kunstenaar Auke Wassenaar, Word sleepdrager straatopera Leeuwarden van (het gesubsidieerde) Tryater en Son(?) van de theatermakers Akkers & Velden. Nog nooit van gehoord, maar vast en zeker beroemd in Lutjelollum tot Tietjerksteradeel.

Wat is crowdfunding in mijn opinie?

Crowdfunding is een duur woord voor bedelarij. Een artiest kan zijn “project” niet financieren en gaat smeekbrieven schrijven om geld, geld en nog eens geld. Eventueel geholpen door de ambtenaren van Keunstwurk (centrum beeldende kunst dat uitmunt in het zichzelf in stand houden via een miljoenen subsidie met een uitgebreide staf Friese medewerkers, maar aan de promotie van kunst zich niets gelegen laat liggen).
Elke in zijn vrije tijd schilderende tekenleraar, macra meeënde huisvrouw of abstracte kliederaar kan zich in schrijven in het kunstenaarsbestand van deze door de provincie gesubsidieerde overheidsinstelling als hij directe Friese roots heeft. Kwaliteit speelt geen enkele rol zoals directeur Renée Waale benadrukt. Kwantiteit wel, want hoe meer deelnemers, des te meer wordt het bestaansrecht van het op miljoenen aan subsidies draaiende Keunstwurk gelegitimeerd.

Voormalig consulent Keunstwurk drs. Huub Mous bleek vanaf 1978 het voorbeeld bij uitstek van lijdelijk verzet en tegenwerking tov mijn werk. Zo was het dankzij Mous onmogelijk om als ex- Amsterdammer een atelier te krijgen toegewezen via Keunstwurk .
U staat onder op de lijst hoorde ik meer dan 30 jaar. Friezen gaan voor, dat begreep ik toch wel?
Ik sta dan ook niet bij Keunstwurk ingeschreven en voel niet de geringste neiging om dat wel te doen. Het zal de kunstambtenarij een rotzorg zijn, hun vaste salaris draait moeiteloos door. Keunstwurk munt uit in loze praatjes. Subsidies voor kunstenaars wijzen ze af; subsidie voor het eigen instituut is echter hoogstnoodzakelijk. Voor de beeldende kunstenaars wordt totaal niets ondernomen.

De crowdfunding website voordekunst.nl adverteert met de snorkende tekst: Op de website voordekunst.nl kan iedereen projecten van kunstenaars en kunstinstellingen ondersteunen. Zo wordt kunst van ons allemaal. Ben jij ook voor de kunst?
En voor dekunst.nl/fryslan de Keunstwurk slogan:

Keunstwurk is voor de kunst
In mijn opvatting is Keunstwurk met zijn tientallen duimen draaiende staf er slechts om zichzelf in stand te houden tegen een meer dan royale jaarwedde. Een informant verklaarde dat alle mede werkers een eerste graads salaris scoren. Enkele malen modaal dus.
Verder produceert Keunstwurk weinig originele teksten als:

voorelkaar
voordepasssie
voordekunst

Geen staaltje flonkerende copywriting

Vanochtend was ik aanwezig bij de lancering van de Friese partnerpagina van voordekunst.nl
Aangegeven was dat het om kwart over negen of half tien zou begonnen, op de aankondiging in de Blokhuispoort om 9 uur.
Langzaam druppelden een zestigtal slaperig ogende Friese keunstners (kunstenaars) het café De Bak binnen. Weinigen waren op tijd maar je bent kunstenaar of je bent het niet. Het is bij uitstek een vak waar je je ‘zo heerlijk vrij in kunt voelen’ door afspraken en conventies aan je artistieke hoef te lappen.
Doorklepperen en hinniken tot aan de horizon.
Om tien over half tien waren de sprekers nog niet gearri veerd waarmee zij hun gewicht duidelijk aan gaven. De gratis aangeboden zuur smakende koffie was niet te zuipen. Een aangeboden cupcake als symbool van de Amerikaanse way of life wees ik af.
Aan mijn tafeltje ploften twee oversized dikke dames van een jaar of veertig met kort geknipte koppen in grijze zeiljoppers neer. Voorstellen was er van hun kant niet bij. Teveel cup cakes op. Rond wandelende monumenten voor de derde feministsche golf.

De directeur van Keunstwurk, Renée Waale-een zwaar bril lende Trijntje inbleke spitsmuis met door de ratten aan gevreten kapsel bij het vis bakken te vroeg de pan uit lijkt gesprongen- slecht gekleed zoals het de Friese artistieke vrouwen betaamt- begint een gemaakt enthousiast verhaal over de OK (Ondernemende Kunstenaar) die “Okee is en zijn eigen broek op kan houwen” want “subsidie is een vies woord in de de tijd van de terug tredende overheid die aldus de kunstenaar de gelegen heid zou geven om zelf standig te opereren met ondernemingsplannen, marketing technieken, verkenningstechnieken icm breed gedragen over leg platformen, deel te nemen in overlegstructuren, waarbij de kunstenaar zich opstelt zakenman, investeerder, cultu reel ondernemer, marketing expert, financiële beheerder en strateeg, die zijn artistieke vinger aan de pols van de moderne tijd moet leggen om met beide handen het model van survival of the fittest aan te kunnen grijpen ”

Inhoudsloze peptalk.

Het geleuter van de drie sprekers (kunst ambtenaren met middenklassse otomobielen en leuke doorzonwoning) voor eigen parochie- en dat was nog het meest beschamende van de bijeenkomst- werd elke keer beloond met daverend applaus van de om en nabij 60 aanwezigen. Al snel begonnen de ramen te beslaan en gingen de eerste monty coats uit en alpinos af. Hier en daar monkelden de veelal bejaarde kunst artiest en genoeglijk wat met elkaar af.

Duidelijk werd al snel dat de dames en heren kunstnaars die aan het ‘project’crowdfunding deel gingen nemen een geldsom verplicht waren te storten op de bankrekening van Keunst wurk want voor niets ging de zon op en trad een bijstands uitkering in werking. Life in a nutshell.
Het paternalistische karakter van de door directeur Renée Waale georganiseerde bijeenkomst bleek al snel dat de kunstenaars geen vragen konden stellen ‘anders zitten we hier morgen nog met zijn allen en tijd is geld, weet je wel’, merkte een kunst bobo op. Waar haalde hij het vandaan.

‘Bovendien is crowdfunding een mooie manier om de samen leving te betrekken bij bijzondere Friese initiatieven op het gebied van kunst en cultuur!’ beweert Keunstwurk directeur Renéé Waale.
Het oude zeventiger jaren idee van de kunstenaar die de wijken in moet om in het club- en buurthuiswezen zijn ‘maatschappelijke betrokkenheid en bevlogen visie’ uit te dragen.
It’s trad, dad!
‘U bent van harte uitgenodigd om bij de lancering van de pagina aanwezig te zijn, hier in het hart van het culturele ondernemerschap in Fryslân, Café De Bak’ kraaide Renéé Waale.
Alsof er iets te ondernemen valt in de meest a-culturele provincie van het land. Wat een bak.

De tweede spreker was luilebol Daan Levy, stadsproducer (?) en creatief ondernemer(?) zal de lancerings act verrichten. Wat meneer stadsproduceerde, noch zijn creatief ondernemerschap werd verder niet toegelicht.
Ja hoor, Daan Levy producert ‘stad’. Slapjanus Daan, een weinig representatieve, licht bebaarde schertsfiguur, die niet uit zijn woorden kon komen en druk doend op het podium heen en weer liep, drukte onder luid applaus vann de aanwezigen op een grote startknop, zoals wij die kennen uit The Voice Of Holland.
Ludiek, weet je wel.
De vertrutting van de kunst sector. Hoe verzinnen ze het!

‘Crowdfunding kan hier allemaal aan bijdragen’ lezen wij op de website van Keunstwurk.
En de site verklaart verder: Het is een manier van finan cieren die goed past bij Fryslân: kleinschalig, van onderop en door de ‘mienskip’.
Bovendien sluit dit aan bij de ambities van Fryslân en Leeuwarden als Kulturele Haadstêd 2018. De pvda retoriek als politiek correct sausje over de Klaas Vaak onzin, om kunstenaars zand in de ogen te strooien.

De derde spreker voor eigen parochie was de ‘directeur’ van Tryater een domineesachtige, in stemmig zwart geklede broodmagere jongeman, die een prachtplan had om met een reusachtige sluier van witte katoen door de stad te trekken bij mooi weer met zijn gezelschap als symbool van ‘Tryater wast alles witter dan wit’. Reclame voor een wasmachine? Elke geïnteresseerde zou een meter van het katoenen doek kunnen financieren.
Het lijkt mij een beter idee de opheffing van flauwe kul Tryater te financieren, eventueel met het concept crowd funding.

Ook zoiets! Leeuwarden als Kulturele Haadstêd 2018. Een stad met twee galerietjes, één in een kelder, die zoveelste rangs kunst brengen van voornamelijk Friese ‘cultuur onder nemers’ zoals de kunstschilders en beeldhouwers worden aan geduid in het alles versluierende ambtenaren jargon. Een Fries Museum dat bedoeld is voor modern ogend onderkomen van de museale staf, geleid door een mevrouw van onduide lijke afkomst, maar met op het eerste gezicht wel duidelijk Friese kenmerken van de alom heersende smakeloosheid in artistiek Friesland.

Garanties voor het welslagen van een artistiek project kon Keunstwurk niet geven. Trots verklaar de Renee Waale dat zij geen kwaliteits eisen aan de deelnemers van crowdfun ding eisten. Stel je voor. Kwaliteit in de kunst.
Mijn oren tuitten van de opnieuwe gepresenteerde zeventiger jaren BBK lyriek.
Het gevolg van elke uitspraak: herhaald donderend, staand applaus van de aanwezigen, waar ik geen deel aan nam.
Een kleine 75 procent van de crowd funding projecten was ‘geslaagd’ook al was het verkrgen budget soms niet meer dan 30 euro( sic!).
Een avondje naar de Chinees zat er wel in. Wil iedere deelnemer wèl voor zichzelf betalen?
Het was een geslaagde voorlichtingsbijeenkomst. Hele fijne mensne allemaal
Crowdfunding de klapper van het Nieuwe Jaar.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.