Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 januari 2014, om 10:48 uur
Bekeken:
546 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
242 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

""IK ben nog steeds de bontste hond...woef,woef!""


"IK ben nog steeds de bontste hond...woef,woef!"

IK BEN OMSTREDEN IN DE KUNST SIEN


OMSTREDEN IN DE KUNST SIEN? KUNT U NOG ZIEN,ZIE DAN MEE! LAAT IK U BIJ DE KLAMME HAND NEMEN EN MEEVOEREN NAAR ONGEKENDE VERTEN!JAAAAAAAAA...DAT WILLEN DE VROUWTJES ZO GRAAG! NOU, DAN ZIJN ZE AAN EEN GOED ADRES!



(aanbevolen voor lezers van 25 jaar en ouder, niet geschikt voor JONGE gristendemocraten, SGP aanhangers, EO leden, VPRO kijkers, communist en, anarchisten, occultisten, fetisjisten en of humanisten)

FRED VAN DER WAL NU OOK OMSTREDEN IN DE BENEPEN ARNHEMSE KUNST SIEN?

Fred is in steden als Amsterdam, Haarlem, Leeuwarden en sinds kort ook in Arnhem niet alleen een omstreden beeldend kunstenaar en schrijver, maar ook een anti held en veel meer een underground kunstenaar van de kouw grond dan een arrivé die ondanks zijn hoge leeftijd nog steeds kan kakken zonder bril op de plee. 
Zelfs de bezadigde, gepensioneerde allemansvriend Joep uit Arnhem, die verkeerd uitgepakte, kogelronde, gefrustreerde, handvaardige gehaktbal met zijn artistiekerige tinnef heeft zich tegen hem gekeerd. En noemde de amateur kiekjes maker/uitkeringstrekker Rommert Bonestaak uit Rotterdam hem niet een "notoire lafbek" en “de slechtste kunstenaar die hij ooit had gezien?” En Fred kent die meneer niet eens! Hoe is ut mogelijk vraag je je aals normaal mens af!
De roddelkont Bas Flodderogentroost, winkelbediende in een zaakje van tweedehands meubelen in Arnhem meent zich onwaarheden over onze arme Fred te kunnen permitteren en kletsts iedereen de oren van het hoofd in het kunstenaarscafé Meijers waar rancune en frustratie de lucht bezwangert; Arnhems provinicialisme.
Fred is geen beslist cultfenomeen of jofele pik, maar zeker ook geen k*tfenomeen als Jan Cremer, doch ook geen reine jongeling met het Eeuwige Licht van Omhoog in de grijsblauwe ogen. 
Hij is zelfs sinds 2002 zeer monogaam en heeft zijn voormalige wilde seksjuwelen leven in het Holland van zes jaar geleden al lang afge zworen. Voor hem geen tegennatuurlijk tijdverdrijf voor het onderlijf waar je natte benen van krijgt en een loopneus. Natte neus van boven, natte neus van onderen, maar daat is meer iets voor de meisjes als ze op scherp staan. 
Barebackend en blubberend natte scheten latend in een dark room door stuiterend met zes man op je rug is er niet eens meer bij want dan gaan de gewrichten van de knieën kraken en de kraakbeenschijven zijn toch al versleten dankzij jarenlang full contact karate. Elke ware artiest betaalt zijn prijs.
Het fistfucken heeft hij zelfs afgezworen, hij vindt het niet langer nodig een vuist te maken in kunstenaarsland voor andermans belangen en schuwt de achterklap maar daarover wil hij niet verder uit wijden. 
Handjeklap, okee, billenkoek nog beter en voor wat er dan volgt -achterwaartse achteruit oefeningen- dient U de artiest mondeling eerst van voren met open vizier te benaderen. 
Recht op de bek pakken, tong naar binnen wringen als een steekwapen die natte zalm, de vingers van de linkerhand aan de tepel en de rechter diep gravend in het binnenbroeksbandse ondernavelse berenbos is nog tot daar aan toe zonder eerst de daaglijkse schriftlezing in ere te houden! 
Over fist fucken gesproken, zeg, zullen we het daar eens even over hebben of lieever een mokkapunt voor heet bruin werken? 
Ik ben er tegen. het kan nniet gezzond wezen. Wie dee achter uitgang neemt als voor ingang komt bedrogen uit op de lange duur. Het is toch niet de draaideur van de Bijenkorf in Amsterdam op ne drukke middag? Voor je het weet ben je wijd genoeg van achteren en lid van de club van de slappe anussen en er is al zoveel slapte aan de beurs in het kunstenaarsplantsoen waar het zo goed toeven is en iedereen elkaar lekker warm houdt als slapjanus. 
Een lucht die er vanaf slaat! 
In Friesland is de bekende kreet: Het is hier heet in de koeien reet. Ik heb aan barrels gefistfuckte anussen gezien die met een ovalen open achtermond er uit zagen als die kop op dat schilderij De Schreeuw van Munch. Nou, dan hoef je niet meer, hoor!
Nee, wij moeten U verder teleurstellen: de SM folterapparatuur in de bovenste torenkamer van het landhuis van Fred staat te versloffen en moet hoognodig uit het vet worden gehaald voordat het naar de afdeling archeologische voowerpen van het Museum voor Oudheden verhuist in Entrains sur Nohain en een stel academisch gevormde conservatoren er zich in gaan vermeien en elkaar in de ketenen slaan.
De verchroomde tepelklemmen liggen zelfs te verroesten in een ge heime, vochtige kelderruimte onder het huis, het grootste deel van de leren banden, lingerie, dildos, buttpluggen, zwepen, folter apparatuur en mond knevels naar een kringloopwinkel in Heerenveen verhuisd in 2001 en dee rest wat over was in een containeer gekwakt van het Leger des Heils. Geluk er mee! Pot voor meneer!
Dat hij zich graag heel wat dommer voordoet dan hij al is dat blijkt wijd en zijd bekend. Te veel informatie zit de interpretatie van zijn werk immers maar in de weg. 
Laat hij zich in zijn autobiografie "Lunatic Asylum Revisited 69", die op 1 april verschijnt aan de andere kant dan wel aan de beschroomde lezer kennen? 
Wij wachten de achterkant van het gelijk inmiddels popelend van nieuwsgierigheid maar af en nemen nog een keil op kosten van de alcoholisch doordrenkte Bond Van Wederzijdse Saamhorigheid in café De Volle Maan.
Fred vergroot graag het raadsel rond zichzelf in zijn soms zo weerzin wekkende weblogverhalen waar de honden geen kattenbrood van lussteen. Wat wil hij nou eigenlijk? Waar is hij op uit? Waarom wil hij de lezer meesleuren naaar de bosjes om daar zijn tegennatuurlijke zin met hem/haar te gaan? De verkrachte waarheden? De achterhaalde alineas? De misplaatste assocciaties? De zieke denkbeelden? Het geweld? De liefdeloosheid? De struggle for life? De dronkenschap? De dead mans alley van het alcoholisme? De dodemansknop op freight train naar Nowheresland? Alle rmmen los? Wat zullen we dan vanavond eten in Strawberry Fields forever? By the light of the silvery Moon? I gotta spoon! To ma honey I croon! Ik bedoel maar! Willen we dar naar toe aals lemmingen die de afgrond in storten meet open ogen? Nee, hoor, dat willen we helemaal niet maar wat we dan willen weten we ook niet! Eén ding iss zeker; de van der Wal zal het schip wel weer keren als hij vaan wal steekt. Goeed; ik wil niet aal te meilijk doen , want het is goed met mij uit roeien te gaan maar midden op het water slecht kersen eten met je picknickmand.
Hoezeer hij ook mag beweren aan moddeartoren van eigentijdse en toch moderne snit niet te willen provoceren met zijn reeks bizarre anar chistische, nihilistische, soms zelfs puur pseudo-pornografische verhalen, in de auto interviews die hij aan zichzelf afstaat in en monomaan momelende schizofrene tweespraak, doet hij niet anders dan een potje goor vuilbekken aan één stuk.
Wáaár blijven de wisecracks met zijn krakende reet? Wáár? Ze zijn verder te zoeken dan ooit. Wij geloven als lezer dan ook in een voortschrijdende dementia praecox en wij kunnen het weten.
Vooral in de beginperiode van zijn kunstenaarsloopbaan, vlak na zijn debuut als schilder in Haarlem eind 1965, gezeten in dure restaurants, zonnebril dag en nacht op, in hippe kledij gehuld, fors aan de wodka en/of wufte cocktails in gezelschap van artistieke dames van vederlichte zeden, had hij daar nog echt lol in. Toch gaan alle dingen vooorbij.
Veel grappen en grollen verkondigend in Haarlem en Amsterdam, waarbij hij zich vaak tot ontsteltenis of onbegrip van de in- en ingevoelige bevlogen spiritueel ogende broodmagere kunstcollegaatjes heel wat dommer voordeed dan hij is. En waarom ook niet? Wie laat zich aals kunstartiest in zijn open kaarten kijken? Even een taarotje gooien dan?
Of zich nog steeds oerdommer voordoet, want in een recent interview met een Friese omroep was het weer raak. 
Eerst zegt hij dat hij onlangs de Bijbel heeft gelezen, van voor naar achter, wel twintig paginas per dag. Gevraagd welke versie hij las, blijft hij het antwoord schuldig. 
Goed, houdt de interviewer aan, was het de Het Woord versie, de NBG vertaling van 1951, de Staten vertaling of een eenvoudiger uitvoering uit de Grote Letter biblliotheek voor doorsnee analfabeten en import medelanders? 
Zijn antwoord: "Ik denk dat ik ze allemaal tegelijk las. Het Oude of het Nieuwe Testament bedoel je? Waddisdat ook weer? Het deel dat begint met, weet je wel, de vier hoofdstukken van verschillende verhalen van die evan gelisten. Waren dat geen houthakkers? Of is dat weer uit de Griekse Mythen? Zijn dat nou de verhalen over Mozes of Jezus? Of ging het over Sodom en Gonorrhoe? Mozes is toch de vader van die Jezus? Of niet? Je weet wel; die knakker uit dat biezenmandje met een rol Maria koekies, dat motorbootje!

 Als je de Bijbel goed leest schrik je je eigen nog rot ook! Een en al ontucht, overspel, moord en dood slag! In naam van de Oud testa mentische God der Wrake zijn hele volkeren uitgemoord, daarom zijn die christenen ook zo bloeddorstig en haat dragend!"

Fred is in Friesland niet alleen een beruchte kunstenaar, maar ook een nachtmerrie voor veel brave tekenleraren met een hobby in schilderen op zolder van de nieuwbouwrijtjeswoning, misschien is hij wel een cultfenomeen, alhoewel drs. Huub Mous van de Friesche Kultuurkamer hem de Pietje Bell van het stel noemt en de jongen met de grootste bek. 
Tentoonstellingsorganisator Harald Klinkenberg noemde hem daarentegen in 2006 in een email "nog steeds de bontste hond van Friesland" en een nieuwe Céline, maar onze artistieke kunstenaar blijft bescheiden, krabt aan zijn ballen en bloost.
Een kwalificatie waar Fred niet weinig trots op is. Als lieveling van het fenomeen Isis Nedloni mag hij zich verheu gen in een nog immer aan zwellende reeks koosnamen, waar onder: Taalbeest, Berenman en Genotschapsgenie. 
Kommermaar eens om in het kunstenaarsplantsoen midden in het rozenprieel van het Vondelpark, dat steeds verder weg zakt.
Tegenstanders versleten hem, na exposeren van zijn omstreden SM tekeningen en schilderijen in 1981, onder andere voor de duivel zelf, voor een kinderverkrachter, seksjuweel sadist, vrouwenhater, SS-er, sluipschutter, druipkutter, landwachter, fascist, nazi en lustmoordenaar. 
 Intimi als Isis Nedloni daarentegen worden niet moe te benadrukken hoe zachtaardig hij is van nature. 
 Een anonieme collega en vriend verklaarde onlangs: "Hij is de man die ik mijn kinderen in bad zou laten doen want ik weet zeker dat hij ze net zo lang onder water houdt tot ze verdronken zijn en dat zou mij reuze goed uit komen! Ik lig namelijk in scheiding en er is geen betere manier om mijn ex eens duidelijk met haar neus op de feiten te drukken. 
 Wat maakt het ook uit? Er zijn genoeg kinderen op aarde. Als die Chinezen niet zo goed konden kezen zouden er niet zo veel Chinezen wezen! Ze geven alleen maar geluidsoverlast en een stukje extra milieu vervuiling! Als alle Chinezen in één keer samen ademhalen is de hele atmosfeer op! En verder? Mijn levensmotto? Voed je varkens dan krijg je spek, voed je kinderen dan krijg je drek!
 Ook nogal wat collegas vinden Fred innemend, getuige hun interviews waarin ze steevast dezelfde conclusie trekken ten aanzien van zijn drank gedrag: kwamen ze binnen in de kopijgerichte verwachting een extreme sadomasochist te treffen wiens muren behangen zijn met leren riemen, zwepen, spreid- en prikstokken, naal den, breipennen, hakbijlen en andere martelwerktuigen, valt het vies tegen en staat er selchts een kratje Trappist Dubbel op de kale vloer. 
 Hij draagt ook " let op! " Donald Duck sokken en vaak nylons, jarretelgordel, tanga slipje, bustehouder, onder jurk, cockring, buttplug voor de verzegeling en zijden dameshemdje.
 "Dat voelt zo goed op de huid! Om die reden alleen al draag ik graag lingerie! En de leren prikkelbeha, de met loden gewichten verzwaarde cockring, de buttplug, de leren kopklem en de fel gekleurde mondbal zijn mij ook op het lijf geschreven, daar kan ik geen afscheid van nemen! Die dingen horen bij mij als zeil hoort bij bootje en dak hoort bij gootje," zegt hij grinnekend.
 De literair geschoolde lezer, die weet dat de schrijver niet hoeft samen te vallen met zijn onderwerp, zal daar niet van opkijken. Maar voor veel anderen is het kennelijk nog steeds een nieuw inzicht. In Friesland zijn de gepensioneerde tekenleraren nog steeds erg bang voor onze bizarre kunstenaar. Galeriehouders noemen hem a-professioneel omdat hij weigert naar de pijpen van een aantal kapi taal krachrige patsers te dansen. Soms weigert hij zelfs een tekening te verkopen als de koper hem niet zint.
 Nog wat common knowledge: voor een heldere uiteenzetting van de politieke toestand in de wereld betreffende Israël of het midden Oosten moet je bij Fred liever niet aankloppen. Dat ondervond weer een andere journalist, die beleefd informeerde naar zijn standpunt over de net uitgebroken Irak oorl og. 
 Om van Saddam Hoessein af te komen, prima idee. Om het Iraakse volk te bevrijden, ook uitste kend. Om de Westerse oliebelangen veilig te stellen, nog beter. 
Om de dreiging voor Israël weg te nemen; fantastisch! Als we nu ook nog iets zouden kunnen doen aan het CDA, D'66 en de VVD ben ik helemaal gelukkig als SP stemmer.
 Dat is dan nog alleen een verbaal macaber machtsspelletje waar hij zo sterk in is, maar dat hij dichte mist schept rondom zijn persoonlijk leven en zijn twijfelachtige seksjuwelen identiteit, heeft een reden. Te veel informatie zou de interpretatie van zijn werk een bepaalde richting op kunnen sturen en daarmee beperken, vreest hij als die Arnhemmers echt achter zijn ware motivatie komen. 
 Zo vermijdt hij het onderwerp van zijn seksuele voorkeur altijd angst vallig. Op de vraag of hij hetero-, homo- of biseksueel is, sadist of masochist, geeft hij regelmatig tegenstrijdig commentaar. Dat zijn personages stuk voor stuk een mistige seksuele identiteit hebben, is het enige dat er volgens hem toe doet. Hij wil alle opties open houden in het leven.
 Gevolg van Freds mysterieuze gedoe is wel dat wanneer er dan een scheutje informatie loskomt, de Arnhemse kunstsien meteen in rep en roer raakt. Zo zit hij regelmatig in een limousine, samen met collega-schrijver Isis Nedloni . Overnacht daar zelfs soms in een verlaten gebied; Een zandverstuiving. Gezellige boel daar met zijn tweetjes als ze beginnen zand te verstuiven om fijn in een eigen gegraven kuil te kunnen liggen. Ze zijn dronk en en/of stoned. 
 Interviewer Sidney Klein vraagt hem: Fred, have you ever had oral sex with a woman? 
 Hij: 'I did it my way, just like Frankie!' 

Later kreeg hij weer spijt van die onbedoelde openhartigheid.

 Waarom eigenlijk? 
 Zo' n raadsel is de naar Isis Nedloni toe openhartige Fred nu ook weer niet. We weten dat hij is opgegroeid in het dure Amsterdam zuid, de Concertgebouwbuurt.
Het gezin bestond verder uit: een grootvader, een grootmoeder, een ongehuwde latent lesbische tan te met sadistische neigingen, een broertje en een zusje. Upper class, geld was geen probleem. Zijn groot vader, een speculant in onroerend Goed en fabrikant van, bouw materialen, zijn afwezige vader was een agressieve, mep grage alcoholist en op een gegeven ogenblik leidde die terreur tot een echt schei ding. In de jaren veertig een uit zondering. Er heerste een groot taboe op. Als kind keek je wel uit daar iets over te zeggen op school, want dan lag je er uit.


(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.