Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 december 2013, om 12:18 uur
Bekeken:
568 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
193 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Van cupcakes tot rondos (deel 20)"


Van cupcakes tot rondos, van rondos naar gevulde koeken via slagroomschuitjes naar neger zoenen… (deel 20

 

Het is toch ook je reinste pornografologie wat er geschreven wordt door die misselijke Fred van der Wal.

Geef mij maar de gezonde gewoontes binnen het polygamistische stamverband waar wij blanken zo veel van kunnen leren

Krikken tot je kapselbanden tot in je liezen kraken.

Normale zaak.

De gekoeleurde medemens geeft trouwens veel jolijt. Kunnen we nog wat van leren.  Paaldansen. Olievaten drummen. Break dance in een breukband.

Zie je één neger stoned in the streets; een schouwspel, met twee is het kermis en met drie circus. Ik hoor een weblogster al weer kermen dat ze naar het Centrum Voor Discriminatie gaat, omdat het niet zou moeten mogen wat er allemaal geschreven wordt aan smeerlapperij.

Kunnen de mensen niks aan doen. Paaldansen, rappen, bungy jumpen, boksen, basketballen en break dancing rond tollend op hun botte schedel tot die rood gloeiend aan loopt. Amerikaanse achterbuurt cultuur.

Krijgen ze mee  van huis uit in de slums.

Dat noem ik pas echt Economische crisis met een hoofdletter E. in h eel Nederland .... Ze zouden de mensen gewoon door de gehaktmolen moeten draaien, zo’n mulit functioneel poly interpretabel machine op elektriek, geschikt voor snijden, hakken, kneden, citrus persen, smooth ies maken ... etc. ... Ik heb de baby/kinder en dames/heren kleding in een dornken bui zgan ook merkkleding en andere spullen van Hemdrick er ook ooit eens doorheen gedraaid om de messen te testen en als je zo’n baby door de shredder zou halen is het even piepen maar daarna heb je genoeg vlees pulp om worsten van te draaien en weer een mondje minder om te voeden.

Op dat soort gedachten zit ik hele dagen te broeden.

Ik denk wel eens dat ik als huisvrouw onderdrukte sadomasochischtische impulsen heb zoals iedere geknechte huisvrouw en daar heeft de crisis ook mee te maken.

Het was op een avond dat we wel drie flessen zelf gemaakte appelbessenwijn op hadden, dus allebei stomdronken en ik neuriede steeds maar I’m in the mood for love, dat was toen een tophit.

Ik keek eens goed naar die befsnor van Hendrick en dat grote domme boerse hoofd en dcaht van: Gotsalmetruttenbollen, als ik daar nog dertig jaar tegen aan moet kijken ga ik nog liever aan het gas in plaats van aan de bonte was.

Toen kwam er een duivelse gedachte in mij op als gristenvrouw en heb ik een heftige total mind-fuck gedaan onder invloed: ik liet hem geloven dat ik bij hem weg zou gaan, om met mijn hartsvriendin verder te gaan.

Ik zie ook nog: Liever gekust door een wijf als een draak dan gevingerd door jou als kapitein haak, want zo voelde het vaak aan mijn intiem. Alsof er een mes door mijn zachte boter sneed end at was nergens voor nodig want ik heb als huisvrouw geen haar op mijn kut als kabletouw, geen tieten als een juttepeer maar soms wel geil in de broek als wagensmeer en dat weet Hendrick dat ie niet snel weer een tiepe zoals ik zal kunnen scoren met de natste perzik van heel Europa, zei mijn ouwe opa altijd toen ik nog ene tiener was.

De bedoeling van de mind-fuck was om Hendrick zich wanhopig te doen voelen, hem te laten voelen dat hij zonder mij niks is, niet meer dan een ruige deurmat waar ik met mijn high heels over heen wals als een ware Walzing Mathilda.

Hij huilde, jammerde, snikte het uit, knielde voor mij en omvaamde mijn dijen.

Hij was totaal wanhopig.

Hij voelde een diepe angst om de afgrond te worden ingegooid, de bodemloze put waarin de ongelovige na hun dood zllen worden gekwakt door de Heire der Heirscharen als zij Zijn Zoon niet hebben geaccepteerd en helemaal nat gaan.

Ik wilde hem laten smeken, snikken en snokken - hij had me ooit verteld in zijn halfslaap dat hij graag een keer zover gebracht wilde worden door een vrouw, hij noemde dat doodsangst therapie - en het is me gelukt hoor.

En achteraf was hij me dan ook dankbaar als een onderdanige hond. Ik had hem op rails gezet van een roller coaster aan geestelijke en sexuele folteringen.

En daar heb je dan een punt.

 

(wordt vervolgd)

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.