Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 september 2013, om 09:13 uur
Bekeken:
426 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
207 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Afwijkende boulevards vol verboden passies "


Wijkende perspectieven, verschuivende panelen en afwijkende boulevards vol verboden passies! De lezer is gewaarschuwd en telt voor drie!

 

Van der Wal houdt voor de zoveelste keer een even verward als gedreven en gecom pliceerd exposé over topwijven gekoppeld aan het emotioneel open breken naar boulevards van wederzijds mededogen, gestilde verlangens, die achteraf toch zo luidruchtig bleken dat de politie gewaar schuwd werd door de buren, ongezouten kritiek, die als zout op de huid brandt, het zoet en het zuur van het kabinet, brandende liefde, die niet te blussen valt, hete hartstochten, die de vlam in de ondernavelse pan doet slaan, hoge hakken zonder echte liefde met een duidelijke symbool- en signaal functie, alle lichten staan op rood, ook de groen, alarmbellen rinkelen langs zenuw banen, zout op de huid vormt kristallen die als lenzen het zonlicht covergeren en liters gutsend vers zweet dat erotiserend zou werken als het niet als te oud wordt omdat het na een bepaalde tijd als maanden ongewassen gaat geuren en je strot dicht knijpt die zure zolderlucht en vooral onbeperkt door beukende zeeën van wederzijds begrip op de kusten van leuke vrouwen, eeuwig durend geklots van natte oksels, die smakkende plofgeluiden veroorzaken in weelderige kantoor tuinen, waar hele directies voor plat gaan onder de bestuurstafel, statische ladingen van het hoogpolig tapijt waardoor de

schaamharen recht op gaan staan, variabelen in menselijk gedrag waarvan de para meters moeten worden vast gezet tijdens sociologische experimenten om het geheel controleerbaar te houden, waar over ondergaande, bloedrode kosmische zonnen de laatste stralen dienen te werpen alvorens de Yin naadloos in de Yang kan vallen, onder topcondities uiteraard op hoog beleidsnivo, in op en top werelden, gekata pulteerd naar de twaalfde dimensie, waar de zin of onzin van het bestaan samen vallen, paralelle heelallen waar het zo goed toeven is dat niemand meer weg wil en pakkende uitspraken die door geen stereflijk wezen meer voor verbetering vat baar zijn omdat ze onbewijsbaar en niet na te checken zijn.

Topwijven klinkt ons als begerige, hunkerende heteroseksjuwelen bekend in de

oren, daar hebben wij ook nog wel enige voeling mee, maar wat bedoelt hij met

top werelden en topcondities op toplocaties?

 Is het hem nu echt voor goed in de bol geslagen? Wij vragen voorzichtig om uitleg! Wat jammer dat U mij weer eens niet begrijpen wilt. Wat vervelend ook voor  U.  Ik kan het U niet uitleggen. Het betreft een geheel nieuwe visie vol wijkende per spectieven. Filmisch dus, in vierentwintig beeldjes super 8 per seconde met een klein Eumig cameraatje, maar wel in zwart wit zoals die cult prent van "Verleden jaar in Mariënbad", waar iedereen verleden jaar steeds met elkaar in bad wilde, maar later weer niet of juist wel, dat ben ik vergeten.

The Hidden Persuaders.

De verborgen boodschappen en verbroken beloftes. Laat ik het zwijgen er toe doen

want binnen de kortste keren zitten we midden in diep gravende stuff waarmee je

hele encyclopedieën zou kun nen vullen. En wat krijgen we dan? Gelul ins blaue

hinein? Juist!

En daarna? De vlucht naar voren in de agressie. De stennis en de herrie. Reuring

in de tent. Stront aan je knikker. Je vrouw wijdbeens als knikkerpotje. Lekker

putten bij het minigolfbaantje in de huis kamer. En willen we dat, al die smeer lapperij tijdfens een bridge drive? Nee, dat willen we niet maar toch gebeurt het!

Wie komen er dan als komisch duo hand in hand om de hoek kijken? Onbegrip en

misverstand. Waar de eigen wil blijft? Die staat achter de deur met een knuppel

in zijn hand, dat weet U toch wel?

Mijn gereformeerde en evangelische publiekje is zo geconditioneerd als hondjes

van Pavlov op drie poten die de bel horen luiden en dan ook nog de verkeerde

kant op rennen. Nee, die volgen mijn betogen al lang niet meer.

Ze vinden het te moeilijk. Ik heb er al zo vaak gedonder mee gehad, daar beginnen we maar niet meer aan.

Gereformeerden zijn net slagroom, zoetig op het eerste gezicht, maar hoe harder

je er in klopt des te stijver worden ze. Is me dat niet merkwaardig? Ik kan het

maar niet verklaren. Vooral waarom ik maar door blijf kloppen tegen beter weten

in. En stijf dat ze worden; het lijkt wel schokbeton of de lul van het Peerd van

Ome Loeks.

En hij vertelt over een schriftelijk afgesproken interview met een fijnchristelijke, langharige manlijke journalist met twee lange vlechten van het Friesch Dagblad ter gelegenheid van zijn dertig jarig beeldend kunstenaarsschap in Friesland indertijd. Zo fijn gereformeerd als poppenstront. Fijner kan niet!

"Ik ben op verschillende tijden met mijn kunstenaarschap begonnen om het vervol gens weer te laten liggen, dus ik kan bijna elk jaar weer een ander jubileum vieren. Op een gegeven moment heeft die schat van een man met zijn lange blonde paarden staart het artikel voor het gemak ge canceld omdat hij niet met mijn opvattingen op geestelijk gebied uit de weg kon, die strookten niet met een Bijbelse visie en toen is hij gaan uithuilen bij zijn buurman op diens schouder. Een nog christelijker werk nemer van de PTT met een bidgroep of een badgroep, samen naar de mannen sauna, een heer met een klein lijf en een te groot hoofd, een soort Alien, die gotbetert Belgische voorouders heeft, van die Borinage stampers met venerische kolensjouwers koppen die daar even de pijp door lieten raggen en daarom niet langer brieven mag weg brengen in een reine juten zak met het oprdruk van het Staatsberijf der PTT, volgens andermans zeggen ook nog vanwege ondui delijke malversaties met giro betaalkaarten en werkweigeringen, want in Leeuwarden kan echt al les.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.