Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 september 2013, om 22:05 uur
Bekeken:
415 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
244 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een gans ander verhaal uit mijn welgevulde verhalen trommel"


 

De ultieme daad dus. Maar er is nog een gans ander verhaal uit mijn welgevulde verhalen trommel. Die story  is na 9/11 zo actueel, dat wilt U niet weten. Ik aarzel dan ook om het U in alle details te vertellen. Er is een mij bekende terrorist, die wil een bom leggen onder een schoolgebouw in Langezwaag aan de hoofd staat, wie houdt hem tegen in zijn jeugdige enthousiasme ,alleen weet hij niet goed hoe een bom te maken valt. Hij mist kennis van de stiel en zoekt op internet net zo lang tot hij scheel ziet met zijn computer ogen, maar komt er nog niet achter. Hij overweegt de bouwtekening voor een draagbaar atoomwapen te volgen. Half Friesland de lucht in. Opgeruimd staat netjes. Niets aan verloren. Jammer van die schilderende dikzak uit Gorredijk. Dan besluit hij een clandestiene  vuurwerbom van een meter doorsnee in Vlaanderen te kopen bij de vuurwerk winkel van Monsieur Dutroux (geen familie van), in het land waar alles mag en alles kan en d ekranten uitsluitend gevuld zijn met nieuws over lekkende gaspijpen en overstromende rio len. Dat explosief uit die feestwinkel blaast met gemak een Leopard tank op dus hij vermoedt daar instant succes mee te hebben. Maar dan zijn dilemma: hij kan geen object dichtbij het verkoop adres vinden , dus blaast hij de onderneming maar af. Uiteindelijk blaast hij er dan maar een telefooncel mee op in de overtuiging dat je klein moet beginnen. Na de gedane daad zoekt hij een cafee op, een goor achteraf knijpje ergens in een groezelige gasse. Hij denkt als held te worden binnen gehaald, maar niemand heeft weet van het voorval. De eenzame anti held. De onbekende stille. Hij kan dat niet verkroppen. En hij ein digt die avond in een delirium waar hij niet meer uit komt, krijgt een hartaanval en gaat definitief exit. Over en sluiten maar. Dieper drama is er niet, te meer daar hij enig kind was en die hebben het extra zwaar als beide ouders al lang zijn gaan hemelen. En doordat ik die story zo eenvoudig, zo natuurlijk, zo vanzelf sprekend en zo vol van mededogen met wat niet is en nooit zal worden beschrijf denkt de lezer zich ver kneukelend op een goede afloop dat er niks aan de hand is, dat het allemaal wel los zal lopen. Nou, of er wat aan de hand is! Hij wordt zijn eigen slachtoffer indirekt. De bom die hij buiten heeft laten ontploffen wordt geen explosie, maar een implosie in hem zelf. Een naar binnen gerichte bom! En daar valt weer uit te leren dat drank minder kapot maakt dan je lief is, want zijn verloofde was al lang bij hem weg en me neer Dutroux werd al eerder opgesloten.

                                                                  KOEKOEK EENZANG

 

Ik behoor onder de realistische schilders natuurlijk niet tot Koekoek Eenzang zoals menig realistiese schil der uit het Noorden des lands c.s. hetgeen mij om die reden alleen al verplicht tot integriteit. Hier sta ik, ik kan niet anders, alhoewel ik wel zou willen. Het kunstenaarsplantsoen, de kunstwereld, de vlotte boys met de kekke pantalons, de holle praatjes en de Beuys hoeden uit het subsidie sirkwie; ik geef er geen nickel noch een dime voor. Hoe vaak moet ik dat nog zeggen? Ik ben er al lang achter dat dat het de nieuwe kle ren van de Keizer zijn als je de buitenkant er hardhandig af trekt. Fileren en daarna uitjes d’r op. De vis afslag te IJmuiden. Die wereld der kunsten blijkt namelijk te bestaan uit Oude Lucht, in beweging ge bracht door een piepende, roestige ventilator op een morsig tafel kleed. En wat gebaseerd is op Oude Lucht kan niet bestaan, daar ontbreekt leven scheppende zuurstof aan. De groei blijft achter. Rachitis been tjes. Gesmoord in de kiem.

Ik sta liever op de rots van mijn behoud, zoals de Schrift zo overduidelijk ons aanraadt, dan heb ik ten min ste stevige bestaansgrond onder de voeten en zak niet gelijk door mijn hoeven, alhoewel ik gaarne door klepper als een geblindeerd molenpaard tot aan de horizon. Zo lang ik de zweep voel.

De aanleiding tot het kunstenaarschap is toch meestal op therapeutische basis gestoeld. Vertel mij wat. Om de eigen wankele existentie overeind te houden boven de bodemloze put, uit ambitie ergens in de wereld alsnog een schijngestalte aan te nemen in het licht van de maneschijn als ieder verstandig mens al lang op een oor ligt. Mogen we misschien ook eens een keertje? Natuurlijk ben ik zo gek als een uit… vooral op Muze. Ik bedoel maar. En voor mijn andere multifocale complexen plus het dubbelzien ten gevolge van het consumeren van een flesje? Mag ik met dokter van Swol in koor zeggen: Ziek zijn? Beter worden!

 

Fred van der Wal , vrijdag 18 aug. 2006. COULOUTRE

 

Email: krietak@hotmail.com

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.