Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 september 2013, om 15:49 uur
Bekeken:
430 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het (on)navolgbare leven van een blogger (deel 2)"


 

Het (on)navolgbare leven van een blogger (deel 2)

 

Badkamer met zachtblauwe handdoeken over chromen stangen. Fijne roze tegels.

Zij. Over de houdbaarheidsdatum. Afgezakte tieten, rijp voor bekkenbodem matje, pacemaker, kunstgebit, schaamlip correctie, botoxkuurtje en ooglid correctie. Een gerimpelde appel staarde haar aan.

Keek in de spiegel.

Schrok.

Wat ze zag was geen brok maar een ouwe sok.

Leek steeds meer op die ronde pannenkoekkop van pyknische onderdeur Sybille Clitteman van de Volksfietskrant. Nog even en ze ging als uitgewoonde ouwe doos met pretenties kutstukkies over bezoekjes aan super markten schrijven voor de Volksfietskrant op de Uit pagina.

Kietelende kittelorige kamerolifant kent geen tijd en ook geen gezelligheid.

Volksfietskrant? Kloten van de bok. De linkse Telegraaf.

Popie Jopie koleretiefusreetveegkutkrant voor op de plee. Het papier was al pap voordat je er met je vinger doorheen stak bij het vegen langs je vochtige bruine ster. Het licht van de sterre der zee komt ook van ver. Wat maakte het allemaal nog uit. Methaan in de atmosfeer. CO 2. Opwarming. Rampen komen. Dreiging alom.

Na het opheffen van het Vkblog had ze gelijk het abonnement opgezegd.  

Clitine was ook de redactie uitgeknikkerd, dat pyknisch gebouwde ukkie, maar die kon na een cursus natuur geneeskunde in Bloemendaal, Koepellaan 8, aan de lopende band weer peking eenden, vegetarische pannekoeken en natuurtaarten gaan bakken met een koksmuts van een halve meter op haar kop.

Dubbele agenda die Clitine. Was wel gebleken. Lulde met iedereen mee. Van Roomse huize. Gluiperig tot op het kutbot. Nachtuil geweest. Party crasher.

De Roxy en de It, daar lagen haar voetafdrukken.

Eens een wilde meid.

Brain damage.

Alleen die bruidsjurk al van haar stijl trut kippenkut!

Zij niet.

Ongehuwd.

Huwelijk rijmde op gruwelijk en afschuwelijk.

Trouwen deed je één keer en daarna nooit meer of je moest een gaatje in je hoofd hebben waar de herseninhoud uit droop.

Huishouden was niks voor haar.

Het was al heel wat als de aardappelen gaar waren.

Koken kon ze niet.

En verder maar naar otomatiek “De Vette Bek” voor een Berenhap of petatje oorlog in kroeg De Vette Bobbel. Achter de toonbank stond Kobus Kutsooi de frieten en berenhappen te bakken. Hij lustte alleen maar gebakken. Kogelrond. Fatso.

Lekker de WW in die Clitine en hele dagen CD van Hildegard von Bingen draaien.

Mannetje werkjes doen voor vrouwtje zoals het hoort. IJle treurmuziek van die Hildegard voor aseksjuwelen met een Maagd Mariakoekiesblik in de ogen. Of de lichte pingelmuziek van de nooit uitgebotte tengere kleuter Bibi Soerabaja op zetten.

Luisterde geen hond meer naar. Achterhaald met zijn witte handschoentjes en kinderstemmetje. Had ie soms eczeem? Candida Albicans? Teveel anaal gevingerd? Mannen! Smeerlappen! Schoften! Kolerlijers!

Gotsammetruttenbollen, waar had ze haar tas nou weer gelaten? In de tram?

De strips Oxazepam en Diazepam om kalm te blijven.

Zonder die tabletten zou ze met liefde de halve afdeling van het redactie secretariaat in mekaar rammen en de ogen van GeertJan, chef internetredactie uit zijn kop krabben, alleen baas Beer Broedkip zou ze sparen, die had een zwak voor haar na de dertiende kerstborrel. Graaide met liefde onder haar Schotse rok.

Ombudsman Thom Gemeen met zijn ronde babykop kon ook een paar rammen krijgen voor zijn opgetogen babyface vurrukkulluk bek. Zo’n onderknuppel die nooit volwassen was geworden. Arbeidsconflict. Vloog er binnenkort ook vast uit door die kop. Net goed.

 Een kinderwens kwam plotseling in haar op toen Beer Broedkip voor haar troebele geestesoog voorbij trok. Een warm gevoel. Vlinders in haar buik, vlammen door haar kut. Trillende onderlip. De snelle wip.

Kon je zo hebben als overgeschoten vrouw. Was ze maar de moeder van een weblogger. Zo’n klein Beertje Broedkip met broertjes. Kindergekrijs. Poepluiers. Stront met de buren.

Wat was dat gekraak toch steeds? Waren het haar kakelverse nieuwe schoenen of had ze steeds vaker last van een droog sneetje?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.