Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
14 september 2013, om 06:54 uur
Bekeken:
425 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
199 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Telgen van een zwijgzame, stoere, stoege schippersfamilie "


 

Waarom bent U indertijd eigenlijk naar Frankrijk gegaan? (deel 2)

 

De van der Wals, telgen van een zwijgzame, stoere, stoege schippersfamilie (potentiële figuranten voor een pakkende E.O. story vol Godt vrezende reddingsbootbemanningsleden die met veel en thousiasme vrouwelijke schipbreukdrenkelingen in hun lurven pakten en hardhandig verkrachten door de beuk er in te gooien vanuit hun oliejassen met de Zuidwester op de gelooide rukkerskoppen verkeerd opgezet voor de jolige aanblik ,onder het zingen van dat prachtgezang ‘ ‘De Dorre Vlakte Der Woestijnen’ aan boord hijsen, de ranzige gulp open knoopten en de naar rottene garnalen stinkende lul er in stompten, ook als ze liever wilden doorzwemmen om naar de haaien te gaan) kwamen uit Kollum en vertrokken naar Amsterdam in 1860.

 

Mijn overgrootvader –God hebbe zijn ziel- voer nog als matroos op de laatste teaclipper, maar dronk liever jenever dan thee, dat was me wel een feestneus. Hij kon niet zwemmen en stapte stomdronken in de Keizersgracht waar hij verdronk.

Op straat groette een Bigot van de Franse tak een van der Wal niet na 1935, dat heb ik niet alleen gehoord van een Bigot, maar zelf nog mee gemaakt een paar jaar geleden, 1998, toen ik een achternichtje (Winnifred ‘Kiek’ Bigot, die met een notaris gehuwd is en zich bij gebrek aan serieuze werkzaamheden zorgen maakt over de vogelstand en het weidebeheer van een lapje grond, dat ze gekocht heeft), tegen kwam met de tweede vrouw van haar vader (de papier groothandelaar C. Bigot), op de Prinsengracht.

In die familie was iedereen met iedereen gebrouilleerd en zo hoort het ook.

Dat zijn nog de beste families! Voor mijn grootmoeder en tante was Frankrijk de Heilstaat bij uitstek en de Franse taal superieur aan alle andere talen.

 

 Ik vond dat al heel vroeg totale nonsens, want hoe kan de ene taal superieur zijn aan de andere? Enfin ; in mijn familie –vooral de Bigot tak- was het burgerlijkheid troef, hier verkoopt men toverballen. Ik heb zodoende tien jaar lang tegen mijn zin Franse les gehad, eerst drie jaar op die lagere school, daar na een jaar op het Vossius gymnasium van een strenge zwartharige jufforuw met een bril op van het tiepe dat figureert in Amerikaanse strips waarin een strenge, zwaar bebrilde dame met paardenstaart onderdanige dames en heren met de riem afrost. Het Vossiusgymnasium, waar van ik net als de auteurs Gerard van het Reve en Arnon Grunberg ben weg gestuurd kreeg je Frans, daarna een jaar op het Christelijk lyceum te Amsterdam met een Franse leraar die een hekel aan mij had om dat ik erg timide was en vervolgens drie jaar op de Gerrit Bargerschool te Heemstede van een onderwijzer met een lager akte die weg gestuurd werd omdat hij zich aan jonge meisjes vergreep en daarna nog twee jaar Frans op de Da Costa kweekschool te Bloemendaal van leraar C.P. Hoek, welis waar een vreselijke droogkloot met een uitgestreken smoel en een stiff upper lip, hij leek veel meer op een Engelsman dan op een Frans man. Je leerde bij hem bijvoorbeeld aan de hand van de kaart van Parijs een wandeling maken van de Place de l’ Etoile naar het Louvre of zo iets, dat was grote onzin, want als je er nooit geweest bent leer je op die manier daar nooit de weg vinden. Hij woonde twee of drie hoog op de Nassaukade in Amsterdam (als ik van 1972-1978 mijn atelier in de Tweede Nassaustraat te Amsterdam naar de Bilderdijkkade liep kwam ik langs zijn huis, mijn atelier lag op een paar honderd meter van zijn woning, maar voelde er weinig voor aan te bellen. Ik voelde intuitief dat we elkaar niets te vertellen hadden en wilde niet door mijn verleden worden achtervolgd), maar verder niets op aan te merken, hoor, een uitstekende docent, waarbij we Sartre en Guy de Maupassant in het Frans lazen. Ik vond de Maupassant heel wat boei ender dan het uitzichtsloze gefilosofeer van sombermans Sartre. Trouwens: All Philosophers Are Phonies. Ik was heel wat beter in Engels omdat ik van af mijn dertiende al regelmatig de Popular Electronics kocht en die met behulp van een woordenboek zat uit te spellen. Ik zat in de klas met twintig leer lingen tijdens die Da Costa kweekschool periode van 1960-1966. Een leerlinge, Anneke Junge, kreeg een prijs voor d’r Frans van het maison Descartes in de tweede klas. Een intelligent meisje met een vlinder bril, een blozende verschijning, dat weet ik nog wel. Vertrok in de tweede klas naar Rotterdam met haar familie. Twee leerlingen uit die klas zijn uit onvrede met Nederland naar Frankrijk vertrokken. Tien procent is geemigreerd. Uit een parallelklas vertrokken twee leerlingen naar Nieuw Zeeland, die dachten dat op korte termijn een regen van atoombommen heel Europa met de grond gelijk zou maken. Angst als drijfveer om te emigreren heb ik nooit gekend. Walging wel.’

 

 (wordt vervolgd)

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.